Catalonië stort Spanje in chaos

    36
    718

    Leestijd: 4 minuten.

    Sommige activisten hadden het over een ‘Catalaanse Lente’ en het is misschien flauw om ze te vertellen dat ze het het verkeerde jaargetijde hadden gekozen en dat niet de zomer maar de winter voor de deur staat. Maar toch…

    En om in de buurt van hun beeldspraak te blijven: de bloem van de onafhankelijkheid zal niet bloeien.

    De regering in Madrid heeft aangekondigd het bestuur van de opstandige regio rond Barcelona over te nemen. Premier Mariano Rajoy kreeg vrijdag de verwachte toestemming van de senaat. Het gezag over het bestuur, de media, de openbare diensten, gaat waarschijnlijk zaterdag al over in Madrileense handen. Daar verandert het uitroepen van de onafhankelijkheid door het Catalaanse parlement geen jota aan.

    De gebeurtenissen van vrijdag zijn de climax van een politieke dollemansrit van de Catalaanse president Carles Puigdemont en consorten. Ze hebben de confrontatie gezocht met een oppermachtige tegenstander die ook nog eens in zijn recht staat. De regering in Madrid wordt niet alleen gesteund door de overgrote meerderheid van de Spaanse bevolking maar ook door de grondwet die afscheiding van Spanje verbiedt. En op erkenning door de ‘internationale gemeenschap’ hoeven de Catalanen evenmin te rekenen. De Republiek Catalonië zal een hersenschim blijven.

    Voor Puigdemont en zijn collega’s in elk geval geen optredens op internationale fora maar mogelijk wel voor Spaanse rechters. Dat zou hun aureool als martelaren nog feller laten schijnen en je mag aannemen dat Rajoy er alleen om die reden al vanaf zal zien. De crisis waarin Spanje nu verkeert is al ernstig genoeg, de ergste sinds herinvoering van de democratie 40 jaar geleden.

    De ‘revolutie’ in Catalonië is een typisch voorbeeld van de geest die, eenmaal ontsnapt, van zijn leven niet meer terug wil in de fles. De wens naar onafhankelijkheid is bij een groot deel van de Catalanen, vermoedelijk niet eens de meerderheid, kennelijk zo diepgeworteld dat de realiteit er geen vat op heeft. Je vraagt je af hoe de separatisten die onafhankelijkheid in de praktijk voorstellen. Het is geweldig om met zijn allen op een plein het Catalaanse volkslied te zingen en de Spaanse vlag te strijken, maar een keer is de roes uitgewerkt en wat dan?

    De crisis waarin Spanje nu verkeert is al ernstig genoeg, de ergste sinds herinvoering van de democratie 40 jaar geleden

    Moet de nieuwe republiek zijn eigen munt hebben met een eigen centrale bank? Wat moet er gebeuren met internationale verdragen die Spanje heeft getekend? En zeker niet de onbelangrijkste: mag FC. Barcelona mag nog wel meedoen in de Spaanse competitie?  

    Enfin, in elk geval dat gedachte-experiment blijft Puigdemont c.s. bespaard dankzij het ingrijpen van Madrid.

    Interessant wordt nu om te zien hoe de machtsovername door Madrid in zijn werk zal gaan. Hoe groot de loyaliteit van bijvoorbeeld het ambtenarenapparaat is aan de afgezette regering zal dan blijken. Verzet en sabotage door (hoge) ambtenaren zal gestraft worden met ontslag maar vertraging en tegenwerking door de lagere echelons zal moeilijk voorkomen kunnen worden. Hoe werkt dat uit op de belastingheffing, de handhaving van de openbare orde?

    Tijdens het onafhankelijkheidsreferendum van 1 oktober weigerde de Catalaanse politie de bevelen van Madrid uit te voeren. De aangerukte Spaanse ME probeerde vervolgens met de wapenstok de kiezers er van te weerhouden hun stem uit te brengen. Moeten de gehate ‘stoottroepen van Madrid’ nu ‘de beste vriend en dienaar’ van de Catalaanse burger worden?

    Of Madrid het vertrouwen van die burger kan terugwinnen zal sowieso afhangen van de vraag of Madrid met een uitgestoken hand of een gebalde vuist komt. Tijdens de crisis heeft ze tot dusver niet uitgeblonken door fijnbesnaarde diplomatie.

    De Spaanse regering kan in elk geval op tijd spelen. Ze heeft voor begin volgend jaar verkiezingen voor een nieuw Catalaans parlement in het vooruitzicht gesteld en mag hopen dat de gemoederen tegen die tijd voldoende zijn bedaard en er bij de kiezers enige realiteitszin is teruggekeerd. Ter verbetering van het klimaat zou ze ook een gebaar kunnen maken. Ze zou zich bijvoorbeeld bereid kunnen verklaren met een nieuwe regering in Barcelona over meer autonomie binnen de huidige grondwet te praten.

    Met zo’n gebaar zou ze de twijfelaars over de streep kunnen trekken. In de hectiek van de afgelopen weken zou je bijna vergeten dat veel, misschien de meeste Catalanen niet stonden te popelen om onafhankelijk te worden.

    De Spaanse regering kan in elk geval op tijd spelen

    Op 1 oktober was weliswaar 90 procent van de uitgebrachte stemmen voor onafhankelijkheid maar de opkomst lag iets boven de 40 procent. Daar kun je met de beste wil van de wereld geen overweldigende steun van maken. Bovendien was de organisatie van het referendum in veel opzichten amateuristisch: geen waterdichte kiezersregistratie, geen onafhankelijk toezicht bij het tellen van de stemmen etc. Op de legitimiteit van dit feest der democratie valt dus wel een en ander af te dingen.

