Banken redden? Doe mij maar Grieken

    0
    41

    Grappig dat juist ‘mister Europe’ Guy Verhofstadt de Griekse premier Tspiras uitfoeterde in het Europees Parlement. Zijn masker is afgevallen, zoals dat van zovelen. IJs denkt maar één ding: dat hij liever de Grieken redt, dan de banken.

    Als de – vrijwel zelfbenoemde –  ‘mister Europe’ niet meer weet waar de gemeenschappelijke gedachte op stoelt, dan zijn we flink van het pad af. Geen oorlog meer, geen bloedvergieten. Zijn hardvochtige tirade tegen het zwakke broertje Griekenland, bevestigt het onderbuikgevoel bij veel burgers in de landen van Europa: jij zult dokken!

    IJs mag toch hopen dat Guy nog eens in de spiegel kijkt en zich afvraagt waar dat nou allemaal vandaan kwam. Bang dat Griekenland ten prooi valt aan de Chinezen en de Russen? Bang dat Griekenland de eerste dominosteen is die de rest van Zuid-Europa omtikt? Bang dat kiezers hem slap vinden als hij niet de bullebak uithangt?

    Ach, iedereen is in verwarring, zullen we maar zeggen. Dat Griekenland is overgenomen door ‘links’, stort de PvdA hier in angst en beven. Is dit een voorbode? Worden wij straks volledig aan de kant geschoven door die échte arbeiderspartij? Moeten wij ons dan uit lijfsbehoud verbinden, of zelfs fuseren met die enge Roemer? Dijsselbloem verpersoonlijkt die vrees elke dag.

    En hoe verwarrend is het dat eurosceptici als Nigel Farage de crisis in Europa met beide handen aangrijpen om tweespalt te zaaien: ‘Tsipras, houd je rug recht! Stap eruit! Maak een einde aan deze wanvertoning die eenheid veinst. Dat zou mij heel goed uitkomen.’ Hopen dat Guy heel verward in die spiegel kijkt als hij zich dat nog eens voor de geest haalt.

    De Verenigde Staten van Europa? Onhaalbaar? De Verenigde Staten bewijzen dat zoiets kan. Het overschot van de rijke staten wordt in Amerika geschoven naar de zwakkere broeders. Hetzelfde gebeurt in landen in (West-) Europa. Staan momenteel welvarende Randstad-provincies niet garant voor onze krimpregio’s?

    Maar kan dat ook in Europa, waar er – in de eurolanden – weliswaar eenzelfde munteenheid bestaat, maar waar landen een eigen identiteit, taal en (politieke) agenda hebben? De vorming van de huidige natiestaten in Europa is nog niet eens verwerkt; zie bijvoorbeeld de Basken, Schotten en Catalanen. Het mooie project Europa is verworden tot een geopolitieke, technocratische, economische exercitie. Alleen beseffen de brullende Europese politici zich dat zelf niet meer.

    Mededogen manifesteert zich altijd via een Giro-nummer. Als de rampspoed acuut genoeg is, dan volgt een wervelende tv-show met bekende Nederlanders die medelanders oproepen om toch vooral te storten voor ‘het goede doel’. In zo’n nijpende situatie worden – met recht – de achterliggende oorzaken van de catastrofe naar de achtergrond gedrukt. Want, welke schuld heeft een klein kind dat onder stenen bedolven ligt aan het feit dat het huis niet volgens de geldende bouwregels is opgetrokken? En welke schuld hebben de miljoenen kinderen in een Zuid-Europees land die leven onder de armoedegrens aan fouten van hun ouders?

    De ironie. Europese leiders die idealen overeind moeten houden, vervallen in oude retoriek, laten zich verleiden tot het spelen van hard-ball terwijl die uiteindelijk alleen henzelf zal treffen. De Griekse economie kon al niet concurreren met Duitsland, Nederland en Frankrijk. Waarom zou dat veranderen als ze eerst 300 miljard moeten aflossen om dán een poging te wagen?

    IJs denkt één ding. Dat hele Europese project is tot mislukken gedoemd. Maar hij zegt dat met pijn in zijn hart. Want het idee, één Europa, dat is mooi. En IJs hoopt dat er verstandige politici opstaan die het tegendeel bewijzen. Dat het wel kan. Zij moeten beginnen met het stoppen met schreeuwen en verwijten maken, omdat ze stoer gevonden willen worden. Maar beginnen te bouwen.

    De hele schuldenlast van Griekenland kwijtschelden, komt neer op circa een tientje per maand per inwoner van de rest van Europa en dat een jaar lang. Zo’n Giro-bijdrage voor een Europees medemens(je), is IJs meer waard dan dokken voor de berekenende banken.

    Trek Griekenland er weer bij, met een fatsoenlijk Marshall-plan (Politieke tip: elke politicus die de geschiedenis wil ingaan moet Marshall vervangen door zijn eigen naam, wie wordt het?). En inspireer de volgende generatie ermee.

    Bekijk hier het volledige overzicht van alle peilingen

    Volg Frontbencher op twitter

    Like Frontbencher op Facebook