Barre tijden voor de firma Marijnissen

    11
    1014

    Leestijd: 4 minuten.

    De tegenslagen rijgen zich de laatste maanden aaneen voor de SP. Voor wie het niet allemaal heeft kunnen bijhouden, volgt hier een kleine selectie. De verkiezingsuitslag viel zwaar tegen. Een vertrekkend Kamerlid deed een weinig flatteus boekje open over de partijcultuur. De afdrachtregeling waarbij gemeenten en provincies het salaris voor SP-politici rechtstreeks overmaken aan de partijkas, wordt verboden. En nu beginnen ook afdelingen zich te onttrekken aan de ijzeren partijlijn.

    Het zijn barre tijden voor de firma Marijnissen. En, dat vooral moet te denken geven, de meeste tegenslagen zijn van eigen fabrikaat.

    De campagne voor de Tweede Kamerverkiezingen was niet overtuigend. Lijsttrekker met uitgewerkt appeal en teveel gericht op één issue, de zorg, dus toen andere partijen ermee aan de haal gingen, – schering en inslag in de politiek -, was het rode strijdlied gauw uitgezongen. Enfin, het resultaat is bekend. De SP slaagde er niet in te profiteren van de implosie van de PvdA en verloor zelfs een zetel (14). In de laatste peilingen is ze inmiddels weggezakt naar 9 tot 11 zetels. Een klein debacle.  

    De onthullingen van Sharon Gesthuizen over de kadaverdiscipline in de partij en de harde hand van (oud)-leider Jan Marijnissen en diens voormalige sidekick Agnes Kant, kwamen niet als een verrassing. Oud-leden hadden al eerder aan de deksel van de put gemorreld. En toch, wat opborrelde stonk zo dat alle geurvreters van de wereld het niet weg kregen.

    De afdrachtregeling heeft de SP tot de rijkste partij van de polder gemaakt en daar wordt nu een stokje voor gestoken. SP-politici krijgen hun schadeloosstelling voortaan op de eigen rekening en iedereen is benieuwd hoeveel ze nu ‘vrijwillig’ naar de partij zullen overmaken. Dat kan nog vermakelijk worden.

    Maar het oproer in de afdelingen moet de partijtop de meeste kopzorg geven. Het leven was altijd erg overzichtelijk voor leiding en kader. Er kwam een oekaze uit Oss en die werd uitgevoerd. Stipt en meestal zonder hoorbare tegenspraak. Als er al werd gemord, werd het vrijwel altijd gesmoord in het voorgeschreven conformisme. De enkele dissident die iets sputterde over vrijheid van meningsuiting verdween al gauw gedesillusioneerd uit zicht.

    In Hoorn mag de plaatselijke SP van partijvoorzitter Ron Meyer niet meedoen aan de gemeenteraadsverkiezingen van volgend jaar maart. Reden: de Hoornse partijgenoten hadden zich te weinig op straat laten zien. Ze hadden teveel bestuurd en te weinig geflyerd. De fractievoorzitter wilde zich daar niet zonder slag of stoot bij neerleggen en zocht de publiciteit. Dat viel niet goed. De afdelingsvoorzitter, Yvonne Kostelijk (geen grappen alsjeblieft), verklaarde op de partijraad van twee weken geleden in Amersfoort dat ze diens mond wel had willen ‘dichtnieten’. Daarvoor kreeg ze een staande ovatie van de zaal en bloemen van Emile Roemer. Je zou zeggen dat het in de steek laten van je kiezers geen reden is om iemand in de bloemetjes te zetten, maar dat is waarschijnlijk een kleinburgerlijke en reactionaire opvatting van de vertegenwoordigende democratie. Wie te weinig flyert kan dus nooit een rechtgeaarde socialist zijn. Al heb je boven je bed het portret van Jan en Lilian Marijnissen hangen en stort je de laatste cent van je schadeloosstelling in de partijkas.

