Dag 219

    2
    310

    Leestijd: 2 minuten.

    Na een pauze van een week gaan de formatiebesprekingen vandaag weer verder. Om 18 uur krijgt formateur Mark Rutte (VVD) de onderhandelaars Sybrand Buma (CDA), Alexander Pechtold (D66) en Gert-Jan Segers (ChristenUnie) op bezoek om de aller-, allerlaatste puntjes op de i te zetten. Veel verrassingen zal de bijeenkomst wel niet meer opleveren, want vrijwel alle namen van de kandidaat-bewindslieden zijn uitgelekt en ze hebben weinig commotie veroorzaakt. Rutte kan maandag, of wie weet al zaterdag, met een gerust hart beginnen met het één voor één ontvangen van de gegadigden.

    Die gesprekken zijn nodig om de betrokkenen formeel te vragen of ze bereid zijn tot het kabinet toe te treden. Hun cv’s zijn inmiddels doorgelicht door justitie, de AIVD en de fiscus. Niettemin zal Rutte tijdens het onderhoud nog eens belangstellend informeren of de kandidaat in kwestie iets op zijn kerfstok heeft dat zijn of haar functioneren in het kabinet kan belemmeren. Het antwoord op die vraag luidt doorgaans ‘nee’. Toch blijkt na het aantreden van een bewindspersoon af en toe dat deze niet de waarheid heeft gesproken.

    Dat gebeurde bijvoorbeeld in 1982, toen Charles Schwietert namens de VVD staatssecretaris van Defensie zou worden. Enkele dagen na de start van het kabinet diende hij die functie alweer neer te leggen omdat hij had gelogen over zijn studie (hij was geen doctorandus) en zijn diensttijd (hij had nooit de rang van luitenant bekleed). Nog sneller, slechts een paar uur na haar beëdiging, moest Philomena Bijlhout (LPF) in 2002 aftreden. Media hadden namelijk ontdekt dat ze – in tegenstelling tot wat ze tegenover de formateur had beweerd – wel degelijk lid was geweest van de Surinaamse Patriotten van Desi Bouterse.

    Ook bij het gesprek dat formateur Jan Peter Balkenende in 2007 had met Jan Kees de Jager ging er in eerste instantie iets mis. De Jager zou staatssecretaris van Financiën worden, maar journalisten berichtten over onregelmatigheden in een bedrijf waarvan hij directeur was geweest. Nader onderzoek toonde echter aan dat het niet om ernstige onvolkomenheden ging en De Jager mocht tot het kabinet toetreden. Hij zou later nog minister worden.

    Onverwachte problemen leken ook op te duiken toen Balkenende als formateur in 2002 zijn partijgenoot Cees van der Knaap ontving, die op de nominatie stond om staatssecretaris van Defensie te worden. Niemand vermoedde onraad, want Van der Knaap hoorde tot de intimi van de CDA-leider. Niettemin verklaarde Balkenende na afloop van het gesprek voor de camera’s dat er ‘indringende vragen’ waren gerezen over het verleden van Van der Knaap als vakbondsman. De beoogde staatssecretaris, die naast de formateur stond en dus alles hoorde, trok bleek weg. Pas na enige tijd werd duidelijk dat Balkenende maar een grapje had gemaakt.

    Voor een dergelijke scène hoeven de kandidaten die Rutte de komende dagen ontvangt vermoedelijk niet bang te zijn. Want je kunt veel van onze premier zeggen, een practical joker is hij niet.

    2 REACTIES

    1. Beste Redactie,
      Moet ik nu van bovenstaande beschreven vrolijk
      worden. Ik zal mijn best doen, maar het zal niet
      gaan lukken, ben ik bang. Wat een treurnis in de
      Nederlandse politiek. Dit verdient Nederland niet.
      Bert.

    2. Merkwaardig is dat de wachtgeldregeling voor politici altijd geldt, ongeacht de reden. Dus vrijwillig opstappen omdat je wat leuks met de kinderen wil gaan doen; flyeren in het buitenland voor nota bene de leider in een ander land (!) of zelfs fraude – wachtgeld wordt uitgekeerd.
      Vergelijk een gewone werknemer. Ik sprak eens een mevrouw die een gesprek had met haar werkgever. Het speet hem zeer maar het ging slecht met de zaak. Daarom kon hij haar niet in dienst houden. Ze zei dat ze het begreep en ging akkoord met haar ontslag. En met dat akkoord gaan, verspeelde ze het recht op een ww-uitkering want je mag nooit akkoord gaan want dan heet het vrijwillig ontslag.
      Vergelijk dat eens met fraudeurs zoals Charles Schwietert. En hij is niet de enige.
      Ik sta achter de wachtgeldregeling voor politici omdat je van de een op de andere dag je baan kwijt kunt zijn maar ik ben tegen het uitkeren van gemeenschapsgeld als men zelf wil vertrekken en zeker bij bedrog. Dan hooguit bijstandsuitkering en een strenge sollicitatieplicht.

    Comments are closed.