Dag 14

    0
    234

    Leestijd: 2 minuten.

    Informateur Edith Schippers heeft als inzet om voor de zomer een nieuw kabinet te presenteren. Dat is dan op tijd om voor september nog een eigen begroting te kunnen maken die dan uiteraard de signatuur van het nieuwe kabinet kan dragen.

    Het oude kabinet kan slechts op de winkel passen en een boekhoudkundig sluitende en “beleidsarme” begroting indienen. Dat zou dus een verloren jaar betekenen en Schippers begrijpt heel goed dat zoiets voorkomen moet worden als het enigszins kan. Vandaag na afloop van de eerste formele bijeenkomst van de vier partijen VVD, CDA, D66 en Groen Links zei Schippers dat er “voor Pasen geen nieuw kabinet zit gezien de grote verschillen tussen de partijen. Maar het is natuurlijk voor elk kabinet aantrekkelijk om zo snel mogelijk eigen beleid op de rails te kunnen zetten.”  Daar gaat niets van af, maar de deadline is erg scherp gesteld.

    Vrijdag beginnen de gesprekken met het vaststellen van de financieel-economische ruimte, het speelveld voor het kabinet. DNB-president Klaas Knot, CPB-directeur Laura van der Geest en voorzitter Manon Leijten van de ambtelijke Studiegroep Begrotingsruimte  schuiven aan en doen hun zegje over de economische verwachtingen voor de komende jaren. Er zit groei in, meer belastinginkomsten, maar ook onzekerheden vanwege de Brexit, de Amerikaanse president Trump en het feit dat de economie wel weer beter draait, maar dat dit steeds meer het geval is op korte termijn-contracten. De extra omzet zie je in groeicijfers, niet de onzekerheid die er achter zit. Veel zzp’ers of mensen met een kort contract weten niet wat de toekomst brengt en dus zal het uitgavenpatroon voorzichtig blijven. Dat is een duidelijke trendbreuk met het verleden van vóór de crisis. Ook de pensioenen blijven achter door de extreem lage rente.

    Het lijkt derhalve aardig dat het CPB vorige week met gunstige ramingen kwam, waaruit blijkt dat het overschot zonder ander beleid de komende jaren oploopt tot 1,3% van het bbp en dat de staatsschuld terugloopt naar 55% van het bbp, ruim binnen de norm van 60%. Dat geeft volgend jaar minimaal zeven miljard extra begrotingsruimte. Welk kabinet wil nu niet zo beginnen. Maar zoals gezegd, er is de afgelopen jaren veel veranderd, de onzekerheden zijn groot geworden en blijven dat ook.

    Er zal dus voorzichtig te werk moeten worden gegaan, een deel van de ruimte zal zeker moeten worden aangewend voor lastenverlichting, de burgers zijn uitgeknepen om de kosten  van de crisis op te brengen, het is nu tijd voor enige reparatie. Maar een nieuwe ronde potverteren kan ook niet, daarvoor zijn de onzekerheden te groot en het herstel structureel te broos.

    De lastenverzwaringen voor milieudoeleinden die GroenLinks wil zijn op dit moment dan ook uit den boze, iets waar VVD en CDA van doordrongen zijn. Maar de klimaatagenda is toch een belangrijk thema, we hebben immers het akkoord van Parijs ondertekend en we moeten uiteindelijk naar een CO2-neutrale economie toe. De tekenen die wijzen op een verdere opwarming van de aarde zijn onmiskenbaar en genadeloos.

    Om een nieuw kabinet met vier partijen te krijgen moet GroenLinks dan ook haar lastenverzwaringen vergeten en inzetten op alle vrijwillige en door de overheid gesponsorde investeringen die de uitstoot van broeikasgassen verminderen. Daarmee is een compromis met de rest mogelijk. Zo niet is alle gepraat verspilde moeite en wordt de kans kleiner dat er voor de zomer een nieuw kabinet zit een stuk kleiner. Of de rest moet heel snel afhaken.