Boris de geweldige

    4
    414

    Leestijd: 2 minuten.

    Boris Johnson is zoals verwacht favoriet om de afgetreden Britse premier Theresa May op te volgen. De oud-burgemeester van Londen en ex-minister van Buitenlandse Zaken won zojuist dik de eerste verkiezingsronde.

    Johnson kreeg 114 stemmen, de tweede plaats was voor de huidige minister van Buitenlandse Zaken Jeremy Hunt (43 stemmen) en daarna kwamen milieu-minister Michael Gove (37 stemmen) en ex-minister voor EU-zaken Dominic Raab (27). De 313 conservatieve parlementsleden houden nog meerdere stemrondes tot er twee kandidaten over zijn, maar de voorsprong van Boris Johnson lijkt een ticket voor Downing Street 10.

    Drie kandidaten vielen in de eerste ronde meteen al af, Boris moet het nu nog opnemen tegen zes andere (al of niet voormalige) ministers uit de regering May, allen mannen.

    Degenen met de meeste stemmen zijn allemaal hardliners, op een enkeling na willen ze het echtscheidingsakkoord dat May heeft uit onderhandeld met Brussel openbreken ten gunste van het VK, maar desnoods ook een harde Brexit zonder akkoord aangaan. Boris Johnson is duidelijk, hij wil dat de Britten nu sowieso op de nu aangewezen deadline van 31 oktober uit de EU stappen, ook als er geen akkoord is. Bovendien wil hij de afgesproken echtscheidingssom van 39 miljard pond (43 miljard euro) niet betalen en als stok achter de deur houden. Hij heeft in zoverre een punt, als het tot een no deal-Brexit komt, gaat de rekening met 12 miljard omlaag.

    Maar Brussel zet evenzeer de hakken in het zand. Er kan niet opnieuw worden onderhandeld over de deal die May heeft gesloten, zo klinkt de mantra. Die deal is overigens bij herhaling afgewezen door het Britse Lagerhuis. Voornaamste reden, de grens tussen Ierland en het Britse Noord-Ierland moet open blijven.

    En Brussel stelt dat zo lang de Britten de echtscheidingssom niet betalen, er niet kan worden onderhandeld over nieuwe bilaterale handelsakkoorden tussen het VK en de EU. En dat is een lastige voor Boris, zeker in combinatie met een ‘no deal’- Brexit. Buitenland-minister Jeremy Hunt noemde een harde Brexit zonder deal al ‘politieke zelfmoord’. Boris Johnson heeft echter het grootste vertrouwen in zijn onderhandelingskunsten, een nieuwe deal met Brussel moet volgens hem zijn te realiseren met 39 miljard pond als wisselgeld in de achterzak. Omgekeerd roept de EU nu wel dat er niet opnieuw kan worden gepraat en dat zonder betaling van de echtscheidingssom er geen nieuw handelsakkoord mogelijk is, maar dat werkt naar twee kanten. De EU kan dan ook niets verkopen aan de Britten. Kortom, er zit nog wel wat ruimte.

    Met Boris aan het roer wordt het tot 31 oktober echt een spelletje pokeren tussen Londen en Brussel, waarbij er geen twijfel hoeft te zijn of Boris de no-deal-Brexit-kaart gaat spelen als hij zijn zin niet krijgt. Maar of hij daar uiteindelijk parlementaire rugdekking voor krijgt is een ander verhaal. En daarmee blijft de afloop van het Brexit-avontuur hoogst onzeker.

    4 REACTIES

    1. “Bovendien wil hij de afgesproken echtscheidingssom van 39 miljard pond (43 miljard euro) niet betalen en als stok achter de deur houden. Hij heeft in zoverre een punt, als het tot een no deal-Brexit komt, gaat de rekening met 12 miljard omlaag.”

      Ik hoop dat het een no-deal-Brexit wordt. Eindelijk iemand die de dictatoriale EU een schop durft te geven.
      En ik hoop ook dat de USA achter de UK gaat staan en wel akkoorden met hen sluit; en voorts handelsbelemmeringen oplegt aan de EU. Een koekje van eigen deeg!

    2. Nu de EU op het punt staat een eurozone-begroting te accepteren is de federale doos van pandora geopend. De Med 7 (zie link) waarin Frankrijk, Italie en Spanje als grote landen samenwerken gaan dit federale parade paardje doordrukken.
      GB wil wel samenwerken in een handelsblok, maar de EU is op weg te integreren in een financiele politieke unie waarin het Britse volk steeds minder onafhankelijk zal zijn.
      Beter stappen ze er nu uit, dan later.
      GB wil nu eenmaal niet een federale staat in een politieke unie worden.
      De EU als handelsblok zoals we die nu kennen staat in dit tijdsgewricht op een kruispunt. Federale politieke krachten drukken momenteel een nieuwe EU door. En een transferunie met een krachtige centrale regering zal het uiteindelijke resultaat zijn.
      Dat is toch helemaal niets voor GB. Deze trotse eilandbewoners willen helemaal niet een federale deelstaat zijn van een continentale centraal politieke macht. Ze hebben gewoon een Boris nodig.
      Brexit zal dan tenminste eindelijk een feit zijn. Kunnen de Britten als zelfstandige natie verder leven. Handelsverdragen komen vanzelf wel. Ook al zal het een tijdje duren.
      https://www.ad.nl/buitenland/zuid-europese-landen-akkoord-over-klimaat-niet-over-migratie~afd2d87c/

    3. Het probleem is dat de bevolking van het Verenigd Koninkrijk zelf ernstig verdeeld is over een Brexit. Dat komt dan ook nadrukkelijk tot uiting in het parlement. De vraag is of een houwdegen als een Boris Johnson daar een verandering in kan aanbrengen. Vooral de jongere generatie in Engeland voelt niets voor een Brexit. Veel voordelen voor studerenden vallen weg. Bovendien is de uitkomst op economisch gebied uiterst onzeker en volkomen onvoorspelbaar. Wat we wel weten is dat wat kleinere ondernemers nu al uitwijken naar landen in West-Europa of Irland. Gaat Johson op ramkoers, kan dat alleen maar ernstige gevolgen hebben voor het VK. Maar wie weet, blijkt Boris toch een verstandig onderhandelaar.

    4. En dan zijn er nog mensen die denken dat politiek saai is. Het is opera en operette. Het is een thriller het is een film uit het echte leven. En dat vind ik zo mooi van politici. Ze cijferen zich helemaal weg of het nu gaat om God, Oranje en Vaderland, of om the Queen, of om Europa, of America First, enzovoorts. Hoe politici strijden voor ons eenvoudige en simpele mensen die niets van integere politiek begrijpen. Die niets begrijpen van integere politici die doorlopend bruggen bouwend het hele en eerlijke verhaal aan de man proberen te brengen. Wij zijn toch gezegend met al die zichzelf weg cijferende Borissen.

    Comments are closed.