Europa kan zijn problemen weer behappen

    1
    265

    Leestijd: 2 minuten.

    Het kan verkeren in Europa, nu de spanning over de opkomst van extreem-rechts uit de lucht is, keert men terug naar de problemen van alledag, die nu vooral zijn terug te voeren op de Brexit en de vluchtelingenstroom. Er mag zelfs weer een beetje “meer Brussel” op het gebied van defensiesamenwerking en terrorismebestrijding.

    De Britse premier May heeft een weinig gelukkige entree gemaakt door tijdens de EU-top in Brussel al op tafel te leggen hoe zij denkt om te gaan met EU-burgers die in Engeland wonen na de Brexit. Dat issue hoort aan de onderhandelingstafel, maar May’s eerste bod maakte de Europese Commissie en de overige EU-lidstaten nu niet bepaald vrolijk.

    De voorbode voor erg moeilijke exit-onderhandelingen, die er in 2019 toe kunnen leiden dat de Britten uit de EU stappen zonder goede afspraken. Veel Britten zien de bui al hangen, de run op een EU-paspoort is geopend, Britse bedrijven en banken zorgen voor een “foothold” op het continent. En Estland zou Estland niet zijn als op dit gebied geen handige online-vestigingsfaciliteiten worden geboden om althans virtueel als bedrijf daar aanwezig te zijn. Zo verdien je nog eens wat aan de Britse paniekreacties, nietwaar?

    Naarmate de Britten meer afstevenen op een rommelige exit wordt het ook duidelijk wie daar uiteindelijk de schuld van gaat krijgen, May’s politieke lot is er vast mee verbonden.

    “New kid on the block” Emmanuel Macron heeft een vliegende start maar moet nu wel eerst gaan leveren, de Franse vakbonden hebben de hakken al in het zand gezet tegen zijn liberale economische politiek. En met ruzie thuis heeft hij minder tijd om mooie Europese vergezichten te bedenken met bondskanselier Merkel, die achterover leunend afstevent op een vijfde termijn in september.

    Voorlopig is “Mutti Merkel” daarom nog wel de baas in het Europese clubje, ze zit stevig het zadel en profiteert van het feit dat alles een beetje rustiger is geworden. De Turkije-deal werkt wat betreft het stoppen van vluchtelingen uit het Midden-Oosten, de Griekse financiële crisis lijkt bezworen en premier May doet haar uiterste best om van de Brexit een totale puinhoop te maken, een signaal voor anderen om die weg maar niet op te gaan.

    Blijft over het grootste probleem, de vluchtelingen uit Afrika die via Libië Europa trachten te bereiken. Op de top in Brussel is afgesproken om meer Afrikaanse landen als “veilig” aan te merken. Hierdoor kunnen meer migranten snel worden teruggestuurd omdat ze geen enkele kans hebben op een asielstatus. Verreweg de meeste migranten die in Noord-Afrika in gammele bootjes stappen zijn economische vluchtelingen.

    Egypte en Tunesië komen in aanmerking voor de status van “veilig land”, het verscheurde Libië niet. En juist vanuit Libië kiezen de meeste migranten zee. De EU wil dan ook de Libische kustwacht met materieel gaan versterken. Immers, als die een boot opvangen gaan de migranten terug, als een Europees (marine)schip migranten redt worden die in principe in Italië aan land gezet en begint een zinloze asielprocedure.

    Het is de EU gelukt de stroom uit Turkije te stoppen, die uit Libië is wat moeilijker, maar niet onmogelijk. Alle EU-landen zitten nu op de lijn om de instroom te beperken en het terugsturen te versnellen.  De vastberadenheid is groot, er zijn wielen in beweging gezet die ver buiten Nederland reiken. Achteraf kunnen we dan ook concluderen dat de lans die GroenLinks-leider Jesse Klaver tijdens de formatie wilde breken voor een ruim toelatingsbeleid voor vluchtelingen, sowieso een gevecht tegen windmolens was.

    1 REACTIE

    1. Er wordt wel steeds geroepen dat er meer geld moet naar defensie vanwege IS maar is IS nou niet juist opgericht als antwoord op de illegale inval door het westen in Irak? Kunnen we daaruit niet concluderen dat de hele wapenwedloop niet nodig was geweest als het westen nou juist iets minder aan wapens had besteed?

    Comments are closed.