De Chinezen veroveren Italië

    4
    842

    Leestijd: 4 minuten.

    Italië is het grootste zorgenkind in de EU. Het is door en door corrupt, heeft de grootste staatsschuld en de zwakste banken. Rome balanceert ook permanent op de rand van een economische recessie. En alsof dat nog niet genoeg is, zorgt een regering van linkse en rechtse populisten waar ze maar kunnen voor nog meer chaos. Het is, kortom, een als maar uitdijend hoofdpijndossier.

    En daar dreigt nu iets bij te komen dat de bondgenoten in Brussel en Washington nog meer kopzorg zal geven. Rome is van plan om als eerste grote Europese economie in te tekenen op de Nieuwe Zijderoute. Er doen al 13 andere, kleinere Europese landen mee. Maar één van de zes oprichtingslanden van de EU als partner, dat is voor Beijing de hoofdprijs.

    Die nieuwe zijderoute is het grote project van de Chinese leider Xi Jinping. Het is een gigantisch, om niet te zeggen, megalomaan complex van infrastructuurprojecten. Er moet een wereld omspannend netwerk van wegen, spoorlijnen en havens worden aangelegd. Officieel allemaal ter bevordering van de wereldhandel waarvan vooral de opkomende landen zullen profiteren. En het mag ook wat kosten: de Chinezen willen er ruim 800 miljard euro voor uittrekken.

    Het klinkt bijna als een groots humanitair project. En dat is het natuurlijk niet. Xi is geen suikeroom: het belang van Beijing staat altijd voorop. De Chinezen bepalen het wat en het hoe van elk project. De opdrachten gaan steevast naar Chinese bedrijven. De financiering loopt via Chinese leningen op voorwaarden die niet altijd even transparant zijn. Een aantal deelnemende landen staat inmiddels al zo bij Beijing in het krijt dat ze enorme spijt hebben van hun handtekening. Hun souvereiniteit staat op het spel. Maleisië heeft om die reden inmiddels al laten weten dat het niet langer wenst mee te doen.

    Reden om je ook in Rome achter het oor te krabben, zou je zeggen. Maar de worst die de Chinezen voorhouden is kennelijk te aantrekkelijk. Enorme investeringen in het wegen- en spoornet. Genua en Triëst als de grote omslaghavens voor Chinese producten. Makkelijker toegang tot die magische Chinese markt. Voor een economie die al een kleine 30 jaar niet of nauwelijks groeit is dat meer dan een helpende hand. Het is de oplossing voor alle problemen die ze op eigen kracht niet hebben weten aan te pakken. En als de zon opeens  begint te schijnen, let je niet gauw op de schaduwkanten.

    Als je een ander land grote invloed geeft over grote delen van je economie, geef je hem ook macht over je politiek. De ambities van Beijing zijn geen geheim. China ziet zichzelf niet alleen als de superpower van de toekomst, het heeft ook de neiging om de landen in zijn invloedssfeer als vazalstaten te beschouwen. De Chinezen bedrijven van oudsher keiharde machtspolitiek. En de vazalstaten zullen uiteindelijk naar de Chinese pijpen moeten dansen. Dat is nooit anders geweest.

    Dat is ook de belangrijkste reden waarom een aantal landen, waaronder de VS, het VK, Australië en Nieuw Zeeland, de telecomgigant Huawei bij de aanleg van het G5-net willen buitensluiten. De banden van Huawei met het regime in Beijing zijn te nauw om ze een grote rol bij de uitbouw van een vitale technologie te kunnen geven. Het is natuurlijk niet gezegd dat de Chinezen misbruik van hun positie zullen maken, ze betuigen bij elke gelegenheid luidkeels hun onschuld. Maar bij strategisch belangrijke investeringen kun je de zaak beter in eigen hand houden.

    Hoe de Chinezen de opstelling aansturen van hun ‘partners’ zie je vooral bij een kwestie als het schenden van de mensenrechten. Als Brussel wil protesteren tegen de massale opsluiting van Oeigoeren, een moslimvolk, in ‘heropvoedingskampen’ blokkeren Hongarije en Griekenland dat met hun veto. Niet toevallig behoren zij tot de EU-deelnemers van het eerste uur aan de nieuwe zijderoute. En wie denkt dat ze in Rome in de toekomst wel hun rug recht zullen houden, overschat de Italiaanse ruggegraat.

    Dat de Chinezen zo hun gang kunnen gaan en de EU-staten tegen elkaar kunnen uitspelen, is natuurlijk ook de schuld van de EU zelf. Ook hier wreekt zich weer eens de grote zwakte van Brussel. In de grote geopolitieke kwestie van deze tijd, blijkt men nog steeds niet in staat een effectieve gezamenlijke strategie te bedenken. Het is nog altijd elk land voor zich, met de vleespotten van China als lokaas. Als Rome erop wijst dat ze nu eindelijk wil doen wat Berlijn en Parijs al eerder hebben gedaan, nl. bilatere deals met Beijing, heeft ze geen ongelijk.

    Volgende maand treffen vertegenwoordigers van de EU en China elkaar voor een top in Brussel. En over een kleine twee weken, op 21 maart steken de EU-landen in een voorbereidend beraad de koppen bij elkaar. Dat is natuurlijk te kort dag om met een goed doordacht plan te kunnen komen. Er liggen wel wat voorstellen maar die schijn je met de beste wil van de wereld echt geen strategie te kunnen noemen. En, wrange noot, een dag later komt Xi Jinping in Rome het principe-akkoord ondertekenen.

