Dag 197

    3
    338

    Leestijd: 1 minuten.

    Voor Jeanine Hennis was dit geen leuke dag. Volgens de Onderzoeksraad Voor Veiligheid (OVV) is Defensie ‘ernstig tekort geschoten’ in de zorg voor de veiligheid van de Nederlandse militairen in Mali. Twee Nederlanders kwamen bij de VN-missie daar om het leven door een ongeluk met een granaat. Volgens de OVV vertoonde dat ding zwakke plekken in het ontwerp. Het was eerder onder grote tijdsdruk aangeschaft voor de missie in Afghanistan. Een militair die bij oefening zwaar gewond raakte, kreeg niet de juiste behandeling in een plaatselijk ziekenhuis.

    Hennis (VVD) is als minister natuurlijk politiek verantwoordelijk voor deze miskleunen. Na verschijning van het rapport beloofde ze vanmorgen dan ook meteen beterschap. In de toekomst zal extra goed worden opgelet, sprak ze berouwvol. Ook zegde ze toe ‘volledige openheid van zaken’ te zullen bieden aan familie en nabestaanden. Tja, wat had ze anders moeten zeggen?

    Aan aftreden denkt Hennis niet. Dat hoefde van de OVV ook niet. Maar de woorden waarmee de minister te kennen gaf op haar post te zullen blijven, waren een beetje… Oordeelt u zelf: “Aftreden lost niets op, ik moet optreden.” Hoe krijg je de dooddoener (beetje ongelukkige woordkeus in dit geval) uit je strot!

    Van haar politiek leider heeft Hennis in het geheel niets te duchten. Mark Rutte houdt alle vertrouwen in de bewindsvrouw, haastte hij zich in de marge van de formatiebesprekingen te verklaren. In feite is het nog veel erger: Hennis hoeft niet alleen niet af te treden, ze maakt zelfs promotie. In Rutte III, dat grote ongelukken daargelaten, over een maand in functie is, wordt ze zo goed als zeker minister van Buitenlandse Zaken. Een departement dat hoger aangeschreven staat dan Defensie, al is niet helemaal duidelijk waarom.

    Hennis verklapte begin dit jaar al dat ze dolgraag naar Buitenlandse Zaken wil verkassen. “Dat lijkt me waanzinnig interessant, ook omdat we nog geen vrouwelijke minister van Buitenlandse Zaken hebben gehad,” zei ze in een interview met het AD. Als politicus moet je ‘niet bang zijn om een keer af te gaan of te falen’, voegde ze er in hetzelfde interview nog aan toe. Nee, dat blijkt.

    3 REACTIES

    1. Tja, Ronaldo, Teeven moest aftreden en na een korte ‘vakantie’ zat hij weer gewoon in de Tweede Kamer.
      Wat een poppenkast!
      Ondertussen is er sinds de zaak Spijkers in de jaren ’80 weinig verbeterd bij defensie.

    2. Ik begrijp, dat iemand die formeel eindverantwoordelijk is moet vertrekken als er een ernstige fout, die bovendien mensenlevens kostte, is gemaakt. Maar ik zie echt niet in wat dit dan oplost. Een ministerie is een razend ingewikkelde organisatie, ik ken ze heel goed uit mijn praktijk. Een ministerie is een samenleving op zich, met alles wat daar aan politieke en commerciële spelletjes, samenzwering, sabotage of samenwerking bijhoort. En eigenlijk is niet de minister de topfunctionaris in de organisatie, want die is politiek verantwoordelijk. De “echte” topmens is de ambtelijk verantwoordelijke Secretaris Generaal, maar die ambtenaren zie je nooit in het beklaagdenbankje. Ook die persoon kan niet zo snel iets aan misstanden doen, maar is wel als functionaris vergelijkbaar met de bestuursvoorzitter of president-directeur in een bedrijf. Een SG verdwijnt wel eens of wordt overgeplaatst, maar dat komt lang niet altijd in de media, want hij of zij is onzichtbaar voor het grote publiek. De minister heeft periodiek overleg met de SG, maar hoe vaak? Eenmaal per één of twee weken misschien en bij calamiteiten natuurlijk. Maar komt dan alles op tafel? Gaat een SG dan vertellen, dat hij of zij toch wel ernstig is tekortgeschoten? Maar de minister mag wel de klappen opvangen en soms zelfs vertrekken. Dat is helemaal niet erg en hoort bij onze spelregels. Maar we moeten niet denken, dat er dan ook maar iets van een probleem is opgelost. Zo ook nu bij Defensie.

    3. Als ze aftreed wordt ze toch minister van Buitenlandse Zaken. Dat is fijn voor haar. Misschien niet zo leuk dat je een ‘even’ een politieke kras oploopt. Maar er zijn levens verloren gegaan door fout op fouten…
      Wat is politiek verantwoordelijkheid dragen nog waard als dit niet voldoende is om zelf op te stappen?

    Comments are closed.