Duits symbool in de vuurlinie

    2
    250

    Leestijd: 4 minuten.

    Het naoorlogse Duitsland had twee symbolen die de door de oorlog zwaar belaste bevolking aan het hart gebakken waren. Het ene, de d-mark, was het symbool van de wederopbouw en het Wirtschaftswunder. Het andere was/is de auto-industrie die alle voortreffelijkheden van de Duitse technologie, innovatievermogen en ondernemerszin, vertegenwoordigt. Volkswagen, Opel, BMW, Porsche, Mercedes en Audi zijn dragers van het internationaal hoog aangeslagen keurmerk ‘Made in Germany’ en droegen stevig bij aan de eretitel ‘Exportweltmeister’.

    Kortom, wat voor ons land de tulp is, is voor Duitsland de auto-industrie. De d-mark is inmiddels, aanvankelijk onder luid protest, opgegaan in de euro. Daar hoor je nu niemand meer over jammeren. Sterker nog, omdat de euro minder hard is dan de d-mark en de Duitse producten daardoor goedkoper werden, bleef de wereldtitel export van met name luxegoederen vast in Duitse handen.

    Maar nu ligt het tweede symbool in de vuurlinie. De auto-industrie is de afgelopen jaren opgeschud door een paar enorme, grensoverschrijdende schandalen. Eerst had je het schandaal over de sjoemelsoftware van Volkswagen waarmee de Nox-uitstoot van de diesels zwaar werd geflatteerd. Dat kostte VW niet alleen miljarden aan boetes, het was ook een enorme knauw voor zijn reputatie. Later bleek ook dat andere concerns hadden gerotzooid met de emissienormen. Het was alsof een emmer zwarte verf over de ooit zo glanzende motorkap was uit gekiept.

    Nu is het land opgeschrikt door weer een nieuw schandaal. Het weekblad Der Spiegel onthulde vorige maand dat de grote autofabrikanten een kartel hadden gevormd. Ze zouden sinds de jaren 90 van de vorige eeuw afspraken hebben gemaakt over zaken als productiemethodes, markten, strategie, toeleveranciers en kosten. Dat zou in strijd zijn met EU-concurrentieregels, de Europese Commissie zal de zaak onderzoeken en dat dreigt ook weer forse boetes op te leveren. Een kartel is een complot tegen koning klant, dus een doodzonde en dus opnieuw een forse deuk in de reputatie.

    Nu is het land opgeschrikt door weer een nieuw schandaal

    En toch, die schandalen, hoe ernstig ook, zijn misschien niet eens de grootste kopzorg in Wolfsburg (VW), Stuttgart (Daimler/Mercedes) en München (BMW). VW heeft de storm over de sjoemelsoftware redelijk goed doorstaan. Het kostte een paar centen, maar de verkoopcijfers zijn ongeveer weer als vanouds. En voor de Duitse regering is de auto-industrie zo belangrijk, inclusief toeleveranciers rond de 800.000 werkgevers, dat ze er wel op zal toezien dat Brussel de boetes en eventuele andere straffen niet overdrijft.

    In de walm van de uitlaatgassen lijkt er echter iets te broeien dat voor de toekomst veel verontrustenders zou kunnen blijken. Er worden steeds vaker vraagtekens gezet achter het innovatievermogen van de Duitse autobouwers. Ze zouden hun kaarten teveel hebben gezet op de ontwikkeling van milieuvriendelijker dieselmotoren en die van de nog schonere elektromotor te veel aan de concurrentie hebben overgelaten. Vorsprung durch Technik, das war einmal.

    Het is het oude liedje, ooit aangeduid als de wet van de remmende voorsprong en minder theatraal als verblinding door succes waarbij een producent te laat merkt dat zijn product wordt ingehaald en overvleugeld door dat van de concurrent. Vraag maar na bij Nokia dat binnen een paar jaar zijn positie als marktleider had verspeeld. De Finnen hadden de smartphone niet zien aankomen. Datzelfde lieten de makers van de BlackBerry, ooit het statussymbool van de succesvolle manager, gebeuren. Ze zijn allebei als grote spelers van het toneel verdwenen en een comeback zit er niet meer in.

    Als ze in Wolfsburg, Stuttgart en München niet uitkijken, dreigt in hun branche een soortgelijk drama. De betaalbare elektrische auto kan wel eens veel eerder op de weg verschijnen dan aanvankelijk was gedacht. De nieuwe Tesla 3 die onlangs werd gepresenteerd, gaat rond de 30.000 euro kosten en lijkt een kansrijke concurrent voor de Duitse merken in het hogere middenklasse-segment te worden. Tesla-baas Elon Musk zou al ruim 400.000 bestellingen hebben genoteerd.

    Er worden steeds vaker vraagtekens gezet achter het innovatievermogen van de Duitse autobouwers

    Het is natuurlijk niet alleen Tesla en ook Google in Silicon Valley die pioniersarbeid verrichten. In Japan, China, Frankrijk, Zweden en de VS wordt ook druk gesleuteld aan de auto van de toekomst. Met de oplossing van problemen als opslagcapaciteit van de batterijen en daarmee de actieradius van de auto, schijnt men veel sneller op te schieten dan tot voor kort voor mogelijk werd gehouden.

    Om in te kunnen spelen op die ontwikkelingen zullen de ontwerpers en ceo’s van de belangrijkste Duitse autoconcerns moeten erkennen dat ze te lang op een achterhaalde technologie hebben ingezet en dat ook de Duitse auto van de toekomst niet op diesel maar op stroom over de Autobahn zal snorren. Slagen ze daar niet op tijd in, dan raakt het land vermoedelijk de wereldtitel exporteren kwijt, verliezen duizenden mensen hun baan en is het ook weer een belangrijk nationaal symbool armer. Dat is slecht nieuws voor het nog altijd kwetsbare collectieve zelfbewustzijn.

    2 REACTIES

    1. Laat een ding duidelijk zijn, lieve lezer.
      De Duitse auto’s zijn absoluut de meest smerige auto’s
      in Europa. Of dat nu Volkswagen, Opel, Mercedes, BMW,
      Audi of anders is. Als ik achter deze merken auto’s rijd
      zet ik onmiddellijk de ventilator van mijn auto uit. Wat
      een stank. Zeer ergerlijk. Ook op de rijkswegen zie je
      bij 120 km nog roetwalmen uit deze auto’s komen. En
      dat zegt in mijn ogen heel veel. Een groen stickertje
      op de voorruit is in Duitsland verplicht in vele grote
      steden. En dat is in mijn ogen voor auto’s van Duits
      fabrikaat echt niet overbodig. Japanse merken, zoals
      bijvoorbeeld Toyota werken al tientallen jaren aan zeer
      schone motoren. De Duitsers niet op hun grote, en ruime
      Autobahnen, en dat is een trieste waarheid.
      Wat nog triester is, is dat ze dat proberen te verbloemen
      met allerlei sjoemelsoftware! Made in Germany: liever niet.
      Freundliche Grusse,
      Bert.

    Comments are closed.