    Dat zijn overwegingen die later ongetwijfeld uitvoerig aan de orde zullen komen. Nu moeten de politici Spanje én Catalonië  zonder grote blijvende averij door deze crisis zien te loodsen. Rajoy zal de eerste slag ongetwijfeld winnen en dan komt de moeilijkste: verzoening tussen Madrid en Barcelona. En je kan je afvragen of de starre Spaanse premier daarvoor de geschikte figuur is.

    36 REACTIES

    1. @Bert, Ronaldo en Anne Lise

      Ik blijf me verbazen over jullie reacties hieronder. Jullie hebben nu een paar dagen de tijd gehad om e.e.a. eens rustig te bekijken en dan je conclusies te trekken. Wat is jullie nu werkelijk door mij aangedaan? Ik zet het voor jullie en andere meelezers even op een rij:

      * Ik gebruik nu en dan termen als onzin, onnozel en doe dat zonder expliciet aan te geven of ik daarmee de persoon bedoel of zijn/haar politieke visie. Maar “what is the difference”? Anderen, niet alleen jullie, gebruiken ook cynische, sarcastische en ironische termen en oordelen, ook naar mij en eveneens zonder duidelijk aan te geven wat ze precies bedoelen. Uitleg kwam één keer achteraf, net als ik één keer deed. Wat is erg aan zulk taalgebruik? In de eerste de beste kroeg of ander tweegesprek en zelfs de Tweede kamer gebeurt hetzelfde en erger.

      * Een tijd gelden had ik er een gewoonte van gemaakt, zoals ik dat op andere plaatsen nog steeds doe, om feiten waarop meningen waren gebaseerd, te weerleggen. Ik ga ervan uit, dat de mening dan op een andere manier onderbouwd moet worden of aangepast wordt. Maar het corrigeren van die feiten werd mij hoogst kwalijk genomen, de meningen werden niet herzien of onderbouwd met andere feiten. Mijn weergave van de feiten kan natuurlijk ook gekritiseerd worden. Deze logica ontgaat mij volledig, nog steeds. Maar ik doe het nu minder, om irritatie te voorkomen, alleen soms is het helaas echt nodig.

      * Ik kijk regelmatig op het internet met wat voor mensen ik contact heb. Dat doe ik bij zakelijke face-to-face of e-mail contacten en ook bij sommige internetbezoeken. Dat doen heel veel mensen en is heel normaal. Ik heb er zelf een verklaring voor gegeven a.h.v. een eerdere ervaring met een bedreiging, maar geen reactie. Dat zoeken doe ik a.h.v. gegevens die men mij zelf geeft, wel of niet bewust. Bij afspraken is de naam meestal voldoende, op bijv. Frontbencher ken je vaak alleen halve of verzonnen namen, maar geeft de eigenaar er vaak een paar kenmerkende gegevens bij zoals politieke voorkeur, beroep, sociale status, o.i.d. Als ik daarmee zaken ontdek die je niet had willen geven, is dat echt je eigen schuld. Maar het allerbelangrijkste is, ik heb nog geen letter prijsgegeven van de onnozele dingen die ik nu over sommige schrijvers weet. Dat het spannend lijkt, maken jullie er zelf van.

      * Dreigen met de onwaarschijnlijke inschakeling van een jurist, een “huisjurist” (wat is dat eigenlijk, iemand die vanuit zijn huis werkt, of een vastgoedjurist???) nog wel, maakt het allemaal vooral erger voor jezelf.

      Daarom mijn verzoek. Laten we a.u.b. normaal doen en gewoon doorgaan met soms boeiende gedachtewisselingen. Het lijkt een hele stap om hier weg te blijven, maar je bereikt er helemaal niets mee. Ik lijk hier links te vertegenwoordigen, met nu en dan wat medestanders. Een site met vooral rechtse reacties draagt toch helemaal niets bij aan je eigen beeldvorming en ontwikkeling?

      • Beste Piet,
        Voor mij blijft het onbegrijpelijk dat jij
        niet begrijpt dat Bert, Anne Lise en ook
        Ronaldo het hoogst onplezierig vinden dat
        jij op allerlei manieren onderzoek pleegt
        naar onze privégegevens. Dat is niet net-
        tjes, niet “comme ik faut”. Maar erger, totaal
        niet interessant voor al onze reacties op Front-
        bencher. Nu al chanteer je mij met de gezegde
        opmerking: ik zal mijn info over jouw privé!! dus
        echt nooit publiceren. Dat is schandalig, Piet!!!
        In ieder geval ben jij iemand, waarmee ik in mijn
        privéleven nooit zou willen omgaan, bah!!
        Sorry voor Ronaldo en de andere fijne respondenten:
        vaarwel Frontbencher!!!
        Bert.

        • @Bert
          Een paar reacties. Het spijt me, dat je je dit zo aantrekt, en ik wil graag nog een keer proberen e.e.a. voor jou te relativeren. Het opzoeken van gegevens over iemand anders wordt echt door heel veel mensen gedaan. Ik gaf elders hier een paar voorbeelden van situaties waarin dit handig is. Ik vind echt, dat je er een veel te groot punt van maakt. Maar toch, oprecht excuus dat ik je ongewild heb behandeld op een manier die jij niet wenst.

          Ik vind, dat je je wat onzorgvuldig uitdrukt, als je beweert dat ik op ALLERLEI manieren onderzoek pleeg naar privégegevens. Zoals eerder uitgelegd, heb ik dat op ÉÉN manier gedaan door gewoon a.h.v. drie door jouzelf hier vermelde gegevens op internet te googlen of dat een persoon oplevert. Ik doe dat vrijwel elke dag als ik een nieuw contact heb met iemand. Vroeger belde ik om die reden wel eens wat rond, maar tegenwoordig zijn sociale media de meest voor de hand liggende en supersnelle informatiebronnen. Maar als je geen volledige naam weet, zijn er ook talloze andere bijna even gemakkelijke mogelijkheden, zoals Google.

