Beijing krijgt afstraffing bij verkiezingen in Taiwan

    2
    355

    Leestijd: 2 minuten.

    De presidentsverkiezingen in Taiwan zijn uitgelopen op een afstraffing voor Beijing. De zittende, vrouwelijke president van het eiland voor de Chinese kust, Tsai Ing-wen, kreeg 57 procent van de stemmen, bijna 20 procent meer dan de 38,6 procent van  haar door Beijing gesteunde rivaal.

    De onverwacht grote overwinning van Tsai is een persoonlijke nederlaag voor de sterke man in Beijing, Xi Jinping. Beijing beschouwt Taiwan als een afvallige provincie die het desnoods met geweld weer wil inlijven. De aardverschuiving krijgt nog meer betekenis doordat Tsai’s Democratische Progressieve Partij (DPP)  haar meerderheid in het parlement met gemak wist te behouden.

    De verkiezingen in Taiwan stonden in het teken van het oproer in Hongkong tegen het regime van Xi. Daar woedt al een half jaar een opstand tegen de communistische machthebbers in Beijing. De brute pogingen om de pro-democratiebeweging om zeep te helpen speelden Tsai in de kaart. De Taiwanese kiezers zagen daarin een voorproefje van wat Beijing uiteindelijk ook voor hen in petto heeft en brachten hun stem massaal uit op de president.

    Voor het uitbreken van de opstand in Hongkong leek de de door Beijing naar voren geschoven Han Kuo-yu, de ‘Trump van Taiwan’, de beste papieren te hebben. Han leek te profiteren van de onder Tsai lusteloze economie en haar vaak weinig overtuigende optreden. Beijing heeft op zijn beurt weinig nagelaten om hem aan de overwinning te helpen. Zijn verkiezingskas werd gevuld met donaties uit Beijing en een trollenleger moest met nepnieuws Tsai en haar partij ondermijnen.

    Tsai slaagde er echter in de verkiezingen tot vooral een referendum over de zelfstandigheid van haar land te maken. Han werd met succes afgeschilderd als een stroman van Beijing. Ze sprak daarmee vooral de jongeren onder de 23 miljoen Taiwanezen aan die geen zin hebben om hun vrijheden onder de knoet van Beijing te verliezen. Taiwan is behalve een economisch succes ook een redelijk functionerende democratie.

    De nederlaag in Taiwan en de opstand in Hongkong zijn een forse streep door de ambities van Xi. De president voor het leven wil beide recalcitrante ‘provincies’ onder het gezag van Beijing brengen. De hereniging met het moederland zou voor hem de kroon op het werk moeten worden.

    Hongkong heeft tot 2047 een status aparte. Toen de Britten de kolonie in 1997 overdroegen aan China zouden democratische verworvenheden als vrijheid van meningsuiting, onafhankelijke rechtsspraak en vrije verkiezingen worden gerespecteerd. Dat was de ‘een land, twee systemen’-formule. Beijing nam al gauw een loopje met deze afspraken en heeft het bestuur in Honkong gaandeweg steeds meer naar zijn hand gezet.

    Xi wilde de formule voor Hongkong ook toepassen in Taiwan. Maar geschrokken door de ontwikkelingen in Hongkong kozen de Taiwanezen voor een president en haar partij die de facto onafhankelijk van Beijing willen blijven.

    De vraag is nu of Beijing deze situatie zal accepteren. Tsai zal rekening moeten houden met intimidatie in de vorm van marine- en luchtmachtoefeningen voor de kust en in het Taiwanese luchtruim. Dat is een beproefd Chinees recept. Op het binnenlandse front zal ze op haar hoede moeten blijven voor verhoogde activiteiten van pro-Beijing groepen. En de dreiging van een Chinese invasie zal een permanente schaduw over haar land werpen.

    2 REACTIES

    1. Geen enkele reactie op dit bovenstaande artikel van 11
      januari. Best opvallend!!! Kennelijk interesseert het onze
      lezers en respondenten niet zozeer wat er aan de andere
      kant van onze “aardkloot” plaatsheeft. En dat is misschien
      ook beter zo? Moeten wij geconfronteerd worden en dus ook
      een mening vormen over bovenbeschreven nieuwsbericht???
      Beste Peter, ik denk van niet. Liever geen dus geen berichten,
      als bovenstaand. Dit interesseert de Europeaan echt helemaal
      niets!!!! Overigens, echt geen slecht artikel. Ik lees jou graag.
      Vrolijke groet uit Eemnes,
      Bert.

      • @Bert,
        Men is inderdaad meer geïnteresseerd in wat er gebeurt in dit postzegelland. Dat fuhrer Xi als dictator een eiland en zelfstandige staat bedreigt met inlijving en oorlog zoals in het Europa van de vorige eeuw een zekere Duitser ook deed is blijkbaar minder erg dan een boreale oprisping van een beginnend politicus in postzegelland.
        Tientallen reacties sneeuwt het dan, waarvan sommigen – uit de linkse hoek – dreigend verwijzen naar Herr Hitler. 😡
        Taiwan is geen Engeland. De miljoenen Oeigoeren in ‘heropvoedingskampen’ geen Joden. En Xi geen dictator die wellicht de man is om een nieuwe wereldoorlog te ontketenen? 🤫
        Toch goed dat de auteur erover schrijft en niet zwijgt Bert. In ons postzegelland wonen vele Chamberlains… De handel wint het immer van de dominee. Maar m.i. is er al… een (aanstaande) oorlog gaande.
        Tja, wat doe je er aan?
        Het ligt in de menselijk aard dat de geschiedenis zich steeds weer herhaalt.

    LAAT EEN REACTIE ACHTER (maximaal 200 woorden per reactie)

    Please enter your comment!
    Please enter your name here