Eén sterretje aan het Eurofirmament

    3
    301

    Leestijd: 2 minuten.

    Af en toe komt er uit Europa toch ook wel eens een bemoedigend geluid. Twintig jaar nadat in het kader van de vorming van de euro werd afgesproken de begrotingstekorten onder de 3% te brengen, lijkt dit ook te gaan lukken.

    De geschiedenis is lang, van oud- commissievoorzitter Romano Prodi die het Stabiliteitspact ‘dom’ noemde, tot Frankrijk en Duitsland die er een loopje mee namen toen ze er zelf niet aan konden voldoen. De Fransen doken uiteindelijk vorig jaar pas onder de 3%, Spanje is nu de laatste en zal er dit jaar ook onder komen, zo stelt eurocommissaris Pierre Moscovici (Economische en Financiële Zaken) bij de presentatie van de lenteprognose.

    Het heeft lang geduurd. Diverse crises sinds de start van de digitale euro in 1999 gooiden roet in het eten. De Griekenland-crisis bracht de euro aan de rand van de afgrond, alleen massaal lappen door de overige eurolanden voorkwam een vertrouwensbreuk die de jonge valuta mogelijk fataal was geworden.

    Nu trekt de economie eindelijk aan. Dat was ook geen wonder, consumenten hebben acht tot negen jaar de hand op de knip gehouden, maar een keer komt de vervangingsvraag toch op gang. Dat was later dan verwacht en de Europese Centrale Bank moest de geldmarkt met 3000 miljard verruimen om het herstel te faciliteren met ultralage rente, ook al om de schuldenlanden uit de wind te houden.

    Er komt nu eindelijk resultaat, maar de inflatie trekt nog niet aan, dat zou de indicator moeten zijn dat de economie echt duurzaam op stoom ligt. En begrotingstekorten is één ding, staatsschuld een ander. Met 2000 miljard schuld en een stuurloze regering is Italië zonder meer het volgende risico voor de eurozone, en wel van een heel ander kaliber dan Griekenland.

    Het is onduidelijk of Trump echt een handelsoorlog gaat ontketenen en wat de gevolgen van de Brexit gaan zijn. Kortom, aan risico’s geen gebrek. Gezien alle kwetsbaarheden zal de ECB, zeker zo lang de Italiaan Mario Draghi aan het roer staat (en dat is tot volgend jaar) voorzichtig zijn met renteverhogingen.

    Pas als die kunstmatig laag gehouden rente niet meer nodig is en de inflatie weer op zo’n 1,5%  zit, kunnen we spreken van normalisering en niet meer van kunstmatig gefaciliteerde groei. En dan moet de ECB de met 3000 miljard opgeblazen balans nog ordentelijk laten leeglopen.

    Na twintig jaar is eindelijk de 3%-norm gerealiseerd. Al met al zal het nog wel een decennium duren voordat de gevolgen van de zwaarste economische crisis ooit helemaal zijn weggeëbd. Maar het begin is er.

    3 REACTIES

    1. De auteur is positief, dat is fijn. Het is natuurlijk wel een heeeeel klein sterretje. Immers, bij een economische hoogconjunctuur – op de top van de curve – zakt eindelijk het 20 jaarlijkse begrotingstekort onder de 3%… tekort.
      Dat laatste is toch schrikbarend. Want hoger zal de economische top niet worden en… nog steeds is er immer tekort. Nooit overschot… Wat nu als de curve – na deze conjunctuurtop – weer gaat dalen? Schieten ze dan weer vrolijk door de meer dan 3% tekort heen, zonder ooit eens geld over te houden?
      Link 1 stelt dat de ECB nu zo’n 4,5 biljoen opgekocht heeft. Dat zijn officieel geen Eurobonds toch bezitten ‘we’ gezamenlijk (want dat IS de ECB) deze schuld. Afgezet tegen de (zie link 2) 9,5 biljoen staatsschuld van de hele Euro-zone naderen ‘we’ dus 50% aan ‘gezamenlijke’ staatsschulden…
      Was het niet de opzet – met Eurobonds – 60% van de Euro-zone schulden gezamenlijk te financieren? En 40% zelf? Dan zijn ze – de ECB – bij het moment van het stoppen van de schuldenopkoop vast precies op die 60% aangekomen…
      Maar ‘ pardonnez moi’ – dit is wel de WENS van Macron en de EC – deze schuldconstellatie – maar uitdrukkelijk volgens het verdrag van Lissabon verboden! Eurobonds, monetaire financiering, zo is duidelijk verdragsmatig afgesproken, door de ECB is ten strengste verboden…
      O, zegt u, dit zijn ‘slechts’ stimuleringsmaatregelen… T.b.v. inflatiebeleid… En hoe toevallig toch dat het samenvalt met precies wat de WENS is maar per verdrag verboden…
      Goh. Ik ben zeker te achterdochtig ingesteld.
      Dat afbouwen van die gezamenlijke schuld gaat nog decennia duren zegt de auteur. Ja, ja, snap ik. Ik denk zelfs dat men straks maar besluit – omdat het niet af te bouwen is zonder een (rente) euro-crisis – over te gaan op Eurobonds… Want ja, men ‘moet’ wel.
      Of een Europees Monetair Fonds – dat kan natuurlijk ook – die deze balansschuld van de ECB dan maar overneemt. Kan de ECB met een schone lei beginnen. En… is 60% van de Euro-zone schuld omgezet in EMF leningen (lees bonds) gedekt door alle Euro-zone belastingbetalers.
      En dat scheelt.
      Want dan kunnen de landen ook opnieuw blijven lenen. Want ja, 3% altijd tekort, elk jaar, meestal wat meer en heel soms – als een klein Europees sterretje aan het firmament – ietsje pietsje minder, moet toch gefinanceerd blijven worden tegen…. Zo min mogelijke rente.
      En o ja (zie link 1 – ‘vertrouwelijke ECB documenten persburo Bloomberg’) was er ook nog iets met ‘verboden’ steun aan noodlijdende banken?? ‘T mag natuurlijk niet, hè ECB… Maar ja…
      Eurobonds ook niet…
      Link 1 – https://www.nu.nl/economie/5213663/ecb-verwacht-aanhoudend-krachtige-economische-groei-in-eurozone.html
      Link 2 – https://www.daskapital.nl/5093772/ai_torenhoge_staatsschulden/