          Ik realiseer me nu, dat niet iedereen zich bewust is van deze mogelijkheden en daar zelf ongewild aan onderworpen kan worden. En Bert, dit is nog maar de allersimpelste manier om mensen, bijvoorbeeld potentiële klanten voor een bedrijf, te vinden. Er zijn bij allerlei organisaties, bedrijven en instanties gegevens te koop en die kunnen gecombineerd worden tot heel nuttige gegevens. Gewoon 100% legaal, iedereen overkomt het wel eens.

          Ik heb je geschreven over het nut dat ik van deze acties heb gehad i.v.m. een bedreiging door een Siciliaan. Ik dacht daarmee in ieder geval te hebben laten zien, dat het niet helemaal zonder enig nut is. Maar dat heeft tot nu geen reactie opgeleverd van mijn critici. Ik heb bekend, dat ik het soms ook wel een intellectuele uitdaging vind om mensen te vinden die zich achter verzonnen of halve namen verschuilen.

          Wat betreft je opmerking “Nu al chanteer je mij met de gezegde opmerking: ik zal mijn info over jouw privé!! dus echt nooit publiceren. Dat is schandalig, Piet!!!”. Bert, hier begrijp ik echt helemaal niets van. Ik hoop, dat je me gaat uitleggen wat je bedoelt met “gechanteerd” en op welke manier ik dat dan doe.
          Ik heb alleen geschreven, als een soort belofte (maar dan maak ik het al weer veel te zwaar): “Ik maak geen privé gegevens bekend.” Ik heb helemaal geen privégegevens van jou die je zelf al niet hebt gepubliceerd of laten publiceren en die dus in principe ook nu al voor iedere internetgebruiker te zien zijn.

          Ik hoop oprecht, dat deze toelichting je oordeel wat afzwakt. Wat mij betreft is er niets aan de hand en zie je het veel te somber in.

    2. Beste Bert

      Wat betreft de fascinatie van Piet naar de prive gegevens van jou en ook die van mij.
      Ik heb er over gesproken met de huisjurist.
      Al daar aanleiding toe is zullen we aangifte doen.
      En uiteraard wil ik geen contact met mensen die het privéleven van anderen schenden.

      • Beste Anne Lise,
        Goed plan: al daar aanleiding toe is moeten
        we samen aangifte doen. Ik heb kopieën gemaakt
        van de reacties die daar aanleiding toe geven.
        Ik wil ook geen contact met mensen die het privé-
        leven van anderen schenden, door op zoek te gaan
        naar privégegevens al dan niet via internet.
        Recht hartelijke groet; we houden contact.
        Bert.

      • @Anne Lise
        Dat klinkt wel heel erg dreigend, “als daar aanleiding toe is”. Dat doen ik en alle andere Nederlanders namelijk ook, als er aanleiding is een jurist inschakelen.

        Ik heb alleen wat gegevens van internet gehaald en die heb je er zelf, voor iedereen zichtbaar, op geplaatst. Dan is je privacy al helemaal weg. Accepteer dat nou gewoon als een constatering en handel daar in het vervolg verstandiger naar. Je laat onder je eigen naam dingen van jezelf zien, die weliswaar gewoon toegestaan zijn, maar die niet door iedereen, bijv. werkrelaties, op dezelfde manier gewaardeerd worden. Als je dat geen probleem vindt, moet je niets veranderen. Vind je dat wel, zou ik hier en daar toch wat afschermen of wissen. Laat je deze tip ook aan je huisjurist zien? 😉

        Verder nog dit. Een beetje lachwekkend is het allemaal wel. Ik zie niet in, wat ik nu precies schend. Ik maak geen privé gegevens bekend. Ik zie alleen, als ik even op internet kijk, voor iedereen zichtbare gegevens die jullie daar zelf op geplaatst hebben en doe daar verder niets mee. Het is alsof ik in de wachtkamer van de huisarts ga zitten, constateer dat daar iemand met een blauw oog zit en bedenk, dat hij wel gevochten zal hebben, of zijn hoofd gestoten natuurlijk. Dat zijn privacy-gevoelige medische gegevens, maar die hou ik vervolgens helemaal voor me. Schend ik dan toch privacy??? Volgens jullie blijkbaar wel, terwijl de persoon in kwestie dat blauwe oog zelf aan mij kenbaar maakt. Ik kon niet voorkomen om het te zien. Ik hoop, dat die huisjurist je dat duidelijk heeft gemaakt en dat aangifte misschien interessant kan zijn, maar vooral voor zijn portemonnee.

        Jullie actie doet me denken aan die Siciliaan met zijn idiote bedreiging aan mijn adres. Alleen was dat niet grappig en onschuldig, dit wel.

        Eigenlijk wil ik hieraan niet zoveel tijd besteden, maar ik realiseerde me, dat veel mensen geen idee hebben wat er over hen bekend is bij iedereen die even op internet zoekt. Dit is dus een nuttige post, alleen 100% off topic, daarom excuus aan de redactie.

    3. Beste Piet,
      Toch nog wel even een reactie op jouw
      mening over het achterhalen via internet
      van persoonlijke gegevens. Waarom?
      Anne Lise en ik stellen het echt totaal
      niet op prijs dat jij een speurtocht bent
      begonnen naar onze identiteit. Dat moet
      toch op Frontbencher helemaal geen rol
      spelen. En in mijn ogen ook niet volgens
      de huisregels van deze site. En daarin zou
      ik ook wel eens een reactie willen horen van
      de redactie van Frontbencher over deze on-
      gewenste ontwikkeling.
      Beste Redactie van Frontbencher,
      Zou u op bovenstaande willen reageren? Mag
      ook op mijn prive-email, u bekend.
      Graag ontvang ik een reactie van u, ook m.n.
      vanuit Anne Lise. Met hoogachting,
      Bert.

