Het ultieme offer voor een medemens

    0
    182

    Leestijd: 2 minuten.

    D66-kamerlid en initiatiefneemster van een nieuw donorsysteem, Pia Dijkstra, poogt met een verduidelijkende brief alsnog genoeg Eerste Kamer-leden over de streep te trekken voor haar wetsontwerp.

    Weliswaar blijft zij bij het oorspronkelijke wetsontwerp dat nabestaanden geen veto krijgen over orgaandonatie van een familielid, maar volgens Dijkstra kunnen nabestaanden in de praktijk altijd het laatste woord krijgen als er onoverkomelijke bezwaren zijn.

    De senaat had Dijkstra om verduidelijking gevraagd na een warrig verlopen debat dat twaalf uur duurde. Daarom is de stemming ook met een week opgeschoven tot medio februari. Dinsdag gaat het debat over de brief verder.

    Met name CDA en PvdA hadden grote bezwaren tegen het voorstel om orgaandonatie om te draaien. Je registreert je niet als donor zoals nu, je bent donor tenzij je meldt dat je dat niet wilt.

    In 2016 werd bij elf procent van de overleden orgaandonoren toch van donatie afgezien, aldus Dijkstra in de brief. Dit vanwege familiaire of andere bezwaren. Volgens haar biedt dit in de praktijk voldoende garanties dat nabestaanden een dam kunnen opwerpen, ook als de overledene zich had geregistreerd als donor.

    Nog altijd is de stemming in de Eerste Kamer een dubbeltje op zijn  kant, na een nipte meerderheid in de Tweede Kamer.

    Het wetsontwerp is dan ook redelijk vooruitstrevend en beoogt meer donoren te krijgen. Iedereen is het er over eens dat die hard nodig zijn, de wachtlijsten voor zieke mensen die op een orgaan wachten zijn veel te lang.

    Met de verduidelijking dat nabestaanden niet geheel buiten spel staan, hoopt Pia Dijkstra alsnog voldoende (twijfelende) senatoren over de streep te krijgen.

    Maar net als bij euthanasie zijn er geen scherpe lijnen te trekken. De wilsverklaring van iemand die uitzichtloos lijdt en twee artsenverklaringen is een redelijk zekere basis, maar wat als dat allemaal niet aanwezig is en uit barmhartigheid de morfinepomp iets wordt opgedraaid?

    Wat er gebeurt als familie gaat helpen met pillen, weten we sinds de veroordeling van Albert Heringa, die zijn 99-jarige stiefmoeder aan haar zelfgewenste einde hielp. De boodschap van de rechtbank was duidelijk, zelf experimenten wordt niet gewaardeerd.

    En dan heb je nog de mensen die zelf de pillen regelen en hun eigen plan trekken.

    Het is een even grijs gebied als de orgaandonatie. Is duidelijk dat iemand komt te overlijden kun je afspraken maken, ook met de familie. Bij acute overlijdens ligt dat anders, de organen zijn direct nodig en hoe lang heeft de familie nodig om te besluiten? En kan de familie wel tijdig worden bereikt? In dat geval geldt nu de registratie van de overleden donor en straks is men automatisch donor tenzij de familie er in de optiek van Pia Dijkstra alsnog voor gaat liggen.

    De hele gang van zaken laat zien dat zowel bij de euthanasie als bij orgaandonatie niet alles tot in de puntjes is te regelen, vaak moet ad hoc en snel worden beslist met de kennis van dat moment.

    Dat een sowieso overledene tegenwoordig verlengd leven kan bieden aan iemand die dat zielsgraag wil, is fantastisch en zou toch ook de christelijk denkenden over de streep moeten trekken. Het ultieme offer voor een medemens.