    En nu hebben ze in Oosterhout ook nog het lef om voor zichzelf te beginnen. De SP had daar bij de gemeenteraadsverkiezingen van 2014 vier zetels behaald en zich het college in onderhandeld. Dat coalitieakkoord had de instemming van de leden gekregen. Kan niet democratischer zou je zeggen. De Oosterhouters willen het resultaat van vier jaar besturen volgend jaar graag voorleggen aan de kiezers. In je argeloosheid denk je: voorbeeldig democratisch. Helaas, mag niet van de partijleiding. Ook in Oosterhout is zeker niet genoeg geflyerd. De afdeling gaat nu als lokale partij verder, zal het coalitieakkoord en de gemaakte afspraken blijven nakomen en de belangen van de SP-kiezers blijven behartigen. Er komt een bijeenkomst voor de leden waar het besluit zal worden toegelicht. Bloemen en applaus voor de (nog)- partijgenoten uit Oosterhout, ben je dan geneigd te denken.

    De SP-top moet wel in paniek zijn dat ze tot dit soort fratsen overgaat. Je hoeft geen gestaald kader te zijn om vast te stellen dat dit nog steeds erg naar ‘democratisch centralisme’ riekt. De SP leek zijn communistische plunje in de oude-klerenzak te hebben gestopt, maar er wordt nu toch weer een mottige jas uitgehaald.

    En dat terwijl de partij op lokaal en provinciaal niveau redelijk succesvol bezig leek met de overgang van vooral actiepartij naar ook bestuurspartij en in een aantal gemeenten al een gewaardeerd coalitiepartner is. Kijk onder andere maar naar Amsterdam. Zo’n overgang verloopt niet altijd soepel, kost tijd en vergt bovendien een cultuuromslag. Meer overlaten aan de lokale leden, niet alles van boven via zetbazen willen regelen en kritische geluiden niet alleen tolereren maar ook aanmoedigen, kortom meer democratie. Dat zat/zit niet in de SP-traditie en toch zal het die kant op moeten. Anders blijft de partij een familiebedrijf met hoofdzetel in Oss en filialen in de rest van het land en alleen het huismerk, Marijnissen, in de schappen. En dan moet je niet vreemd opkijken als de klanten straks wegblijven.

    11 REACTIES

    1. Beste Petra

      Elsevier en de Telegraaf zijn een goed tegenwicht tegen de de overwegend linkse media. Die vaak zonder subsidie nergens zouden zijn. (NOS en vrienden.)
      Vooral Elsevier biedt kwaliteit ze heeft uitstekende columnisten, bijv, Syp Winia en Leon de Winter.
      Ze zijn niet politiek correct, maar ze gaan in hun stukken niet over een nacht ijs. Ze zijn niet altijd rechts, maar ze zoeken naar de waarheid achter de rookgordijnen.
      Altijd is er een goede onderbouwing na zorgvuldig onderzoek te hebben verricht.
      Ik zou wel eens willen zien hoeveel van de mensen die het blad kritiseren, het blad ooit echt hebben gelezen.
      Zou het niet zo kunnen zijn dat de linkse pers ‘n voorkeur heeft voor PVDA , van oudsher kampioen subsidie uitdeler voor het Hilversumse.
      Dat willen ze in stand houden. De SP levert geen geld op, dus zij vissen wat aandacht betreft achter het net.
      Overigens net als de ‘ rechtse partijen , rechts wordt pas uitgenodigd als men er minstens drie linkse oponenten tegenover kan zetten. Dat is geen geheim.
      Met name Wilders trapt daar niet in. Niet nodig ook, zijn kiezers zappen weg linkse onderonsjes op de TV.
      Leebaar Rotterdam en FvD zijn goede debaters maar ze zijn wel kritisch ze stappen niet overal in.