      NASCHRIFT REDACTIE: Wat inzenders doen behalve reageren op stukken is hun zaak

      • Maak je niet zo druk. Ik gaf hieronder een korte verklaring. Ik deed niets illegaals, want ik gebruikte maar drie of vier gegevens die jullie, en anderen trouwens ook, zelf in jullie posts schreven. Dus echt geen uitgebreide en gerichte zoek tocht naar privacygevoelige info. Bovendien klopte er toch niets van???
        Als je wilt kan ik die gegevens wel noemen, maar dan is je identiteit wel helemaal open.

          • Beste, beste Bert,
            Dat vindt ik toch heel jammer hoor.
            Overigens: ik begrijp je teleurstelling. Anderzins snap ik ook wel dat dit voor Frontbencher een lastige positie is. Ik hoop dan ook dat je teleurstelling wil richten op de persoon die haar wezenlijk veroorzaakt.
            Die houding had je al eerder, toen je besloot meneer P links te laten liggen. Meneer P kreeg nog – en dat was heel vriendelijk, humaan zelfs zou ik willen zeggen – een kans van jou, echter zijn antwoorden maakte de zaak alleen maar erger (verbaasd las ik het ook en dacht “hoe dom, als je graag contact wil,” ik verwachtte van een intelligente man, deels psycholoog, toch zeker wel beter. Maar zo zie je, hoogopgeleid zegt ook weer niet alles.)
            Daar kan Frontbecher overigens niets aan doen (zijn karakteristiek en manier van optreden) En wat jij wenst ligt waarschijnlijk (juridisch) best moeilijk.
            Mijn persoonlijke oproep aan jou, laat het even bezinken. Wellicht dat je eerste actie en reactie – net als die van Anne Lise – toch nog het beste is. Laat i.p.v. Frontbencher de veroorzaker weer ‘links’ liggen, zou ik zeggen.
            Persoonlijk zal ik anders je bijdrage op dit forum erg missen. En dat zou ik heel jammer vinden, want ik kan daar ik ook niets aan doen (behalve opkomen voor jullie, i.v.m. meningen meneer P.) ✍️ ?
            Hartelijke groet, Ronaldo

            • Beste Ronaldo,
              Toppie reactie van jou. Doet mij goed!!!!
              Jij bent een fijne vent. Echter zolang deze
              Piet nog actief is op Frontbencher, zal ik
              niet meer deelnemen aan deze site, helaas!
              Na vele artikelen en reacties, weet je echt best
              ook wel waarom. Jammer, en met vrolijke groet,
              Bert.

          • Bert, een onnodige reactie. Ik zal zorgen dat er geen enkele reden tot aangifte komt, want ik geef gegevens niet zo maar prijs. Dat heb je eerder helemaal zelf gedaan, zoals overigens zoveel mensen dat doen.

            Een belangrijke aanleiding voor mijn “hobby” gaf ik hieronder al met die Siciliaan. Ik ben bovendien ook werkgever geweest en checkte bij serieuze sollicitanten altijd hun achtergrond door even te “googlen”. Dat doe ik als ZZP-er bij nieuwe zakelijke relaties nog steeds. Dat levert meestal niets op, maar een heel enkele keer wel, waarna ik een gesprek anders inga of zelfs cancel. Zoals ik al eerder zei, internet is zo lek als een zeef en mensen zijn heel onvoorzichtig en waarom zou je dat niet gebruiken? Heel veel andere verstandige zakenlui doen dit ook. En het is ook iets wat elke internetgebruiker die in alle situaties goed wil overkomen, in zijn oren zou moeten knopen.

            Maak je geen zorgen, van jou is niets onoorbaars op internet te lezen. Je bent alleen een paar jaar geleden één keer met volledige naam en achtergrond in een krantenartikel genoemd. Dat te vinden was mogelijk met drie gegevens die je zelf in je posts vermeldde. Zo simpel gaat dat. Op je Facebookpagina staat bijna niets, heel verstandig. Bij Anne Lise is dat op haar Facebook- en persoonlijke en bedrijfs-accounts op Twitter heel anders en daar zal ik dan ook, uit privacy-overwegingen, niets over zeggen. Een tip: Ik zou politieke overtuigingen nooit zo expliciet en in die mate vermelden.

            Beschouw deze opmerkingen a.u.b. als waarschuwingen, als je tenminste wilt dat je anoniem blijft, en daar lijkt het op. “Weer wat geleerd”, zou je ook kunnen zeggen. Dank je wel, hoeft niet ;-). Ik hoop van harte, dat je niet afhaakt. Het is in ieder geval mijnerzijds niet zo kwaad bedoeld.

            • Piet,
              Je schrijft op 4 november op Frontbencher het volgende:
              “Je bent alleen een paar jaar geleden een keer met de
              volledige naam en achtergrond genoemd in een kranten-
              artikel”. Waarom Piet, doe je dit? Misschien uit drie gegevens
              in mijn mails op Frontbencher? Waarom respecteer je mijn
              privacy niet? Onbegrijpelijk vind ik nog steeds dat jij niet
              begrijpen kan, dat jij Piet; voor mij een totaal onbekende
              gaat lopen “neuzen” in mijn identiteit. Jij vindt dat dan we
              misschien normaal; ik vind dat hoogst onplezierig. En ook
              heb ik steeds sterker de indruk dat jij je veel onschuldiger
              voordoet dan jij werkelijk bent. Ben je ook al op zoek ge-
              weest naar de identiteit van Ronaldo, Petra en HaSt, enz?
              Wat mij betreft is dit mijn laatste mail over dit onderwerp.
              Zoals Ronaldo jouw al eerder en vaker schreef: wij leven
              op totaal verschillende planeten. Zeker wat betreft Anne
              Lise en ondergetekende,
              Bert.

