Een partijtje Noord-Koreaans schaken

    1
    204

    Leestijd: 2 minuten.

    Je kunt niet zeggen dat de aankomende top tussen Donald Trump en de Noord-Koreaanse leider Kim Jung Un, als die tenminste doorgaat, niets in gang heeft gezet. Trump stuurt CIA-directeur en aankomend minister van Buitenlandse Zaken Mike Pompeo naar Pyongyang en even later kondigt Kim aan te stoppen met rakettesten en nucleaire proeven.

    Dat gebeurt allemaal een week voordat Kim Jung Un een topontmoeting heeft met de Zuid-Koreaanse president Moon Jae In. Op deze historische top wordt mogelijk een vredesverdrag tussen beide landen besproken, de twee zijn immers officieel nog altijd in staat van oorlog.

    Is Kim nu zo’n geweldige schaker of is er meer aan de hand? Kim stond in feite schaakmat.  De economische sancties hebben Noord-Korea uitgehold, het lijkt er op dat zelfs het regime zijn natje en droogje niet meer kreeg. De centen voor nog meer nucleair vuurwerk zijn op, China begint onderhand erg boos te worden en wil dat het gerommel in de achtertuin stopt. Een nucleaire voetzoeker gebruiken kan ook niet, want dan zijn land en regime in no time foetsie.

    Daar sta je dan met de rug tegen de muur en je probeert die situatie in je voordeel om te buigen.  Dus je roept dat tests niet meer nodig zijn, je bent een atoommacht (al weet niemand of de Noord-Koreanen echt een kernkop op een raket kunnen plaatsen) en je steekt je hand uit. Ook de terugtrekking van Amerikaanse soldaten uit Zuid-Korea is geen voorwaarde meer.

    Dan ben jij de ‘good guy’ die vrede wil en moet de ander ook met iets over de brug komen. Bijvoorbeeld uitgebreide economische hulp.

    Nog maar even terug noemde Trump Kim ‘little Rocket Man’ en Kim Trump een seniele ouwe zeur. Maar Trump heeft na alle zeperds een succesje nodig, vrede brengen in Zuidoost-Azië zou zo’n succes kunnen zijn. Dat weet Kim, dus hij hoeft alleen maar af te wachten of Trump komt en of hij meer meebrengt dan spiegeltjes en kralen.

    Kim heeft zijn concessies in feite al op tafel gelegd, afstand doen van zijn atoombommen zal hij nooit doen, want die vormen de levensverzekering voor zijn regime. Als Trump daaraan vast houdt, zal de top vermoedelijk mislukken. Tenzij Trump zo is gebrand op een succesje dat hij alle raad en voorzichtigheid in de wind slaat. En dan accepteert hij wat hij zo kwalijk vindt aan de Iran-deal.

    Maar ook als de top mislukt heeft Kim toch bereikt dat hij met de Amerikaanse president aan dezelfde tafel één op één heeft onderhandeld. Een mooiere erkenning van zijn regime kan hij niet krijgen. Maar dan staat hij wel weer met de rug tegen dezelfde muur waar hij nu probeert weg te komen.

    1 REACTIE

    1. Is het niet mogelijk dat de schade bij Punggye-ri zo groot is dat herstel niet meer te doen is ?
      Dus een combinatie van twee onverwachte gebeurtenissen ? Trump en deze test site ?

    Comments are closed.