    2. Frontbencher laat zich nu definitief kennen als anti-SP. Dit artikeltje wemelt van de leugens.
      – Er doen meer SP afdelingen dan ooit tevoren mee aan gemeenteraadsverkiezingen.
      – Er is binnen de SP zeer brede steun voor de afdrachtsregeling. Dat er afdelingen niet meer mee mogen doen aan verkiezingen komt juist vaak voort uit het feit dat er bij die afdelingen enkelen zijn die de centen toch liever zelf houden. Dat mag, maar niet als je voor de SP wilt volksvertegenwoordiger wilt zijn. Dan moet je je gewoon bij een van de de tientallen andere partijen aanmelden.
      – De afdrachtsregeling is niet verboden, en dat kan ook niet. Gekozen volksvertegenwoordigers mogen zelf kiezen wat ze met hun vergoeding doen. We leven in een vrij land.
      – Er is binnen de SP ook heel veel discussie, en dat is goed. Maar Frontbencher wil er altijd iets lelijks van maken: als er veel overeenstemming is, is er partijdiscipline, als er discussie is noemen jullie dat onenigheid.
      – Gesthuizen heeft een boek geschreven over haar tijd als kamerlid. Het is een persoonlijk verslag met ook enkele kritische noten naar andere SP-ers, vooral over hun persoonlijk debatstijl. Sjonge, wat een wereldschokkend nieuws. Dan lijkt me de stroom van corruptie bij de VVD, of de onmogelijkheid om überhaupt lid te worden van de PVV, een groter politiek probleem.

      Zo kan ik nog wel even doorgaan. Het is duidelijk waar jullie sympathieën liggen.

      • Ik vind de afdrachtregeling weliswaar sympathiek klinken, als middel om externe invloed af te weren, maar het heeft toch ook iets oneerlijks. Politieke partijen worden gefinancierd uit contributies – die bepaalt de partij zelf – en een overheidsbijdrage – volgens strikte regels. Alle partijen hebben naast contributiebetalende leden ook nog extra gemotiveerde aanhangers die zich uit de naad werken om er iets van te maken. Daar krijgen ze een vergoeding voor, gemeenteraadsleden niet zo heel erg veel. En dat moeten ze dan verplicht afdragen, of tenminste een groot deel daarvan. En al die andere leden, die zich minder (kunnen) uitsloven, betalen een normale contributie. Worden “actieve” partijleden dan niet extra belast, terwijl andere leden van hun werk profiteren??? Is het niet eerlijker om de contributie te verhogen, zodat die afdracht niet meer nodig is? Dat buitensluiten van externe financiële invloed is tenslotte een kennelijk zwaarwegend principe van de SP en zou één van de redenen moeten zijn om daarop te stemmen en zeker om daarvan lid te worden.