            • @Bert
              Ik zie, dat het me niet lukt om de spanning er bij jou af te halen. Met je reacties maak je het alleen mar erger, voor jezelf. Ik gun je je plek op dit forum en mij zul je niet meer zien. Ik hoop wel, dat je wel inziet dat je zelf prvégegevens rondstrooit op het internet en dat dat anderen, goedwillende, zoals ik, en kwaadwillende, daarmee de kans krijgen jou te identificeren. Doe je voordeel met dat inzicht.

    4. Bert

      Ik ben met je eens dat de speurtocht van Piet naar onze identiteiten grensoverschrijdend is.
      Dit verbeten zoeken naar prive gegevens van ons als deelnemers aan de discussie begint te lijken op een ongezonde fascinatie voor iets waar hij niets mee te maken heeft.

    5. Ronaldo.

      Dat van de verschillende planeten , helemaal goed gezien.
      En al die veronderstellingen, geweldig ! Er klopt weer niets van dus grote hilariteit hier.
      Waar we ook om hebben gelachen was jouw verhaal over de zogenaamde achtertuin met de vreemde vogels. Jij rammelend met een bakje pelpinda’s.
      Mijn complimenten voor jouw altijd degelijke onderbouwingen van je teksten. Wat een werk, kijk je wel uit dat je geen kou vat bij dat schrijven vanuit het tuintje.
      Want ik wil jouw inzendingen niet missen.

    6. Deze voorspelling, kansloze actie, deed ik meteen na het Catalaanse voornemen om af te scheiden van Spanje. Ik mag van Bert en Annelies andere mensen niet meer dom, kortzichtig of onhandig noemen, maar de heer Puigdemont c.s. zijn er in ieder geval wat bekaaid vanaf gekomen toen Onze Lieve Heer hen hersenen toebedeelde. Ik heb enige ervaring met het veranderen van grote collectiviteiten zoals bedrijven of overheden en dan leer je snel dat er veel manieren zijn, maar dat de door Puigdemont gekozen variant met 100% zekerheid tot mislukken gedoemd was. En nu is hij nog vertrokken ook.
      Hij heeft voorafgaand aan zijn actie niet eens eerst nagegaan hoeveel draagvlak er eigenlijk voor zijn plan was, zo overtuigd was hij blijkbaar van zijn eigen gelijk en kansen. Dat draagvlak bleek ongeveer 50% tre zijn of zelfs iets minder. En veel Europeanen steunden hem en trokken voor EU-steun de vergelijking met de Europese opstelling t.o.v. Oekraïne. Een onvergelijkbare situatie, maar dat werd ook niet doorzien. Afscheiden en afzetten zijn onvergelijkbare begrippen, zo is nu hopelijk duidelijk. Ik hoop, dat met het vertrek van Puigdemont de situatie snel wordt genormaliseerd en dan hebben ze dat ook weer gehad. Mij is het nooit opgevallen, dat er in Catalonië zwaar geleden wordt.

      • Pardon Piet, over de herseninhoud die ‘onze lieve heer’ je toebedeelt moet je niet zo oordelen. Ik denk niet dat Hij jou dat vermogen heeft gegeven. Ik verwijs naar een Bijbelse uitdrukking “kijk niet naar de splinter in andermans oog, maar naar de balk in Je eigen oog.” Een goddelijke vermaning in (bij) deze…
        Verder “afscheiden en afzetten zijn onvergelijkbare begrippen.” Tja… is dat nu wijsheid…
        Het is maar hoe een situatie afloopt. Was die anders afgelopen dan nu, dan is het afscheiding. Fijn voor jou dat je daarin je gelijk nu ziet, maar het had ook anders kunnen aflopen… Overigens die afloop doet overigens niets af dat het nu ‘ineens’ wel een “onvergelijkbaar” iets zou zijn met de Oekraine. In tegendeel zelfs. De situatie Catalonië heeft heel scherp laten zien hoe deze Unie geen gelijke vrijheidsstandaarden trekt en geeft tussen volkeren buiten en in de Unie. Het blijft nog steeds meten met twee maten. Het is en blijft moralistisch laf en laag gedrag. Discriminatie!!!
        De EU bevoordeeld naar vrijheid strevende bevolkingen buiten de EU en benadeeld die binnen de EU, dat is nu een bewezen feit. Niet iets om trots op te zijn lijkt mij…
        M.i. heeft deze Unie nu bewezen niets meer en minder dan een 19de-eeuwse machtsstructuur te zijn die idealisme, vrijheid en vrede, alleen in haar vaandel heeft en ten uitvoer brengt als het haar machtsuitbreiding ten goede komt. Over hersenloosheid gesproken… Het geeft je te denken.
        Dat het goed werkt in de vorm van landjepik – een oud middeleeuws spel – dat wil ik wel toegeven.
        Maar het moraal van dit verhaal – ongeacht de uitkomst van de machtsstrijd in Catalonië – is wel duidelijk. Volgens mij verliest de EU met deze houding onder een deel van haar bevolkingen ontzettend veel krediet. Mijn ogen zijn geopend. En dat “inzicht” bevalt mij niet….
        Maar ja ik kom net als Bert en Annelies van een andere planeet dan jij Piet. Dus van mening zullen we altijd verschillen. Maar daarom hoef je je overigens niet zo af te geven op hen… Jij als geen ander weet toch dat je rekening moet houden met andere culturen??

