De burenruzie van Ruth en Ergan

    0
    275

    Leestijd: 1 minuten.

    Ik zit er maar mooi mee. In mijn leven heb ik heel wat meegemaakt, maar dit slaat alles. Mijn dochter Ruth heeft slaande ruzie gekregen met haar buurvrouw Ergan, ik geloof dat dat een Turkse naam is. Het loopt helemaal uit de hand. De hele straat moeit zich ermee.

    Hartsvriendinnen zijn ze nooit geweest, Ruth en Ergan, maar ik dacht altijd dat ze toch met elkaar konden opschieten. Zo had Ruth vorig jaar last van vochtige muren in haar huis. Dat kwam volgens haar door een lek in het dak van de buren. Ik heb toen wat geld overgemaakt, zodat de klus geklaard kon worden. Ruth regelde de bouwvakkers en Ergan accepteerde de overlast, want je kent ze, de bouwvakkers. Ze kwamen met een ghettoblaster, plaatsten een Dixy in de achtertuin en vergaten ook nog eens voeten te vegen als ze om koffie vroegen.

    Maar goed. Het leek dus koek en ei tussen Ruth en Ergan. Ruth ergerde zich wel aan Ergan omdat die onverwacht zo maar je huis kon binnenvallen en zich dan ook nog eens ging moeien met het huishouden. En de strenge opvoeding van Ergan gaf wel eens problemen als de kinderen van beide buren met elkaar gingen spelen, maar bij buren is het toch altijd een kwestie van geven en nemen.

    Tot vorige week. Mijn hardwerkende dochter probeert een zakcentje bij te verdienen door de buurvrouwen uit te nodigen en dan reclame te maken voor de Weight Watchers. Uitgerekend toen kwam Ergan weer eens binnenvallen. Dat was nog tot daar aan toe, maar Ergan bracht ook nog eens demonstratiemateriaal mee van Tupperware, want daar is zij dus gastvrouw van.

    Zoveel brutaliteit werd Ruth te veel. Ze gooide letterlijk Ergan haar huis uit. De meeste buurvrouwen geven haar groot gelijk, maar een kleine minderheid kiest de kant van Ergan. Ik zei nog tegen Ruth, laat de zaak niet escaleren. Nodig de buurvrouw uit voor een etentje op neutraal terrein, een Chinees restaurant of zo. Dat leidde tot een scheldpartij, waarvan ik de beledigingen hier maar beter niet kan herhalen.

    Misschien kan ik me nou maar het beste gewoon afzijdig houden en wachten tot de bui overgaat. Hoef ik ook geen geld over te maken voor de zonnepanelen die Ruth en Ergan samen wilden aanbrengen. Dat dak gaat voorlopig toch niet lekken.

    Wilfried Walstat,
    Vaste brievenschrijver