Daar heb je hem weer

    4
    605

    Leestijd: 4 minuten.

    Eén moment moet elke politicus vrezen. Het ogenblik dat waardering of zelfs bewondering voor zijn vasthoudendheid omslaat in een meewarig hoofdschudden. Dat markeert vaak het punt waarop zijn geloofwaardigheid zo’n opdonder krijgt dat hij die niet meer te boven komt.

    Dat moment zou nu wel eens aangebroken kunnen zijn voor de Franse president Emmanuel Macron. De visionair uit Parijs heeft twee maanden voor de Europese verkiezingen het Europese publiek in een open brief opnieuw getracteerd op een serie voorstellen die de EU uit de huidige crisis moet halen.

    Dit gaat net als eerdere voorstellen gepaard met veel grote woorden. ‘Europa is nu noodzakelijker dan ooit’. Het is weer eens de hoogste tijd voor een ‘Europese Renaissance’ en ‘het Europese humanisme vereist dat we in actie komen’. Het kan, kortom, weer niet op.

    Aan de analyse is op zichzelf niet veel mis. Europa verkeert in een crisis met de Brexit als het meest in het oogspringende symbool. De populisten zijn nog steeds in opmars en niet in staat tot echte, constructieve oplossingen. De wereldpolitiek biedt met Trump, Poetin en alle die andere Sterke Mannen geen opwekkende aanblik. En dan hebben we het nog niet over de opkomst van China, de klimaatverandering, migratie en de diverse technologische revoluties die voor de deur staan of al bezig zijn.

    De vraag is dus niet of Europa iets moet doen maar of de voorstellen van Macron soelaas bieden. En, minstens zo belangrijk, of de president de aangewezen man is om die redder te wezen. Plannen kunnen nog zo geweldig en visionair zijn, als de persoon die ze aan de man moet brengen op te veel weerstand stuit, kun je het vergeten. Dan wordt draagvlak een illusie.

    Macron heeft zo te zien nog niet veel geleerd van zijn confrontaties met de gele hesjes. Dat ging niet alleen over de verhoging van de benzine- en dieselaccijns, hoe kortzichtig dat ook was. Het was vooral een afrekening met een presdident die geen notie heeft van wat er onder grote delen van de bevolking leeft. Die in het isolement van het presidentieel paleis, omringd door technocraten, denkt het land naar zijn hand te kunnen zetten. Het resulteerde in een crisis die hij nog steeds niet overwonnen heeft. Volgens de peilingen ligt hij nog steeds nek aan nek (22 procent) met Marine Le Pen van het populistische Rassemblement National.

    Ook de plannen voor Europa vertonen dit mankement. Het is weer erg top-down. Er komen allerlei raden en agentschappen bij. Een ‘interne veiligheidsraad’ om de buitengrenzen beter te bewaken. Een agentschap tegen buitenlandse beïnvloeding van verkiezingen. Een veiligheidsraad voor defensiesamenwerking. Een klimaatbank om de maatregelen tegen de kliaatverandering te coördineren. Een innovatieraad. En pact met Afrika om migratie in goede banen te leiden. Enz, etc. Alsof je problemen kunt oplossen door er als maar meer bureaucratie tegen aan te gooien.

    Natuurlijk, niet alle voorstellen zijn hoogdravende luchtfietserij. Er valt veel te zeggen voor een betere bescherming van de buitengrenzen. En het aanpakken van belastingontduikende multinationals kan en moet zeker voortvarender. Je zou zeggen, zet dat boven aan de agenda. Als je wil dat Europa weer enig goodwill bij de burgers krijgt, begin met het oplossen van de meest urgente problemen. En laat die visionaire tierelantijnen zoveel mogelijk achterwege. Misschien goed voor het ego, maar het roept vooral weerstand op.

    Je kan je trouwens afvragen of Macron het erom doet. Alsof hij een kick krijgt van het lanceren van plannen waarvan hij op zijn vingers kan natellen dat ze het niet zullen halen. Er wordt in dit verband regelmatig met de beschuldigende vinger gewezen naar de Duitse bondskanselier Angela Merkel. Zij zou Macron niet voldoende steunen en rugdekking geven. Maar Merkel heeft het als behoedzame pragmatica niet zo op ‘groots en meeslepend’. De groei van de extreem-rechtse Alternatieve für Deutschland (AfD) geeft de grenzen aan tot hoever ze kan gaan. En dat is lang niet zo ver als Macron wil.