        • Bert en Annelies? Ik probeer alleen met een kwinkslag beide mensen tot een iets mildere houding te bewegen. Het moet hier niet al te serieus worden, toch? Ik ken ze beiden een beetje, omdat internet zo lek is als een zeef, Bert van E. te U. en Annelies V. te D. en denk, dat ze hier wel gevoelig voor zijn. Ergens in één van de onderwerpen hier, “De dompteur van circus-Binnenhof”, doe ik een serieus en goed bedoeld voorstel om de strijdbijl te begraven en ik ga ervan uit, dat ze daarop positief reageren.
          Met jou ervaar ik nooit irritatie of spanning, terwijl jouw en mijn onderlinge woordkeuze niet anders is dan die met Bert en Annelies.
          Mar nu Catalonië. Niety om mijn gelijk te hgalen, maar de nu te constateren afloop was enkele weken geleden door bijna iedereen met enig inzicht al voorspeld. Het was gewoon een onmogelijke missie die Puigdemont zichzelf had opgelegd. Hij heeft zichzelf en de, enerzijds wel sympathiek klinkende, Catalaanse verlangens een heel slechte dienst bewezen.

          • Beste Piet,
            Ik lach mij nu wel echt een hoedje om jou.
            Op speurtocht naar de privégegevens van
            Anne Lise en mij, Bert. Waarom doe jij dat
            eigenlijk; is dat relevant voor jou?
            Maar ik zal je wel iets vertellen: Anne Lise
            is geen Annelies V. te D. En ik, Bert ben dus
            ook niet Bert van E. te U. Beter zoeken, Piet!
            Maar omdat eea totaal niet relevant is, zoek
            dan niet verder; is Frontbencher niet waardig.
            Ben jij soms Piet ?, te ?. Doet dat er wat toe?
            Bert.

            • Ik heb veel eigenaardigheden, net als de meeste mensen. Één ervan is het willen weten wie achter een naam schuil gaat. Internet is zo lek is als een zeef en mensen schrijven graag iets over zichzelf. Kleine feitjes worden zo “big data”, als je weet hoe internet functioneert. Het kost ongeveer 5 minuten om vervolgens namen, adressen, foto’s (bijv. op sites van politieke partijen of gemeenteraden, Facebook, LinkedIn en Twitter) of bedrijfsgegevens te vinden. Niemand, helemaal niemand kan onzichtbaar blijven.
              Maar maak je geen zorgen, ik zal die gegevens nooit openbaar maken. Soms prikkel ik er een beetje mee, zoals hierboven.

            • Nog een aanvulling n.a.v. de reactie van Anne Lise hierboven.
              Een tijd geleden werd ik via internet bedreigd door iemand. Dat wil zeggen, hij liet mij weten dat hij precies wist waar mijn kinderen op school gaan, en of ik dat goed in mijn oren wilde knopen. Mij werd geadviseerd om aangifte te doen. Maar ik verwachtte niets van een dergelijke actie.

              Ik had snel de identiteit van deze persoon achterhaald, want hij was heel onbehoorlijk en vooral onvoorzichtig op allerlei sites, onzichtbaar (dacht hij) onder plm. 30 verschillende namen en dat maakt het alleen maar gemakkelijker. Hij woonde in Palermo, of all places, en ging er blijkbaar vanuit dat ik daar ook ergens in de buurt woonde. Maar ik woon gewoon in Nederland. Hij verdiende wat bij met kamerverhuur via AirBnB en had zijn woning ook in de verkoop. Zo kende ik dus gauw naam, adres, e-mailadres, telefoonnummers, naam van zijn vrouw, naam van zijn hondje en ik had veel foto’s via AirBnB en Facebook.

              Ik heb hem een foto van zijn woonkamer gestuurd en z’n mobiele telefoonnummer en daarna nooit meer iets van hem vernomen, hij is gewoon verdwenen. Zo nuttig is het soms om identiteiten te kennen. Hiermee wil ik helemaal niets suggereren over de deelnemers aan de discussies hier, maar slechts aangeven dat een eigenaardige gewoonte soms een aanleiding en zelfs nut heeft.

              Ik realiseer me nu, dat mijn eigenaardigheid toch een serieuze aanleiding kende. Verder vind ik het gewoon een intellectuele uitdaging, ook leuk.

    7. Ronaldo

      Mavo ? Nee toch…. Nou dat wordt oppassen , en dan ook nog blond.
      De rest van je studies heb je hier lekker niet vermeld.
      Wat mijzelf betreft mag men er desgewenst naar blijven raden.

    8. Ronaldo

      Het wordt steeds gekker, zoals je weet is gezichtsbedekking niet toegestaan in o.a. het openbaar vervoer.
      Onlangs zag ik in de bus een jonge vrouw instappen. Kinderwagen met twee kinderen erin en twee meisjes van plm. 8 a 9 jr.
      De vrouw was volledig ingepakt !
      Een hoofddoek en een grote niet passende bril met gekleurd glas, een sjaal over de kin getrokken, en verder lange gewaden. Dus eigenlijk een boerka/nikab maar anders gefabriceerd. Ze weet dat ze met haar gezicht bedekt de bus niet in mag, want de kinderen werden naar voren gestuurd om de kaartjes te kopen. De moeder verschool zich achterin. Ik heb eerder al een echte zwarte nikab gezien in de bus, de chauffeur keek weg.
      Integratie, vergeet het maar. Alleen politiek correct Nederland gelooft er nog in.
      Opvallend is dat de voorstanders van de multi culti nooit in de achterstandswijken wonen.

    9. Seperatisme is er helaas in ons land ook.
      Ik schreef al eerder, de massale migratie naar ons land heeft ons land al verdeeld.
      De migranten stichten in ons land enclaves die niet te controleren zijn. Een verboden/verborgen moskee in een zogenaamde boekwinkel is daar een voorbeeld van. Haatimams die België worden uitgegooid krijgen hier een warm onthaal. Hun eisenpakket: een groot huis en een uitkering, het wordt ze aangedragen. Nederlands spreken hoeft niet in hun enclave met hun eigen winkels en bankzaken.
      Vlaggenparades en lawaai schoppende groepen die de eigen identiteit primair stellen.
      En wie het waagt om er ook maar iets over te zeggen, wordt door de Kockelmansen alhier smalend neergezet als ‘n te blonde havo gast.
      In ons land zal geen provincie zich willen afscheiden maar er zijn grote groepen die zich al hebben afgescheiden. Laten we eerlijk zijn, en kijken naar de fouten die in ons eigen land de boel ondergraven.

