Boerendochter afgescheept met ongewenste post

    3
    468

    Leestijd: 2 minuten.

    Als het gaat over Carola Schouten van de ChristenUnie wordt er de laatste weken meestal bij gezegd dat ze een boerendochter is. Blijkbaar moet die toevoeging verklaren waarom ze in Rutte III het departement van Landbouw heeft gekregen. Een beetje vreemd, want wat doet het beroep van je ouders er eigenlijk toe als je minister wordt? De vader van Gerrit Zalm was kolenhandelaar, die van Wim Kok timmerman. Nou en? Henk Kamp was achtereenvolgens minister van Volkshuisvesting, van Defensie, van Sociale Zaken en van Economische Zaken. Ik heb niemand ooit een verband horen leggen tussen deze posten en het beroep van zijn vader, die groothandelaar in papier geweest schijnt te zijn.

    Waarom moet bij Schouten dan wel steeds haar afkomst worden vermeld? Waarschijnlijk omdat iedereen beseft dat zij helemaal niet naar Landbouw had gemoeten. Schouten studeerde bedrijfskunde. In de Tweede Kamer was ze woordvoerder Financiën en Sociale Zaken. Landbouw deed ze daar nooit. Wat had er meer voor de hand gelegen dan haar minister maken op een van de sociaaleconomische departementen? Zelf had ze daar kennelijk ook op gerekend, zo blijkt uit een reconstructie van NRC Handelsblad. Pas in een laat stadium van de formatie hoorde ze dat het Landbouw zou worden.

    Volgens de krant werd ChristenUnie-leider Gert-Jan Segers met het mes op de keel door zijn medeonderhandelaars gedwongen hiermee akkoord te gaan. Zijn partijtje beschikte maar over 5 Kamerzetels, kreeg hij te horen, dus hij moest niet zeuren. Met twee ministers en een staatssecretaris was de ChristenUnie al overbedeeld. En anders moest hij maar aan de kiezer gaan uitleggen dat hij in het zicht van de haven de kabinetsformatie liet stranden omdat hij zijn zin niet kreeg bij de verdeling van de posten.

    Segers schijnt vervolgens braaf getekend te hebben op de stippellijn, zodat Schouten nu landbouwminister is. Wat had de ChristenUnie-leider anders kunnen doen?

    Die vraag is makkelijk te beantwoorden. Segers had tegen Mark Rutte, Sybrand Buma en Alexander Pechtold kunnen zeggen: “Oké, ik kap ermee. Gaan jullie dan maar aan de kiezers uitleggen dat de formatie mislukt is omdat ik weigerde mijn beoogde vicepremier met een ongewenste portefeuille te laten afschepen.” Reken maar dat de leiders van VVD, CDA en D66 dan een toontje lager hadden gezongen. Want in deze formatie waren, na het afvallen van GroenLinks, PvdA en SP, helemaal geen alternatieven voor de ChristenUnie. Segers hield alle troefkaarten in handen. Hij had het spel zo hoog kunnen spelen als hij maar wilde. In een coalitie waarin je onmisbaar bent, doet het aantal zetels waarover je beschikt er niet toe. Ook al zijn het er maar 5, de andere partijen hebben ze nodig.

    Maar dat zei Segers allemaal niet. De enige keer dat hij tijdens de lange onderhandelingsperiode echt van zich afbeet, was toen het AD meldde dat er een deal was gesloten over ‘voltooid leven’. Niets van waar, bitste de ChristenUnie-leider. Later bleek het AD-verhaal wel degelijk te kloppen.

    De kabinetsformatie was volgens een anonieme bron in het NRC-verhaal ‘één lange ontgroening’ voor de ChristenUnie. Gezien de ‘ontzettende trots’ waarmee Segers zijn bewindsliedenteam heeft gepresenteerd, kun je je afvragen of dat proces inmiddels voltooid is.

    3 REACTIES

    1. Beste Fons,
      Helaas kan ik je in bovenstaande artikel
      alleen maar gelijk geven. De CU, alleen
      maar geaccepteerd door het “motorblok”,
      werd al vanaf het begin in de formatie echt
      geschoffeerd. Het gaat immers alleen maar
      om hun vijf zeteltjes in de Kamer, niet anders.
      Wat mij verbaast is dat de CU toch al vrij lang
      een politieke ervaring heeft: dat Segers zich zo
      laat inpakken verwondert mij. Ze zullen in het
      nieuwe kabinet steeds een toontje lager moeten
      zingen. Hoelang ze dat “pikken” vraag ik mij af;
      het zal waarschijnlijk vroeg of laat wel het einde
      van Rutte III inluiden, is mijn voorspelling.
      Bert.

    2. Mike

      Een boerderij is een zakelijke onderneming.
      Daarbij is ook veel kennis nodig over de verzorging van de dieren, je krijgt te maken met milieu aspekten enz. Ook akkerbouwers hebben een behoorlijke know how nodig om het bedrijf met sucses te kunnen runnen. Dat wordt hier en daar nog wel eens onderschat.
      Van dichtbij heb ik vernomen wat het betekent als de vader van een boerengezin jong overlijdt.
      En dat betekent naast een groot verdriet ook nog de vraag hoe nu verder.
      Als Carola dat samen met haar zussen en haar moeder heeft gedaan, is dat een prestatie die alle waardering verdient. Wat mij betreft zit zij op de juiste plek. En ik wens haar ook nu weer veel sucses. Zeker omdat ze ook nog ‘n alleenstaande moeder is , chapeau Carola.

    3. Het is inderdaad niet logisch Schouten weet meer economie dan van landbouw.
      Bij Mona Keizer zei je ook zoiets.
      Altijd woordvoerster zorg en nu is Keizer staatssecretaris van Economische Zaken en Klimaat.

    Comments are closed.