Electoraat jachtterrein van ‘beroepspolitici’

    0
    110

    Leestijd: 2 minuten.

    Vroeger, toen de kiezersmarkt nog verdeeld werd langs levensbeschouwelijke lijnen, was het niet vreemd als sociaaldemocraten of christelijken 50 zetels haalden bij verkiezingen. Dat is vandaag de dag wel anders. Met het wegvallen van de zuilen is het electoraat het jachtterrein geworden van ‘beroepspolitici’ op zoek naar een gat in de kiezersmarkt.

    Dat Kamerleden die gebrouilleerd raken met hun partij hun zetel in de Tweede Kamer zelf houden in plaats van terug te geven aan de partij, is vandaag de dag eerder regel dan uitzondering. Eenmaal op eigen benen, bedenken zij een variant op het programma van de partij waarvoor ze in de Kamer zaten, en gooien vervolgens een hengel uit naar de zwevende kiezer.

    Het perfecte voorbeeld is natuurlijk Geert Wilders, die zich in 2004 afsplitste van de VVD om met de Groep Wilders verder te gaan. Met zijn standpunten over de zorg of sociaaleconomische onderwerpen, staat Wilders mijlenver af van de partij die hij eerst vertegenwoordigde. Maar slim genoeg ging Wilders in een net iets andere vijver vissen. Dat kwam hem wel zo goed uit.

    Een andere beroepspoliticus is Jan Nagel, oprichter van 50PLUS. Jarenlang senator voor de PvdA, erna de founding father van Leefbaar Nederland. En in 2005 lanceerde hij de PRDV, met als lijsttrekker niemand minder dan Peter R. De Vries. Dat werd een flop, waarna Nagel met 50PLUS dus wel weer het felbegeerde gaatje vond in de kiezersmarkt.

    De twee Turkse PvdA-dissidenten Kuzu en Öztürk lijken momenteel veel succes te hebben met DENK, dat zich richt op de allochtone kiezers, met name hen die zich in Nederland achtergesteld voelen als gevolg van bijvoorbeeld discriminatie. Een knap staaltje vissen, want zo’n partij bestond überhaupt nog niet in Nederland (!), terwijl we van Geert elke dag horen dat het hele land vol zit met potentiële stemmers op zo’n partij.

    VNL is in het spectrum réchtser gaan zitten dan de VVD, evenals het Forum voor Democratie (die zitten in dezelfde vijver, help!), terwijl dissident Jacques Monasch de barmhartige PvdA-toon ten aanzien van migranten vliegensvlug van zich afschudde op het moment dat hij zich met zijn Nieuwe Wegen 20 zetels ten doel stelde in de nieuwe Tweede Kamer.

    En zo kunnen we nog wel even doorgaan.

    Het is wel grote politieke armoe dat zo opzichtig gemikt wordt op een bepaald deel van het electoraat. Dat is niet goed voor het vertrouwen in de politiek. Wat nog armoediger is, is dat de gevestigde politieke partijen ook niet meer koersvast zijn, maar uit vrees voor dit soort concurrentie met alle winden meewaaien. Dat is niet goed voor het vertrouwen in de politiek, sterker, dat werkt averechts.

    De Hofnar zet graag zijn tanden in actuele politieke zaken. Zijn mening is niet per se de mening van de redactie van Frontbencher.nl

    Bekijk hier het volledige overzicht van alle peilingen

    Volg Frontbencher op twitter

    Like Frontbencher op Facebook