      • Tja, dat is zeker ook een vorm van seperatisme. Een ongemakkelijke waarheid maar helemaal terecht opgemerkt Anne. Je kan het in onze steden al goed zien, die ‘buitenlandse’ enclaves bevolkt door medelanders. Je kan het divers noemen, maar het valt op als ik in de tram in Den Haag naar huis ga en van de veertig mensen er slechts 6 autochtoonse mensen zitten.
        Als ik naar buiten kijk en voornamelijk mannen in jurken zie lopen en bij de volgende halte een jonge vrouw gehuld in zwarte boerka met kinderwagen binnenkomt, krab ik mij toch wel achter de oren en denk ik “waar is mijn Nederland gebleven?”
        Sluiks kijken twee extreem religieuze jonge vrouwenogen vanuit het duistere spleetje in haar kleding mij aan. Ik voel rillingen over mijn rug lopen…
        En ik betrap mij op de gedachte: hoe in godensnaam heeft het toch zo ver kunnen komen. Dit is toch niet echt normaal. Kunnen de mannen niet gewoon in broek lopen? En zij, is een hoofddoekje al niet genoeg? Moet ik per se ook in de tram met je (enge) religieuze gedachtegoed geconfronteerd worden? Doe dat toch lekker thuis. Ik zit hier toch ook niet in mijn (nudisten) blootje. Dat adamkostum laat ik toch ook thuis, al is dat mijn geloof…
        Mensen kom op, kijk naar het weer, je woont hier toch niet midden de woestijn?
        Ik heb niets tegen andere culturen. Mijn buren zijn naast mij Marokanen en beneden Koerden en Hongaren, prima mensen hoor. Mannen zonder jurken. De ene vrouw een hoofddoekje, de andere niet.
        Maar dat ervaar ik toch als ik vanuit de stad met de tram door een van deze enclaves rijdt. Ik kan er maar niet aan wennen. Culturele seperatieve enclaves. Inderdaad Anne die bestaan er ook.

        • @Anne Lise,
          Wat dhr. kockelmans aangaat, ik kom van de mavo… ?‍?
          Ik ben ook nog een beetje blond, maar als een grijze oude vos met heel weinig haren.. ?

          • Beste Ronaldo,
            Maar echter wel dus met de meeste wijsheid
            die ik op Frontbencher heb geconstateerd.
            Voor jouw reacties en ook jouw steeds op-
            nieuw zinnige informatie, ben ik jou steeds
            weer opnieuw dankbaar. Moet je weten!!
            Mavo, beetje blond, grijze haren, dondert
            dus niet. Ik koester jouw inzichten. Doorgaan!
            Bert.

    10. Ronaldo

      De Noordhollanders en de zuidhollanders zijn nuchtere hardwerkende Nederlanders.
      Het zijn geen heethoofden, toegegeven ten tijde van de Spaanse overheersing even wel. De geschiedenis van de met kokende olie gooiende Kenau was echt een uitzondering. De inundatie was ook niet leuk voor de Spanjaarden. De Romeinen verzopen hier ook wel eens, maar dan hadden ze maar thuis moeten blijven of zwemles moeten nemen.
      Vooral Limburgers en ook Brabanders zijn veel meer bezig met hun identiteit.
      Mijn familie stamt uit alle genoemde delen van ons land. ik ben er trots op.

      • @ Anne Lise,
        Mijn familie komt uit Zuid-Holland, Brabant, Limburg en zelfs een generatie daarvoor gedeeltelijk uit België. Seperatisme is voor mij dus niet weggelegd. Dat zou een Salomons oordeel van mij eisen. En je weet waarschijnlijk wel de achtergrond van dat verhaal… Het oordeel is natuurlijk ook een vorm van seperatisme, dat wel.. maar geveld met een zwaard, zelfs vlijmscherp mag ik hopen!
        Alleen, deze wijze bijbelse koning separeert hier niet een land, noch volkeren, maar iets wat ik zo innig waarder, namelijk mijn lichamelijke integriteit!
        Vandaar dat ik lief heb geheel vanuit mij eigen, Hollanders, Branders, Limburgers en ja zelfs Belgen dus ook een meneer met de naam genoemd hier Piet 😉
        Eigenwijs, wellicht, doordrongen van een gelijk dat wij niet zien…
        Maar goed we zijn natuurlijk niet allemaal Belgen…
        Misschien is het wel een Gelderlander die zich wil laten gelden… 😉
        Verder bedankt voor je complimenten. Het is heel prettig met je te schrijven. Ik waardeer in dat zeker je historische perspectief.

        • De 13e eeuwse Italiaanse dichter Boccaccio beschreef als ‘onbereikbare’ schoonheid de combinatie van bruine ogen met blond haar. In het noorden van Europa was er een overdaad aan blond haar maar geen bruine ogen. Men loste dit ‘euvel’ op door belladonna in de ogen te druppelen – door de verwijde pupillen leek het dan net of de ogen bruin waren.
          Met andere woorden: iedereen met bruine ogen moet zich afvragen waar zijn of haar voorouders vandaan komen. Zelf heb ik bruine ogen dus ik vermoed dat in het verre verleden mijn roots ook elders liggen. Dat maakt dat hele nationalistische gedoe ook zo absurd. Wie zijn wij eigenlijk?
          Ik probeerde slechts aan te tonen dat men vaak alleen wil afscheiden als dit financieel voordelig is. En Limburg is prachtig hoor, ik zou het niet willen missen:)

          • Beste Petra,
            Een gezond stukje nationalisme lijkt mij ondertussen de beste remedie tegen een hoop ongezonde centralisatie van macht in de Verenigde Staten van Europa. Europees voel ik mij een verloren provinciaaltje. Maar als land met nationaliteit en eigen(zinige) geschiedenis en gewoonten, met een persoonlijke stem in dat ‘samenwerkende’ Europa, soms (nog even) met een veto, ben ik een trotse moderne Nederlander, zonder….
            Ouderwetse VOC-mentaliteit!

