Dag 171

    0
    190

    Leestijd: 2 minuten.

    In de berichten over de kabinetsformatie gaat vrijwel alle aandacht uit naar de vier partijleiders: Mark Rutte (VVD), Sybrand Buma (CDA), Alexander Pechtold (D66) en Gert-Jan Segers (ChristenUnie). Maar er zitten acht onderhandelaars aan tafel. Van de laatste vier, de secondanten, hoor je veel minder.

    Dat geldt misschien niet zo zeer voor Halbe Zijlstra, de tweede man achter Rutte. Zijlstra is van de secondanten de bekendste politicus, omdat hij de afgelopen jaren de VVD-fractie aanvoerde. Daarvoor was hij ook al geruime tijd op het Binnenhof actief, als Tweede Kamerlid en als staatssecretaris van Onderwijs en Cultuur. Zijlstra is bovendien soms de enige VVD-onderhandelaar bij de formatie, op momenten dat Rutte als premier andere verplichtingen heeft. Hij staat bij die gelegenheden ook de pers te woord.

    De andere drie secondanten doen dat vrijwel nooit. Wouter Koolmees (D66) verscheen eens in beeld toen hij hand in hand met Pechtold naar de Stadhouderskamer liep om te protesteren tegen het geweld tegen homo’s, maar daar bleef het verder bij. En Carola Schouten (ChristenUnie) trekt soms een beetje aandacht omdat zij de enige vrouw in het onderhandelende gezelschap is. Van Pieter Heerma, toch al ruim een half jaar secondant van CDA-leider Buma, wordt zo goed als niets vernomen in de publiciteit. Terwijl je deze oud-judoka met zijn forse gestalte toch moeilijk over het hoofd kunt zien.

    Welke rol zullen zij spelen als Rutte III straks eindelijk wordt beëdigd?

    Van Zijlstra lijkt dat al min of meer vast te staan. Hij wordt minister van Sociale Zaken. Dat wil hij graag, zoals hij diverse malen te kennen heeft gegeven, en de VVD heeft straks als veruit grootste coalitiepartij recht op een post in de sociaaleconomische driehoek.

    Ook Koolmees zien we mogelijk terug in het nieuwe kabinet. Hij zou minister van Financiën kunnen worden of van Economische Zaken (of Klimaat en Energie, als men besluit dat laatste departement zo te dopen). Dat is allemaal echter minder zeker, omdat voor beide ministeries diverse kapers op de kust zijn, zowel in het CDA als in de eigen partij van Koolmees. Wat te denken bijvoorbeeld van de Amsterdamse wethouder (en voormalig Haags topambtenaar) Kajsa Ollongren?

    Carola Schouten van de ChristenUnie wordt ook wel getipt als minister van Sociale Zaken en Werkgelegenheid. Gezien haar achtergrond als Kamerlid zou ze daar zeker geschikt voor zijn. Maar het is zeer de vraag of haar kleine partij voor dit felbegeerde departement in aanmerking komt. Misschien kan Schouten staatssecretaris worden bij SZW. Of anders fractieleider, als Segers (eerdere uitspraken ten spijt) toch in het kabinet belandt.

    CDA’er Heerma, een zoon van de vroegere partijleider Enneüs, is denkbaar op diverse departementen als minister of staatssecretaris. Maar wat moet er met de fractie gebeuren als partijleider Buma, zoals de geruchten willen, het ministerie van Veiligheid en Justitie gaat beheren? Zou Heerma dan, mede dankzij zijn ervaring als secondant bij de formatie, niet zeer geschikt zijn als fractievoorzitter?