      • Nu zijn er naast sterren ook zwarte gaten in het Europese firmament. Daarover zult u politici echter minder over horen praten. Onzichtbaar ook voor’t publiek, toch kunnen ze de Euro-zone breken of maken… Het gaat hier over de laatste kredietcrisis. Hoe banken faalden en gered moesten worden met belastingsgeld (waaronder onze ‘betrouwbare’ ING). Dat was zo’n zwart gat dat ineens ‘helder’ werd. Dat – zo’n crisis veroorzakend – mocht nooit meer gebeuren!
        Daartoe zette men een Europese Bankenunie op. Met een Resolutiefonds. Waarin alle Euro-zone banken geld storten opdat falende banken nooit meer door belastingbetalers gered hoeven te worden, maar door hun investeerders en aandeelhouders en…. de gezamelijke Europese banken, middels ‘hun’ resolutiefonds…
        Zie ook hoe trots het CDA in 2014 bij de oprichting melde: ‘Bankenunie is goed voor het economisch herstel. Voor het vertrouwen in de banken.’ (Link 1) Maar uit de vertrouwelijk stukken – dit jaar – van de ECB blijkt (link 2) het tegenovergestelde. Zij stelt toch voor het resolutiefonds met publiek geld te stutten. En dat is precies wat nu niet de opzet van de bankenunie was! Ergo, de ECB is zelfs wettelijke verboden in te grijpen bij banken op de manier die zij zelf nu, intern, voorstelt!
        Daartoe kijkt zij naar het ESM, wat binnenkort omgevormd wordt tot het Europese Monetaire Fonds (EMS). Zij richt haar pijlen ook op het Europese Parlement, in de hoop dat het haar ook kan bekoren…
        Ondertussen waarschuwd de DNB (link 3) ‘Dat met financiële vangnetten de onderlinge Europese aansprakelijkheid tussen lidstaten is toegenomen maar… dat het risico bestaat dat lidstaten, wetende dat ze gered gaan worden, onvoldoende hun best doen problemen op te lossen….
        Tja, niet alle sterren fonkelen even helder aan het Europese firmament… En de astronomen weten als geen ander, ontploffende sterren worden zwarte gaten waarin al het licht verdwijnt….
        Link-1 https://www.cda.nl/europa/actueel/nieuws/cda-bankenunie-goed-voor-economisch-herstel/
        Link-2 https://www.bloomberg.com/news/articles/2018-04-09/ecb-considers-proposal-for-new-cash-line-to-aid-bank-rescues
        Link-3 https://www.dnb.nl/nieuws/nieuwsoverzicht-en-archief/dnbulletin-2017/dnb361024.jsp

        • Over zwarte gaten in het Europese financiële firmament gesproken…
          Nog even en dan is de Griekse tragedie politiek voorbij. Dit jaar is het dan zo ver, Griekenland wordt geacht zelfstandig weer op de financiële markt te kunnen lenen… Maar is die tragedie – zoals Europese politici ons willen laten geloven – ook werkelijk voorbij?
          Of is het einde van de Griekse tragedie straks een begin voor een Nederlandse tragedie? Kostenpost a 45 miljard? (Zie link 1) Met dank aan dhr. de Jager en natuurlijk dhr. Rutte. De een beloofde al het geld met rente terug, de ander dat er geen geld (meer) heen zou gaan…
          De tragedie is dat dhr. Rutte heel voortvarend in eerste instantie zo’n 46 miljard bezuinigde. (Link 2) Dat geld is dus eigenlijk op een bepaalde manier naar Griekenland gegaan. Wat nu als dit bedrag toch afgeschreven moet worden? Waar ligt dan de echte tragedie?
          Niet in Griekenland…
          Ik verwacht niet dat we hier veel over zullen horen. Transparantie is uitgesloten. Men houdt zijn mond en maakt zo snel mogelijk een Europees Monetair Fonds. Dan kan het Griekse zwarte gat en dat van Nederland weer even in tijd worden ‘opgezogen’. Geen wonder dus dat onze ‘beste’ regering een warm voorstander is van zo’n ‘wegmoffel’ fonds. Zwarte gaten hebben een specifieke eigenschap. Ze zijn niet transparant, ze zijn welhaast onzichtbaar…
          http://www.novini.nl/en-alweer-gaat-europa-ons-geld-kosten/
          https://www.ad.nl/economie/bezuinigingsteller-komt-uit-op-46-miljard-6-miljard-extra~a94a3892/

    Comments are closed.