Dag 148

    1
    236

    Leestijd: 2 minuten.

    In formatiedagboek Dag 148 eerst even wat cijfers. Komende dinsdag is het precies vijf maanden geleden dat er verkiezingen waren. Op zaterdag 26 augustus, dat is over twee weken en twee dagen, is de formatie 164 dagen onderweg en daarmee de op één na langste ooit. En mocht de formatie zich voortslepen tot dinsdag 10 oktober, dat is over precies twee maanden, dan is het huidige formatierecord van 208 dagen gebroken.

    Misschien wil je die datum alvast in je agenda zetten, want de kans dat er historie geschreven gaat worden, is zeker niet denkbeeldig. Na een vakantie van drie weken waarin de onderhandelende partijen in rust hebben kunnen nadenken over hoe bruggen te slaan of handen te reiken, lijkt er nog steeds weinig zicht op echte doorbraken.

    Al op dag één van de onderhandelingen tussen ‘het motorblok’ en ChristenUnie was het duidelijk dat de medisch-ethische kwesties, zoals vrijwillig levenseinde en orgaandonatie, het potentiële struikelblok vormen tussen D66-leider Alexander Pechtold en CU-voorman Gert-Jan Segers. Nu, anderhalve maand later, lijken de twee bar weinig opgeschoten.

    Gisteren liet Pechtold zich ontvallen dat hij nog steeds een aantal “ongelooflijk moeilijke problemen” ziet tussen D66 en ChristenUnie en dat een en ander mogelijk opgelost moet worden door lastige kwesties uit te ruilen. Dit uitruilen, of kwartetten, werd in de formatie van 2012 toegepast door VVD’er Mark Rutte en PvdA’er Diederik Samsom. Het was succesvol in die zin dat er razendsnel een kabinet was. Maar kritiek was er ook. Sommige ruilen hadden niet moeten plaatsvinden, oordeelden de achterbannen van beide partijen met regelmaat.

    Hoewel medisch-ethische kwesties inderdaad inhoudelijk lastig uit te onderhandelen zijn, lenen ze zich ook niet bepaald voor ruildealtjes. Wat meer of minder eurootjes naar hier of naar daar, daarmee kan een partij vanuit onderhandelingsperspectief normaal gesproken nog wel uit de voeten. Handjeklap per principiële overtuigingskwestie of zelfbenoemd kroonjuweel; hoe moeten we dat voor ons zien?

    Eerder deze week formuleerde oud-Kamervoorzitter Frans Weisglas in een opinieartikel oplossingen om de formatie te bespoedigen. De vier onderhandelende partijen zouden, aldus Weisglas, een beknopt regeerakkoord moeten opstellen. Daarnaast zouden ChristenUnie en D66 overeen moeten komen om van de lastige onderwerpen vrije kwesties te maken, waarover elk Kamerlid vrij mag stemmen.

    Dit klinkt als de ideale uitweg, maar levert toch ook weer bezwaren op. “Moeten we toestaan dat het een vrije kwestie wordt? Dan kan het gebeuren dat de Kamer een initiatiefwet aanneemt en dat ik dat in het kabinet moet gaan uitvoeren. Sorry, maar dat kan ik niet”, zei Segers kort voor de verkiezingen over de kwestie stervenshulp bij ‘voltooid leven’.

    Moeten er inhoudelijke compromissen worden gesloten, moet er worden uitgeruild of moet er van alles een vrije kwestie worden gemaakt? Aan alle “oplossingen” voor de lastige thema’s kleven bezwaren. Hoewel ChristenUnie en D66 elkaar kunnen vinden op belangrijke onderwerpen als klimaat en asiel, blijft het in de aanloop naar zaterdag 26 augustus en dinsdag 10 oktober nog steeds onduidelijk hoe ze dit struikelblok van de weg gaan duwen.

    1 REACTIE

    1. Ach lieve vrienden.
      Bovenstaande lezende, denk ik: laten we nu
      alsjeblieft ophouden met deze puinhoop!!!!!!!
      Nieuwe verkiezingen, met andere lijsttrekkers,
      en zoveel mogelijk andere mensen op de kies-
      lijsten. En dat zo snel mogelijk. Wat onze heren
      in Den Haag nu al maanden lopen te bewijzen is:
      ze kunnen ons land niet regeren. Dat is triest!!!!
      Zakt Nederland dan nog naar een bedenkelijker
      nivo dan België, waar wij zo politiek op neerkijken.
      En dan ja, een demissionair kabinet opblazen, zo-
      als de PvdA overweegt; alle “heren” weg, en dan
      gewoon opnieuw beginnen. Zeker in de Nederlandse
      gemeenteraden zit meer talent. Wie durft, staat op!
      Bert.

    Comments are closed.