Dan maar nieuwe verkiezingen

    3
    742
    henk van lierop/frontbencher/mark rutte

    Leestijd: 4 minuten.

    In Den Haag regeert de onwil. Drie maanden na de verkiezingen weten we alleen wie niet met wie wil. Niemand wil met de PVV, GroenLinks niet met het motorblok van VVD, CDA en D66 (moeten we nu niet af van dit cliché?), D66 niet met de ChristenUnie, de SP niet met de VVD en de PvdA met niemand. En niemand wil uit het eigen gelijk stappen. Je zou bijna zeggen dat er gevochten wordt om het brevet van onvermogen.

    Gisteren was het opnieuw Jesse Klaver die inzake immigratie toch niet door zijn principiële ondergrens wilde gaan. Voor de tweede keer. We weten nog niet hoeveel en welke pogingen tot compromis op tafel hebben gelegen, maar de hele exercitie van de afgelopen twee weken is in futiliteit moeilijk te overtreffen. Beginnen bij nul, via nul, terug bij nul. Bij de eerste poging met Klaver hoorden we nog dat de persoonlijke verhoudingen zo goed geweest waren. Die komedie werd gisteren ten minste niet opgevoerd. Het is te hopen dat de kiezer er na al dit gesteggel alleen nog maar van gaat gapen.

    Hoe dan ook, Alexander Pechtold kan zijn favoriete kabinet op de buik schrijven. Zelfs in de herkansing lukte het niet. Een nieuwe ronde met de ChristenUnie moeten we maar niet doen. Volkomen zinloos. D66 kan nu niet met goed fatsoen haar principes, voltooid leven, donorwet, naar de zolder brengen. Ze waren bij alle frases over kroonjuwelen vooral nodig als kraaienpoten om een overwegend rechts kabinet te voorkomen. En er is geen reden om aan te nemen dat het nu anders zal zijn.

    Een nieuwe ronde met de ChristenUnie moeten we maar niet doen. Volkomen zinloos

    We kunnen nu wel alle denkbare en ondenkbare alternatieven langs gaan, een kabinet-Buma zonder VVD maar met SP, motorblok plus PvdA, een vijf-partijen-kabinet waarmee Pechtold even leurde, een zakenkabinet en eventuele andere grollen, maar daar moeten we evenmin energie in steken. Het wordt nu diep ademhalen en een minderheidskabinet in elkaar timmeren, met een programma op hoofdpunten. En als ze dat niet kunnen of willen, om welke reden dan ook, nieuwe verkiezingen.

    De meeste partijen zullen daar geen zin in hebben. Weer een campagne, de kiezer weer uitleggen dat het niet aan jou maar de ander ligt. Die kiezer zou dan wel eens een onbarmhartige tuchtmeester kunnen blijken. En geef hem eens ongelijk. Er zullen ongetwijfeld allerlei argumenten worden verzonnen om de confrontatie met de soeverein uit de weg te gaan.

    Er is geen druk op de formatie. Het duurt altijd lang. De Belgen hebben er een keer bijna anderhalf jaar over gedaan. De economie loopt op rolletjes. En hoe langer een kabinet demissionair is, hoe minder demissionair het wordt. Die is van oud-premier Dries van Agt en stamt uit de vorige eeuw toen de formaties ook vaak marathons waren. Hij wilde er mee aangeven, dat een kabinet ook omstreden besluiten mag nemen als het met de formatie niet wil vlotten. We kunnen dus gewoon tot St Juttemis blijven door-formeren. Niets aan de hand. Het vuilnis wordt gewoon opgehaald.

    Toch zijn nieuwe verkiezingen vermoedelijk de enige manier om de impasse te doorbreken. Zeker wanneer een minderheidskabinet volgens sommige experts een te wankele basis zou hebben om slagvaardig te kunnen regeren. Het mag dan goed gaan in Scandinavië maar dat schijnt op het Binnenhof niet overtuigend genoeg te zijn om het hier ook te proberen. Andere politieke cultuur en zo.

