Antwerpen is Europese gemene deler

    1
    265

    Leestijd: 1 minuten.

    De gemeenteraadsverkiezingen in Vlaanderen hebben het beeld, dat in heel Europa geldt, bevestigd: populistisch rechts en de Groenen zitten in de lift ten koste van socialisten en christen-democraten. De secularisering lijkt onomkeerbaar, waarbij de kiezers vooral de extremere uiteinden van rechts en links opzoeken.

    De resultaten van de gemeenteraadsverkiezingen in Vlaanderen worden gezien als een graadmeter voor regionale en nationale verkiezingen. Hierbij strijden de christen-democraten (CD&V) en populistisch rechts, de Nieuwe Vlaamse Alliantie (N-VA), om de titel van de grootste volkspartij bij onze Nederlandstalige zuiderburen. CD&V blijft de grootste in Limburg en West-Vlaanderen, terwijl de N-VA de grootste is in Vlaams-Brabant, Antwerpen en Oost-Vlaanderen.

    De Antwerpse burgemeester Bart De Wever kan op beide oren slapen, de N-VA is in Antwerpen de grootste gebleven, maar de gedroomde winst bleef uit ten gunste van het extreem-rechtse Vlaams Belang. In de provincie Antwerpen kwam de N-VA met 33,6% van de stemmen veruit als de grootste partij uit de bus met het CD&V met 18,1% als tweede op een straatlengte.

    In Wallonië ging de winst vooral naar de Groenen en een marxistische partij.

    Opvallend is verder dat de socialisten nagenoeg overal klop kregen, behalve in de studentenstad Leuven en dat de Groenen zich net als in het Duitse Beieren in een toenemende belangstelling mogen verheugen.

    Voor de nationale Belgische politiek zijn er niet direct gevolgen. De verkiezingen in Beieren krijgen waarschijnlijk een staartje voor bondskanselier Merkel als straks ook in de deelstaat Hessen eenzelfde afstraffing voor de CDU komt als voor zusterpartij de CSU in Beieren.

    Maar de grootste gemene deler is wel dat ongeacht landsgrenzen de kiezers allemaal dezelfde populistisch-rechtse hoek in duiken of uit milieugronden de linkerhoek. De prioritaire zorgen van de gemiddelde Europese burger zijn daarmee overduidelijk, de ongebreidelde influx van migranten en het mogelijk niet nakomen van de klimaat-akkoorden van Parijs.

    Nu deze tendens zich los van alle landsgrenzen zo duidelijk aftekent, moeten alle politici deze Europa-wijde boodschap van de kiezers wel heel serieus nemen.

    1 REACTIE

    1. De komst van migranten naar Europa is niet “ongebreideld”. Misschien komen er te veel mensen naar uw mening, maar het woord ongebreideld is daarmee nog niet correct.

      Het is zinvol om daarbij te bedenken dat de komst van migranten de afgelopen 30 jaar vooral is ingegeven door de korte termijn belangen van het bedrijfsleven.

    Comments are closed.