    4 REACTIES

    1. “…het belang van Beijing staat altijd voorop…”. Volledig in strijd wat Trump nastreeft met zijn America first, dat is heel iets anders. “De Chinezen bedrijven van oudsher keiharde machtspolitiek. En de vazalstaten zullen uiteindelijk naar de Chinese pijpen moeten dansen. Dat is nooit anders geweest” Koloniseren en mensen gebruiken als slaven daar heeft Europa geen weet van. Zo waren wij niet, zo zijn wij niet en zo zullen wij nooit worden omdat wij geen Chinezen zijn. De moderne slavenhandel is helemaal in Chinese handen en Europa staat daarin machteloos en spelen de 28 lidstaten het spelletje: eigen volk eerst.Dat laatste is gezelliger en leuker en als we straks een Chinese vazalstaat worden gaan we gezellig huilie huilie doen en is het allemaal de schuld van de Chinezen. Als kind bang gemaakt voor het gele gevaar. Nu er echt gevaar dreigt worden koppen in het zand gestoken, want eigen volk eerst.

    2. Of het nu voor een land Beijing of Brussel is, voor beiden geldt: je soevereniteit staat op het spel. Wellicht is het een verdedigingsmechanisme dat voor Italië geldt. Gewoon van twee walletjes eten en de macht verdelen… U weet wel: verdeel en heers. Bovendien als je failliet gaat zijn de kosten ook nog mooi gedeeld zullen ze denken… Wellicht zullen beide economische blokken vanwege ‘belangrijke’ geo-politieke redenen dan hun geldt blijven schenken.
      Ondertussen rommelt Italië verder met zijn rommel. De ECB heeft al een deel gekregen. Da’s de euro en dus Brussel. Nu kunnen ze weer een stukje rommel weg gegeven… 🤑
      En vergeet niet: Brussel is nogal ‘onaardig’ naar populistische regeringen in de Unie. Zij ziet ze – zo zegt Macron de voorvechter van de Unie – ze als levensgevaarlijke vijand!
      Tja… en dan komt China. Met centen…
      Nog zo’n vijand…
      Dat kan de populistische regering van Italië dan mooi gebruiken.

    3. Nu een socialistische staat succesvol blijkt te kunnen zijn, ondanks tegenwerkingen door kapitalistische landen, gaat men zich toch wel zorgen maken. Want China laat zich niet meer klein krijgen door ‘straffen’ zoals werden uitgedeeld aan Venezuela en Noord-Korea.
      Want dit oppermachtige China verslaat ons met onze eigen, hebzuchtige kapitalistische manier van werken. Geen enkele klacht hoorde je toen Europese landen zich als aasgieren op nationaal eigendom van Griekenland stortte, zoals havens. Of het drinkwater van Spanje wat onder druk van de EU werd geprivatiseerd… maar nu.
      Ja, mensen, dankzij het kortzichtige steeds maar weer willen cashen door de verwende elite (rupsjes nooitgenoeg) verkopen we alles van waarde tot we volledig zijn uitgehold en zonder bloedvergieten zijn overgeleverd aan een vreemde mogendheid.
      Er moet daadwerkelijk iets veranderen aan ons systeem van aandeelhouders, ‘durfinvesteerders’ (ik noem ze liever: uitzuiginvesteerders), de verkoop van te belangrijke zaken zoals (lucht-)havens, drinkwater, energienetwerk etc. We moeten naar een beter, solide systeem waarin niet meer het snelle cashen centraal staat.
      Voor de goede orde: ik ben tegen zowel kapitalisme als communisme.

    4. Beste Peter,
      Dank voor jouw bovenstaand, interessante artikel.
      Maar ik wil er iets aan toevoegen. Door hun opkomende
      en zeer vervuilende industrie zijn de Chinezen zeer ver-
      mogend geworden. Niet alleen de Europese industrie en
      economie willen ze graag overnemen, maar ik denk ook
      aan hun beleggingen in ons land. En wij verkopen ons land!!
      Een vrind van mij woont in een zeer dure flat in Buitenveldert.
      Daar woonden vroeger altijd wat rijkere oudere Amsterdammers.
      Nu niet meer. De flats worden nu gehuurd door rijkere studenten.
      Makkelijk, zo vlak bij de Vrije Universiteit. Kunt u het raden??
      Deze flats worden massaal gekocht door Aziaten, en voor rende-
      ment duur verhuurd. Ook in de binnenstad van Amsterdam worden
      aan de grachten kleine appartementen verkocht voor 1,4 miljoen
      euro. Welke Nederlander kan dit betalen?? De namen van de nieuwe
      eigenaren zal u niet verbazen. Wij verkopen ons land met gelden uit
      landen met zeer vervuilende industrie. Misschien moeten Jette en Jesse
      zich daarover eens zorgen gaan maken, in plaats van de Nederlanders
      op te zadelen met hun duurzaamheidsideaal, met de rekening voor de
      burger. Is geld voor ons dan zo belangrijk, dat wij ons land verkopen?
      Bert.

    Comments are closed.