Brittannia rules the waves, NOT

    0
    301

    Leestijd: 1 minuten.

    De brief naar Brussel om tabé te zeggen tegen de EU is net de deur uit of de Spanjaarden ruiken hun kans om meer grip te krijgen op een oude steen des aanstoots, Gibraltar. Deze rots bewaakt de ingang tot de Middellandse Zee en is sinds 1714 in Britse handen. Er wonen ook 30.000 Britten, die allemaal bij de EU hadden willen blijven.

    De Spaanse regering heeft in Brussel kunnen bewerken dat er eerst een nieuwe overeenkomst met Londen bereikt moet worden over Gibraltar voordat er nieuwe handelsakkoorden kunnen worden gesloten.

    De Britse Conservatieven trokken meteen een vergelijking met de Falklandoorlog, toen de toenmalige premier Thatcher de marine en commando’s  stuurde om de Argentijnse bezetter te verjagen. Het zou een aardige nouveauté zijn, als fregatten van NAVO-lid Groot-Brittannië opstomen om Gibraltar te verdedigen tegen de Spanjaarden, ook NAVO-lid. Een aanval op één is een aanval op allen, wel wat ingewikkeld deze keer. Donald Trump zou door het hele Oval Office rollen van het lachen.

    Kortom, over al deze onzin is helemaal niet nagedacht, maar de Britten merken nu wel steeds duidelijker waar ze aan begonnen zijn. Spanje heeft nu een stok tussen de deur gevonden om meer zeggenschap te krijgen over Gibraltar, als EU-lidstaat kunnen ze immers dwars gaan liggen bij de onderhandelingen over nieuwe handelsverdragen.

    Maar zo ver is het nog lang niet, de EU wil immers eerst de boedelscheiding op orde hebben voordat wordt gepraat over nieuwe handelsverdragen. Daarmee spatte ook de Britse droom al uiteen om simultaan te gaan onderhandelen. Maar Europa geeft haar drukmiddelen niet vroegtijdig uit handen.

    En dat is nog maar het begin van onderhandelingen die twee jaar moeten gaan duren. De kans dat het allemaal vlotjes gaat lijkt al verkeken nu de EU de hakken zo stevig in het zand zet.

    Dat betekent dat er mogelijk over twee jaar een rommelige exit volgt waarbij de Britten nog jaren een juridische claim van de EU aan hun broek hebben over geld dat de EU nog tegoed meent te hebben. Het kan echter ook zo spaak lopen dat het premier May de kop kost en er toch een nieuw referendum komt. Het was tenslotte 52/48 en de verliezende minderheid krijgt steeds meer argumenten aangereikt voor hun visie.