      • Beste Ludovica,
        Gelukkig is het wel zo dat reacties zoals die van jou en mij, worden geplaatst. Dat maakt het wel weer onafhankelijker.
        Ik sprak een keer een paar journalisten die toegaven D66 te stemmen terwijl ze toch heel erg achter de acties van de SP stonden om het wegsluizen van belastinggelden middels Nederlandse brievenbusfirma’s aan te pakken. Toen ik ze vriendelijk vroeg welke argumenten ze hadden om op D66 te stemmen, werden ze wat verlegen en aarzelend. Toen merkte ik op: ‘Laat me raden: hebben jullie het ‘gevoel’ dat je bij D66 hoort?’ Opluchting. Dat was het. Waarop ik zei: er is eens openbaar gemaakt dat D66 de meeste hogeropgeleiden telde onder de kiezers en leden. Vervolgens zag je een vlucht omhoog van D66 met vooral hogeropgeleide stemmers. Je hoeft zelf niet meer na te denken of je in een verkiezingsprogramma te verdiepen, want die andere hogeropgeleiden zullen toch wel weten wat ze doen! Zit je altijd goed. Kun je op feestjes mee voor de dag komen.
        Stem je echter op de SP, dan heb je heel wat uit te leggen. Iedere keer maar weer moeten uitleggen dat de afdrachtregeling juist zorgt voor onafhankelijkheid van multinationals en lobbyisten; dat de partij over iedere puntkomma stemt en dus super democratisch is en nee, dat ze niet communistisch zijn. Sterker nog, de CPN ging op in GL. Dat de SP de partij is met juist zeer hoogopgeleide Kamerleden.
        De SP mist ingang in de media. Daar waar PvdA behoorlijk wordt bediend door de VARA en de Volkskrant en de VVD met programma’s als WNL (‘een fris rechts geluid’) en de Telegraaf en het blad Elsevier, moet de SP het doen met… niets.
        Een van de weinige kritiekpunten die ik heb op de SP is dat ze denken er wel te komen met mond-op-mond reclame. Vertel de mensen wat een geweldige dingen de SP wil doen voor het MKB; de tweedeling tegengaan; de privatisering stoppen zodat de zorg weer betaalbaar wordt en de verwarde mensen en ouderen (bijv.) weer de zorg krijgen die ze nu ontberen; dat de SP zal zorgen voor meer betaalbare huurhuizen; voor lagere werkdruk in het onderwijs; de politiebureaus weer opengaan op het platteland; de gevangenissen niet waren gesloten; de thuiszorg uitstekend zou zijn met keurig betaald personeel in vaste dienst – en vaste verzorgers voor de ouderen zodat je je niet iedere dag voor een ander hoeft uit te kleden; de studiefinanciering zou zijn gebleven; de SP zich inzet voor onafhankelijk wetenschappelijk onderzoek (en dus niet onderzoek met geld van een fabrikant om ‘wetenschappelijk aan te tonen dat suiker geen kwaad kan’- wie betaalt, die bepaald de uitslag van het onderzoek!) enz.
        Dat hoor je niet op TV, dat lees je niet in de krant. En daarom verliest de SP in de peilingen. Omdat diezelfde media wel steeds opdreunt dat de SP zich alleen bezig houdt met de zorg.

        • Maar Petra, dit geloof je toch zelf niet, hoop ik? Je kunt toch niet alleen maar verbeteringen noemen die veel geld kosten zonder een heel gedegen plan hoe je dat dan financiert? En dan niet alleen door de topsalarissen aan te pakken of de bedrijven. Je beschrijft een maatschappelijke revolutie, waar ik principieel helemaal niet tegen ben. Maar er zijn de vorige eeuw teveel van dergelijke pogingen geweest waarvan we allemaal de afloop weten. Kom liever eens uit Nijmegen tevoorschijn, kijk om je heen, ook bij de multinationals, in het buitenland en verder. Dan zie je waar de hobbels liggen die je dan moet aanpakken.

          • Beste Piet,
            Helaas is hier niet genoeg ruimte om de ingewikkelde berekeningen te tonen maar de plannen van de SP zijn wel degelijk doorberekend door het CPB en mogelijk verklaard. Het vereist echter wel een andere manier van denken.
            Zo kost de zorg zoals het nu is ingericht een onvoorstelbaar hoog bedrag aan bureaucratie. Ik heb bestuurders in de zorg gesproken die vertelden dat ze er veel personeel bij moesten nemen om de administratie aan te kunnen die alle verschillende zorgverzekeraars én gemeenten verlangen. Een zeer goede zorgboerderij vertelde dat ze moest onderhandelen met 17 verschillende gemeentes. Dit kostte de zorgboerderij – die zeer goed bekend stond – de kop! (dagopvang)
            Dat is maar één voorbeeld. Ook de aanpak van de farmaceutische industrie wordt door de versnippering beperkt waardoor Nederland veel hogere prijzen voor medicijnen betaalt dan andere landen. Dit kost miljarden!
            Dan de bezuinigingen op de thuiszorg en de verzorgingshuizen. Vorig kabinet vergat even dat vooral de thuiszorg een goedkope oplossing was voor een duur probleem: ouderen hielden dure ziekenhuisbedden te lang bezet omdat er geen opvang was thuis. Nu is de oplossing voor een groot deel wegbezuinigd, kapot gemaakt en zie – de ziekenhuizen slaan alarm want ouderen houden te lang dure ziekenhuisbedden bezet! Plus: ouderen vallen nu vaker omdat ze, bij gebrek aan thuiszorg, zelf maar weer proberen het keukentrapje op te klimmen om iets schoon te maken.
            Zie, dit is een van de hobbels die de SP zou willen aanpakken.