    Niets aan de hand. Het vuilnis wordt gewoon opgehaald

    Een veel gehoord en reëel bezwaar tegen nieuwe verkiezingen is dat de kans groot is dat we dezelfde versnippering als drie maanden geleden uit de stembus zullen vissen. Ook weer geen uitslag die helderheid verschaft. Met weer alleen maar middelgrote, kleine en nog kleinere partijen. Zit wat in. Maar het moet wel erg raar lopen als alles bij het oude zou blijven en geen nieuwe mogelijkheden ontstaan. Het zou de leiders in elk geval dwingen er dit keer echt werk van te maken. Een nieuwe schertsvertoning met ondergrenzen en ononderhandelbare punten zal niet gepikt worden.

    De grote angst is natuurlijk dat de PVV zo groot wordt dat Wilders nu niet buiten de deur kan worden gehouden. Het rechtse populisme lijkt over zijn hoogtepunt heen, de Italiaanse Vijf Sterren Beweging van komiek Beppe Grillo heeft zondag bij gemeenteraadsverkiezingen ook een zeperd gehaald, maar een comeback in de polder valt inderdaad niet uit te sluiten.

    Dat is het risico van de democratie. Als PVV door het geknoei van de gevestigde partijen aan het pluche kan snuffelen, zit er niks anders op dan de deur open te zetten. Burgemeester Aboutaleb van Rotterdam vond dat voor nu al een verstandig idee. En als Wilders net als vijf jaar geleden terugdeinst voor de verantwoordelijkheid, wordt hij weer afgestraft. De kiezer is meestal goed en zelden gek.

    3 REACTIES

    1. Als de schrijver van dit artikel zich goed had laten informeren dan had hij dit artikel anders geschreven.
      Het zijn de eisen van een onvolwassen club die principieel het gelijk wil krijgen over iets waar niet alleen die drie andere partijen maar heel veel Nederlanders best mee kunnen leven. Als je als GRL. overeenstemming hebt over de klimaatparagraaf dan moet je blij zijn, lef tonen en de stap durven zetten om zo voor iedereen een betere en schonere toekomst helpen te bewerkstelligen.
      Het nu wijzen naar de D66 verdediging van de het recht op de invoering van de donorwet en de mogelijkheden voor voltooid leven is ongepast. Dit zijn natuurlijk geen kwesties van economisch, sociaal- cultureel landsbelang maar heeft direct te maken met een innerlijke beschaving en acceptatie van de individuele rechten van mensen. CU profileert zich nu door de eigen principes zo hoog te stellen dat ze met hun 5 zetels zelfs menen dat hier geen vrije kwestie van gemaakt mag worden. Respect voor anders denkenden is daar niet te vinden. Met zo’n inflexibiliteit moet die partij dus sowieso niet in een coalitie uitgenodigd worden.
      Wat zijn dat voor mensen die, omwille van hun eigen geloof, menen dat ze mensen op dit terrein hun wil kunnen opleggen. Over tolerantie gesproken.
      Misschien dat daar eens de aandacht op gevestigd moet worden. Misschien moet D66 eens de mond open doen over hoe dat gesprek is verlopen.
      Mijn favoriete coalitie komt naderbij, D66/Pvda/CDA/ VVD.

      • Ook CDA zit op dezelfde lijn als de CU. Ook intolerant? Overigens vrijwel de hele medisch wereld ziet dit kroonjuweel van D66 niet zitten. Het gaat niet om intolerant zijn van de CU, het gaat om de arrogantie van D66.
        We leven in een democratie, dat wil zeggen dat je er een mening op mag nahouden, ook al ben je het er niet mee eens. Dat wil D66 niet accepteren. Zij hechten meer belang aan eigen standpunten dan aan het landsbelang.

    Comments are closed.