ChristenUnie-leider Segers kent zijn plaats

1
1315

Leestijd: 2 minuten.

De ChristenUnie ontstond in 2000 door een samengaan van GPV en RPF, twee orthodox-christelijke splinters. Een doorslaand electoraal succes kun je de fusie niet noemen. De ChristenUnie haalde bij Tweede Kamerverkiezingen een zeteltje of 5 à 6, ongeveer evenveel als haar beide voorgangers er samen ook wisten te scoren. Toch onderscheidt de CU zich positief van deze twee partijen, want ze is nu al aan haar tweede periode als regeringspartner bezig. GPV noch RPF wist ooit tot de Trêveszaal door te dringen.

De ChristenUnie dankt haar resultaat aan de politieke versplintering. In een landschap waarin werkelijk grote partijen niet meer bestaan, neemt het belang van de kleintjes toe. Mits ze zich constructief opstellen uiteraard. En dat doet de CU. De partij is betrouwbaar en degelijk, en bereid zo nodig af en toe een meloen door te slikken.

De enige voorwaarde die ze stelt is dat er een beetje respectvol met de Bijbelse normen en waarden wordt omgesprongen. Wat die normen precies zijn is overigens lang niet altijd duidelijk. Want de ChristenUnie is ietwat linksig, terwijl de SGP – die zich toch op precies dezelfde Schrift baseert – bij voorkeur op de uiterste rechtervleugel opereert.

Maar verder wordt van kleine partijen met regeringsambities vooral verwacht dat ze hun partners niet te veel voor de voeten lopen. Politiek leider Gert-Jan Segers past precies in dit profiel. Een keurige man, steeds goed voor zijn handtekening. Ook iemand die beseft dat politiek een kwestie is van nemen maar bovenal heel veel geven. Zeker als je klein bent.

Segers (1969) volgde in 2015 Arie Slob op als fractievoorzitter. Was Slob een nogal opgewonden baasje – door toenmalig D66-leider Pechtold achter zijn rug Arie Bombarie genoemd – Segers valt nooit uit de toon. Hij blijft rustig en vriendelijk en hij kent zijn rol binnen de coalitie: bescheidenheid voorop.

Onder het kalme bewind van Segers is het de ChristenUnie gelukt heel goed overeind te blijven in Rutte III. Sterker nog: ze is de enige coalitiepartij die op virtuele winst mag bogen. In alle opiniepeilingen gaat ze er 1 tot 2 zetels op vooruit.

Hoe dat komt is vrij raadselachtig. Veel aansprekende triomfen heeft de partij nog niet weten binnen te slepen, of het zou het doorbraakje bij het kinderpardon moeten zijn. Maar dat staat toch in hoofdzaak op conto van het CDA.

Misschien dankt de ChristenUnie haar gunstige stand in de polls wel voor een groot deel aan Segers. Die mag dan een tikkeltje saai zijn, hij is zeker niet iemand aan wie veel mensen zich bont en blauw zullen ergeren. En dat is in de huidige politieke situatie al heel wat.

1 REACTIE

  1. Wat die Bijbelse normen precies zijn is overigens lang niet altijd duidelijk. Want de ChristenUnie en het CDA en de SGP zijn het lang niet altijd eens. Zij waren eensgezind tegen toenmalig minister Borst die zo maar durfde te zeggen: “het is volbracht.” Christelijk politiek Nederland was ontzet, verbijsterd, ontsteld. Soldaten met voorbedachte rade puur voor de lol door een AP23 als vuurpijl af te schieten in opdracht vanuit de overheid, sorry, de Dienaresse Gods, is toegestaan en moet de doofpot in, aldus christelijk politiek Nederland omdat dit de wil van God is. Ook klokkenluiders vervolgen is aldus de drie christelijke politieke partijen de wil van Himself. Hiermee is toch bewezen dat de Bijbelse normen wel degelijk eenduidig te interpreteren zijn en in praktijk toe te passen.

Comments are closed.