    3. Beste Massensio,

      Ik had wel gereageerd maar dat leverde een e-mailwisseling met de schrijver op. Ik betichtte hem van Telegraaf en Elsevier rechts geschrijf omdat hij daarvoor heeft geschreven. Hij meldde mij dat hij echter ook heeft geschreven voor meer onafhankelijke bronnen zoals de Trouw en de NOS. Dat vind ik wel goed om te weten.
      Wel heb ik met klem verzocht om ook eens te vermelden waarom de SP die afdrachtregeling heeft. Dat is in de eerste plaats om onafhankelijk te kunnen opereren. Anderen nemen giften aan van multinationals om de partijkas te vullen en echt – zij doen dat niet uit idealisme maar ‘voor wat hoort wat’. Ik vind het angstaanjagend hoeveel de politiek, ook op Europees gebied, beslissingen neemt die niet in het belang van het volk maar vooral in het belang van de multinationals zijn. Zo voerde de fabrikanten met suikerhoudende producten een stevige lobby bij de EU om géén maatregelen te nemen (dit meldde een CDA-Europarlementariër in het Parool). Ook Europarlementariër Dennis de Jong van de SP meldt regelmatig dat er dubieuze besluiten worden genomen.
      Men zou de SP moeten huldigen voor de afdrachtregeling. Immers, alleen SP-politici betalen hiervoor – niet burgers.

      NASCHRIFT REDACTIE: De afdrachtregeling van de SP is door de rechter in strijd met de grondwet verklaard en het kabinet heeft haar verboden.

      • @Naschrft redactie
        De rechter heeft niet de afdrachtregeling als principe verboden, maar de manier waarop die door de SP is georganiseerd. Het honorarium moet nu direct naar de politicus worden overgemaakt. Wat die er vervolgens mee doet, blijft zijn of haar zaak. Het wordt m.i. wel een probleem voor de SP om hetzelfde bedrag afgedragen te krijgen. Ik ben benieuwd.

      • Al jaren trachtte men de afdrachtregeling van de SP te saboteren. Journalistiek lijkt het me interessant om na te gaan waarom sommige politieke partijen zich zo druk maakte om deze regeling. Denken ze dat de SP nu ook wel moet gaan bedelen bij multinationals om aan voldoende geld te komen om de verkiezingen te winnen? Of gaan ze ervan uit dat de SP dit – principieel als ze zijn bij de SP – dit niet zal doen en dus wel teloor zal gaan wegens een tekort aan gelden? Ik ben benieuwd naar de visie van anderen hierop.

    4. Zo zie je maar weer, geen partij zonder zere plekken. Ook de SP ontkomt er niet aan.
      Jammer want de partij heeft kansen, zeker nu de PVDA is afgeserveerd is er plek voor een echte socialstische partij.
      Misschien zou een meer aansprekende partijleider de kiezers terug kunnen halen.
      Met alleen Brabantse gezelligheid kom je niet ver in de ratrace. Wie slim is leert van de fouten van de collega’s. Luisteren naar de kiezer en er naar handelen is cruciaal, wie dat vergeet wordt er op afgerekend.
      Wie dat zou kunnen ? Van Bommel heeft in het verleden fouten gemaakt, waar hij, als hij wordt gekozen gegarandeerd mee wordt geconfronteerd. Sociale vaardigheden zijn ook heel belangrijk.
      Denk aan Eberhard van der Laan, een vriendelijke voor iedereen toegangkijkelijke man, die als het nodig was keihard kon onderhandelen. Wie zo ‘n kanjer aan zich kan binden heeft het bijvoorbaat al gemaakt. Dat wordt straks zoeken met ‘n lantaarntje, maar wie weet…

      Wie niet levert, verliest zelfs de meest trouwe aanhangers.

    Comments are closed.