    Ook over het Hanze-verbond, het informele samenwerkingsverband van een aantal noordelijke EU-staten olv Nederland, hoor je in Parijs veel boze woorden. Ze zouden alleen maar op de rem trappen. Dat klopt ook wel. En op goede gronden. Veel kiezers in deze landen zien Europa niet als een oplossing maar als een probleem. Verdere integratie is electoraal allesbehalve een troefkaart. De populisten zijn erin geslaagd Europa in te kleuren als het project van een ‘elite’ die geen enkele boodschap heeft aan ‘het volk’. En de gevestigde partijen hebben daar nog steeds geen effectief antwoord op weten te verzinnen.

    Dat is ook het risico van de Macronse visioenen. De voorstanders van meer Europa hoeven niet nog eens te worden overtuigd. Zij weten wel dat de EU ondanks alle gebreken, de lamlendige uitstraling en het teveel aan tweede rangspolitici een redelijk succes is. En ze weten vermoedelijk ook dat verdere ‘verdieping’ momenteel geen haalbare kaart is. Soms is een pas op de plaats het minste van alle kwaden.

    Maar de tegenstanders van Europa krijgen van Macron weer volop munitie aangeleverd.  Het ‘daar-heb-je-hem-weer-effect’. En dat geldt vooral in zijn eigen land. De Euro-verkiezingen zullen weer een krachtmeting worden met Marine Le Pen. En zelfs als hij wint omdat Le Pen voor veel Fransen echt niet kan, betekent dat nog lang niet een opgestoken duim voor zijn Europese visioen.

    4 REACTIES

    1. “De tegenstanders van Europa”?
      Welnee.
      Deze anti-establishment bewegingen zijn allerminst tegen Europa. Ze zijn tegen de manier van ontwikkelen van de EU. Allen onderkennen zij het succes van de EGKS en, later, de EEG.
      Gelukkig trappen steeds minder burgers in bovengenoemd frame.

    2. Ach, 28 landen die primair om eigen volk eerst gaan. En als het geweldige EU een mislukte grap blijkt te zijn dan gaan we gezellig huilie huilie doen, naar iedereen en alles wijzen. God danken dat wij het wel goed hebben gedaan. Geweldig en fijn. Gewone en simpele mensen moeten gewoon meer vertrouwen hebben in echte machthebbers die weten wat goed is voor niet hun soort mensen. Die zichzelf opofferen voor het gewone volk. Zij eisen allen maar gehoorzaamheid, onderdanigheid en dankbaarheid. Aan dat laatste ontbreekt anders was er allang vrede op aarde, werden geen mensen economisch uitgebuit, dieren mishandeld en het milieu aangevallen. De heerlijke nieuwe wereld was allang aangebroken. Het is allemaal de schuld van domme simpele mensen die niet onderdanig willen zijn, niet gehoorzaam en niet dankbaar. Zij maken machthebbers echt niet boos, maar wel verdrietig. Maar laten we kort zijn. Het komt allemaal door Adam en Eva. Verder is er echt helemaal niks aan de hand.

    3. Een pact met Afrika sluiten om de migratie in goede banen te leiden? Brrrr, ik weet al genoeg. Een sprinkhanenvloed is alleen te stuiten met versterkte dijken. Niets ‘in banen leiden’, Macron. Tegenhouden…
      Klaar.
      En je eigen Franse broek ophouden s.v.p….
      Met het Frankrijk van Macron is het steeds hetzelfde gedonder: hij zoek zijn heil en geld buiten de landsgrens. Het liefst een centraal geleidt Europa – naar Franse snit – waarbij de sociale voorzieningen gezamenlijk worden gedeeld.
      Trek uw portemonnee maar o Nederlandse burger! Eurozone-begrotingen om Frankrijk en de zuidelijke lidstaten ‘er boven op te helpen’ onder het mom van solidariteit zijn niets anders dan Franse wensen om hun eigen bankroet af te wentelen op ons ‘zuinige’ staten die al ten koste van hun burgers hebben hervormd. Of wij even de kosten van zijn ‘hervormingen’ ook willen betalen? Uit een gezamenlijke Euro-pot?
      Non merci monsieur le president.
      U gaat maar met pensioen als u dik over de 70 bent… O pardon, dat doen ze in Frankrijk niet? Wat jammer toch dat ik een Nederlander ben en geen Fransman…

      • Ronaldo,

        Je hebt volstrekt gelijk.
        De Franse arrogantie en hun waan dat zij willen uitmaken hoe de EU bestuurd en gefinancierd moet worden (door “wingewesten als Nederland”) is stuitend en dient ten allen tijde gedwarsboomd te worden.
        Wij zijn Nederland en geen provincie van de EU, Frankrijk of enige andere lidstaat.

    Comments are closed.