Dag 178

    2
    240

    Leestijd: 1 minuten.

    De kabinetsformatie leek beheerst te worden door medisch-ethische tegenstellingen. Vooral de opvattingen van D66 en ChristenUnie (en in iets mindere mate CDA) over zaken als voltooid leven en orgaandonatie lagen mijlenver uit elkaar. Maar nu deze uiterst gevoelige onderwerpen op bekwame wijze min of meer onschadelijk zijn gemaakt (vrije kwestie, op de lange baan schuiven), doemen nieuwe controverses op. Want ook op financieel gebied hebben de partijen sterk uiteenlopende wensen. VVD en CDA willen geld uitdelen voor lastenverlichting, D66 dringt aan op investeringen in het onderwijs en op een ambitieus klimaatbeleid en de ChristenUnie staat op de bres voor de gezinnen waar alleen de man werkt, omdat de vrouw haar Bijbelse taak als moeder behartigt.

    Natuurlijk speelden financiële problemen ook bij vorige formaties een belangrijke rol, maar toen hoefden de partijen doorgaans niet eerst maanden te kissebissen voor ze medisch-ethisch door één deur konden. VVD, CDA, D66 en ChristenUnie lijken nu pas echt aan de geldkwesties toe te komen.

    Weliswaar kan het viertal daarbij rekenen op een aanzienlijke stroom meevallers, maar die blijkt nu puntje bij paaltje komt vrijwel teniet gedaan te worden door een bijna even lange lijst met tegenvallers. De Volkskrant somde er vanmorgen een aantal op: voor de ouderenzorg zijn miljarden nodig, de onderwijsbegroting vertoont gaten, de gasinkomsten gaan de komende jaren fors teruglopen en veiligheid en justitie vergen grote extra investeringen.

    Eerder deze week zei een ‘ingewijde’ dat er over de grootscheepse belastinghervorming, waar iedereen al jaren op aandringt, nog geen akkoord op tafel ligt. Over de herziening van het pensioenstelsel, ook een majeure klus, is het laatste woord bij lange na niet gezegd. En dan hebben we nog de aanpak van de arbeidsmarkt (ontslagrecht, loondoorbetaling bij ziekte), waarover de sociale partners het zelfs na veertien maanden bekvechten niet eens zijn geworden. Daar mogen de vier formerende partijen zich nu zelf over gaan buigen.

    Om alles vóór eind van de maand in kannen en kruiken te hebben, zoals het formatiekwartet schijnt te willen, moet er inmiddels wel heel erg opgeschoten worden. Maar de kans lijkt groot dat die termijn niet wordt gehaald. Dat betekent dus dat ook in oktober de onderhandelingen over een nieuw kabinet blijven doorgaan. En dat we het formatierecord uit 1977 moeiteloos gaan breken.

    DELEN
    Vorig artikelDag 177
    Volgend artikelLeiderschap

    2 REACTIES

    1. Beste Bert

      Zou kunnen, maar kop op! Een demissionair kabinet is niet perse nadelig.
      De Belgen hadden ook geen haast, maar after all geen centje pijn.
      Omdat het niet kon werd er even niet met geld gesmeten, en dat geeft hoop.
      Want het mooie is dat ’n demissionair kabinet geen belangrijke beslissingen kan nemen, ze zijn gebonden aan de geldende regels.
      Het is te hopen dat de oppositie de touwtjes goed strak houdt, want anders loopt de staatskas alsnog leeg. Teveel EU-lakeien in dit kabinet, en allemaal ‘met ’n gat in hun hand.

    2. Beste redactie,
      Misschien een beetje “boosaardige” gedachte
      van mij. Maar zouden de “onderhandelaars” het
      nieuwe regeringsaccoord voor kabinet Rutte III,
      misschien wel over de verkiezingen in maart ’18
      willen tillen, om zo kiezersverlies te voorkomen.
      Het alles vertragen en dreineren begint nu toch
      echt wel op te vallen. Prinsjesdag stond wel veel
      in de balangstelling, maar is ook eigenlijk ook al
      weer een gepasseerd station. Waar of niet?
      Bert.

    Comments are closed.