Dag 180

    1
    280

    Leestijd: 2 minuten.

    Hoewel de formatie volgens de onderhandelaars in haar eindfase zit, liggen er nog een aantal fikse problemen op tafel. Eén van de resterende pijnpunten waarover VVD, CDA, D66 en ChristenUnie overeenstemming moeten zien te bereiken, is de hervorming van het belastingstelsel. De laatste grote fiscale herzieningsoperatie dateert van begin deze eeuw, al meer dan 15 jaar geleden dus. Hoog tijd, vinden vrijwel alle deskundigen, om weer eens aan het stelsel te sleutelen. Het huidige systeem kent tal van uitwassen die het nodeloos ingewikkeld maken. Kortom: het moet simpeler.

    Een manier om dit doel te bereiken zou de invoering van een ‘vlaktaks’ kunnen zijn. Van de formerende partijen bepleiten CDA en ChristenUnie de vlaktaks in hun verkiezingsprogramma en ook VVD en D66 staan er in beginsel niet afwijzend tegenover.

    Op dit moment is het belastingstelsel progressief. Dat houdt in dat iemand meer belasting gaat betalen naarmate hij (of zij) meer verdient. Bij een vlaktaks betaalt iedereen hetzelfde tarief, in de programma’s van CDA en ChristenUnie 37 procent. Voor de hogere en -middeninkomens, die nu 52 of 42 procent van hun inkomen aan de fiscus moeten afdragen, zou dat een aanzienlijke lastenverlichting betekenen. Het zou het fiscale systeem ook een stuk overzichtelijker maken.

    De grote vraag is: hoe betalen we de invoering van een vlaktaks? Want als de tarieven voor de hogere en middeninkomens drastisch dalen, zal het geld op een andere manier gevonden moeten worden.

    Het antwoord van de voorstanders van de vlaktaks luidt: door te snijden in de aftrekposten, zoals de hypotheekrenteaftrek. Dergelijke voorzieningen, die zorgen voor een hoop bureaucratische rompslomp, komen vooral ten goede aan de veelverdieners. Daar valt dus niet alleen wat te halen, de zwaarste schouders blijven dan ook de zwaarste lasten dragen.

    In de studeerkamer van de fiscalist is zo’n oplossing snel bedacht, maar de praktijk kon nog wel eens tegenvallen. Want politiek is het H-woord met vele taboes omgeven. In VVD-kringen stak enkele jaren terug al een luid gejammer op toen Rutte II besloot de ‘villasubsidie’ een heel klein beetje te beperken. Als het mes veel dieper in de renteaftrek zou gaan – en dat is onvermijdelijk om een vlaktaks te kunnen financieren – valt in liberale oorden als Bloemendaal, Wassenaar en Het Gooi een volksopstand te vrezen.

    Bovendien: CDA en ChristenUnie willen het progressieve belastingstelsel niet helemaal afschaffen. Voor de zeer hoge inkomens – vanaf een ton per jaar bijvoorbeeld – zou nog een toptarief van 49 procent geheven moeten worden. Dan maak je toch weer een uitzondering, waardoor het belastingsysteem minder overzichtelijk wordt dan de bedoeling was.

    Misschien valt aan al deze problemen een mouw te passen, maar de discussie is gecompliceerd. Daarom is het nogal verwonderlijk dat de vier partijen deze breinbreker hebben bewaard tot het slot van hun onderhandelingen. Of gingen ze ervan uit dat ze er toch niet uit zouden komen en blijft straks alles bij het oude?

    1 REACTIE

    1. Beste Redactie,
      Ik denk het laatste in jullie conclusie. Alles
      blijft gewoon bij het oude. De “heren” onder-
      handelaars weten echt zeker wel dat ze er niet
      uitkomen; en dat het kabinet Rutte III er niet
      komt. Ze hebben dat alleen nog niet gemeld aan
      de Nederlanders. Het zij zo! Nieuwe verkiezingen!!
      Bert

    Comments are closed.