    11. Als Rutte zegt dat Nederland onlosmakelijk verbonden is met de Europese Unie krijg ik de rillingen. On-los-makelijk. Zoiets als de Spaanse grondwet per definitie Catalonië een on-los-makend deel van Spanje vindt. Ik ben blij dat er in 2005 geen Europese Grondwet is gekomen.
      Petra, verder zijn de Cataloniers een volk. Zuid-hollanders, Noord-Hollanders en Limburgers niet.
      Maar je hebt qua EU gelijk: gelijke monniken gelijke kappen, dat gaat in het hedendaagse ‘machtsbeluste’ Europa niet op. Het doet mij denken aan een oud liedje van de Eagels ‘hotel Californië’, “you can check in any time you want, but you can never leave.”
      Juncker tegen de Catalanen: “Ik wil geen Europa van 95 staten.” Zo, zo, wil de EU nu ineens niet een geheel van (te) vele staten zijn?
      Dat geldt inderdaad niet als je van buiten de EU komt. Maar eenmaal binnen het systeem, dan gelden er andere regels. Dan ben je als volk gedwongen een eenheid te zijn. De Spanjaarden kunnen het grondwettelijk noemen, dat deden de de Russen ook. Maar Letland, Estand en Litouwen, drie volkeren te samen kleiner dan het Catalaanse volk waren van harte welkom.
      Ik vind het wrang. Ben niet onder de indruk. Het riekt naar oude weinig verheffende 19de-eeuwse machtspolitiek. Waar is die verheven unie van vrijheid nu ineens gebleven? Die unie die er wel was voor Estand, Letland en Litouwen, maar voor de Cataloniers niet.
      Een Unie die er overigens straks wel wil zijn voor de Oekraine, Moldavië, Montenegro, Servië, Albanië, etc, etc…
      Dan wil Juncker ineens wel een eenheid van (te) vele staten zijn. Ach, ach…
      En een referendum daarover houden mogen we natuurlijk niet. Betalen wel…

    12. Toch is het een beetje dubbel dat Europarlementariërs wél in Oekraïne het volk stonden op te ruien dat ze toch vooral de democratisch gekozen regering omver moesten werpen omdat het nou eenmaal de wens van het volk was. Ongeacht overigens wat men in het oosten van Oekraïne vond, want als je van Russische afkomst ben, tel je als mensenleven ineens niet mee blijkbaar.
      Nou willen de Catalanen onafhankelijk worden en nou zwijgen de Europarlementariërs als het graf. Nou was het wel zo dat Verhofstadt, één van de demonstrerende Europarlementariërs in de Oekraïne, persoonlijk voordeel had bij het handelsakkoord met de Oekraïne en dat speelt natuurlijk niet met Catalonië. Is dat dan het werkelijke criterium of men achter de wens van een volk staat? Persoonlijk voordeel?
      Ik ben er ook niet voor dat men steeds maar wil afscheiden als het op die plek nou net even beter gaat. Noord-Holland en Zuid-Holland willen zich gelukkig nog niet afscheiden van bijvoorbeeld Limburg. Maar ik wil wél dat er veel duidelijker moet worden uitgesproken tegen gewelddadig optreden door de Spanjaarden. Had men namelijk het referendum gewoon gehouden, dan was het nog maar de vraag of een meerderheid van de Catalanen zich wilden afscheiden. Hé, hier zit ook nog een lesje in voor meneer Buma, besef ik… (hij heeft gezegd de uitslag van het referendum over de sleepwet hoe dan ook naast zich neer te leggen).

      • Beste Petra,
        Als de Spanjaarden het referendum toegelaten hadden en een (waarschijnlijke) meerderheid had tegen gestemd, was de hele crisis dus er niet geweest. Dat zegt toch ook wel wat over de politieke spitsvondigheid – of het gemis er van – van Rajoy en bepaalde Spaanse partijen.
        Maar… en daar zit het ‘m in, de gevestigde macht wenst niet het risico te nemen..
        Bovendien, in alle starheid, kan het ook niet volgens de grondwet.
        Nu zitten ze met een diepgaand conflict in hun maag. Je kan je afvragen of die grondwet wel een goede grondwet is? Of dat de houding van de gevestigde macht wel de goede is.
        Verder ben ik het volstrekt met je eens dat (ook onze regering) wel eens wat harder had mogen protesteren tegen het gebruik van al dat geweld tegen je eigen bevolking die toch op een bepaalde manier geweldadig monddood wordt gemaakt. Je verschuilen achter legaliteit en zeggen dat het slechts een ‘binnenlandse’ aangelegnheid is vind ik zwak, heel zwak. En nu druk ik mij netjes uit.
        Het dubbele moraal druipt er van af, ik vind dit ‘aan de zijlijn achter juridische wetmatigheden verschuilen’ geen ‘recht’ doen aan de ernst van de zaak.
        Rajoy kan zich nu gesterkt voelen om straks nog gewelddadiger op te treden. In feite geeft de houding van de EU-leiders hem daar bijna een vrijbrief voor. Politiek, moralistisch heel dubieus… En, qua crisisbeheersing, misschien wel heel dom. Een beetje meer tegengas had toch ook wel gekund, zou ik zo zeggen…

    Comments are closed.