Brusselse kermis

    2
    241

    Leestijd: 1 minuten.

    Je stopt een nooit eerder vertoonde coalitie van liberalen, christen-democraten en Vlaams-Nationalisten bij elkaar en dan krijg je een borrelend potje waarvan je je afvraagt of het ooit de eindstreep haalt. Toch was die al bijna in zicht voor de Belgische federale regering Michel I, die ook wel te boek stond als het ‘kibbelkabinet’.

    Achilleshiel werd het pact van Marrakesh, de uitgelezen kans van de Vlaams-nationalisten die zwaar inzetten op het beperken van de toestroom van asielzoekers, om zich te profileren.

    De N-VA zag helemaal haar kans schoon toen de VS het pact van de Verenigde Naties niet wilden tekenen en ook Oostenrijk, Polen en Hongarije het voor gezien hielden. De vrees is dat het pact toch minder vrijblijvend is dan het lijkt en dat asielzoekers meer rechten krijgen wat in feite neerkomt op het verder openstellen van de grenzen. En door het zo te presenteren kun je wel kiezers mobiliseren, zo meent de N-VA.

    De reguliere verkiezingen zouden toch al in mei zijn, dus het moment om de trom te roffelen was ideaal. Maar premier Charles Michel was niet voor één gat te vangen, hij kreeg mede van oppositiezijde voldoende steun om maandag ‘naar Marrakesh’ te gaan’,  oftewel te tekenen.

    Voor de N-VA was dat het moment om de hakken in het zand te zetten, een kabinetscrisis was onvermijdbaar. “Als Michel gaat, stappen wij uit de regering,” aldus N-VA leider Bart de Wever. In feite zou Michel het dus in eigen hand hebben, vliegen zou betekenen dat hij de N-VA uit de regering duwde. Zo ver liet Michel het niet komen, hij koos voor een minderheidsregering van liberalen en christen-democraten zonder de N-VA. Twee staatssecretarissen werden opgewaardeerd tot minister.

    Vanmorgen vergaderde de nieuwe regering ‘Michel II’ al. De N-VA moet nu de balans op maken. De Vlaams-Nationalisten steunden het migratiepact immers lange tijd en begonnen zich pas te roeren toen andere landen afhaakten en er uitzicht was op winst bij de naderende verkiezingen. Ook dreigde de N-VA al een paar maal eerder uit de regering te stappen, maar deed dat nooit.

    Het is nog een hele tijd te gaan tot de verkiezingen van 26 mei en in die tijd kan er veel gebeuren. Het is dan ook helemaal de vraag of het beoogde succes bij de naderende verkiezingen ook daadwerkelijk wordt verzilverd.

    2 REACTIES

    1. Proficiat! Michel II 👏🏽
      Duidelijk is nu evenwel dat het migratie-thema een diepe splijtzwam is geworden in alle gelederen. In het politieke ‘landschap’ van West-Europese landen zelf tot in heel Europa waar westerlijke staten nu lijnrecht tegenover oosterse komen te staan.
      Een ‘nieuwe’ politieke grenslijn – want een grens en begrenzing is het in al haar facetten – wordt dwars door het contingent tot diep in’t zuiden, Italie, doorgetrokken.
      De Europese Unie wordt hierdoor in onoverkomelijke machtsblokken ‘uiteen gereten’: ik hoop dat het ook voor de voorstanders van’t pact waard is gebleken. Want zij zijn juist de federalisten die de vorming van een superstaat: het gemeenschappelijke Europa, voorstaan.
      Nu dat kunnen ze wel vergeten.
      Populisten en nationalisten staan nu lijnrecht tegenover federalisten met hun diversiteits ideologie. En het tekenen van dit pact heeft men zich politiek voorgoed ingegraven.
      En dan te bedenken, beste mensen, dat het Marrakesh pact – volgens de voorstanders – juist de internationale diplomatiek dient… Wel: dat geldt dan niet meer voor de landen binnen Europa.
      Voilà, die hele Brusselse kermis is hier treffend: in’t klein een landje maar in’t groot een gans contingent!

    2. Ik hou van politiek cabaret en heb een en ander gevolgd. Wat een fantastisch spel. Ik heb nogal eens geapplaudiseerd. Ik moet eerlijk zeggen de nacht van Wiegel staat nog steeds bovenaan. Nederland staat, wat mij betreft nog steeds met 1-0 voor op Belgie.

    Comments are closed.