De dierenpartij lost het netjes op

    3
    574

    Leestijd: 2 minuten.

    In het bestuur van de Partij voor de Dieren ging het niet heel goed, gaf de kersverse fractieleider Esther Ouwehand vorige week toe. Maar dat zou allemaal ‘netjes worden opgelost’.

    Ouwehand doelde op de ruzie tussen partijvoorzitter Sebastiaan Wolswinkel en de andere bestuursleden. Wolswinkel wilde een discussie over de partijkoers. De PvdD zou zich niet alleen moeten richten op het dier, maar in voorkomende gevallen ook enige aandacht besteden aan de mens. Iets waarvan de rest van het bestuur onmiddellijk, en met grote klem, afstand nam.

    Inmiddels is duidelijk wat Ouwehand bedoelde met ‘netjes oplossen’. Want gisteravond is Wolswinkel door zijn medebestuurders de partij uitgezet. Hij legde zich niet neer bij bestuursbesluiten en uitte zich in de media negatief over de PvdD, dus wegwezen. Einde conflict, en met zijn allen weer moedig voorwaarts. Tja, zo gaan ze in de dierenpartij met elkaar om.

    Wolswinkel werd in het voorjaar democratisch door de leden tot voorzitter gekozen. Weliswaar met een kleine meerderheid, maar toch een meerderheid. De PvdD-top (toenmalig partijleider Marianne Thieme en senator Niko Koffeman) hadden een eigen kandidaat, maar die kreeg onvoldoende stemmen.

    Aan dat voorzitterschap van Wolswinkel is dus nu alweer bruut een einde gekomen. De leden is daarbij niet om hun mening gevraagd. Het bestuur (minus de voorzitter) maakt wel uit wat goed is voor de PvdD. Een interim-voorzitter neemt voorlopig de zaken waar. Hij is benoemd door het bestuur, dus hij zal vast geen problemen veroorzaken. Wolswinkel mag nog in hoger beroep tegen zijn royement, maar zelfs de meest onnozele hals zal kunnen voorspellen hoe dat afloopt.

    Het zou wel eens de eerste keer kunnen zijn dat de voorzitter van een politieke partij op deze manier op de keien belandt. Echt democratisch klinkt dit allemaal niet, ook niet een heel klein beetje. Maar bij de dierenpartij zijn ze het een en ander gewend. Je voegt je naar de sektarische partijlijn en anders donder je maar op. Zo nodig met wat hulp van de leiding.

    Vanaf nu is het in de PvdD weer business as usual. Blijkens de peilingen vooralsnog zonder electorale schade, want de partij staat virtueel nog steeds op een aardig winstje. Wie dit allemaal begrijpt mag het zeggen.

    Voor de duidelijkheid: het bovenstaande is geen pleidooi voor Wolswinkel. Zelfs geen sympathiebetuiging. Als je je aansluit bij de dierenpartij, en nota bene het voorzitterschap ambieert, vraag je om ellende. Daar zal Wolswinkel intussen wel achter zijn.

    3 REACTIES

    1. Als men in die partij nu eens gaat accepteren, dat mensen ook dieren zijn, dan is hun probleem opgelost.

    2. Elke politieke partij is van mening dat zij het goede wil voor Volk en Vaderland! Daar hoort bij dat de leden die een positie bekleden niet als kikkers uit de emmer springen. Van de andere kant zijn leden van de Tweede Kamer in theorie op persoonlijke titel gekozen en dienen zij hun eigen geweten te volgen. Hun eigen geweten staat dus, in theorie, boven het partijprogramma. In praktijk is het net andersom: Het geweten van elk (te kiezen) Kamerlid is onderdanig aan het partijprogramma en de kiezers kunnen alleen kiezen op hen die door de partij op een verkiesbare plaats zijn gezet. Gelukkig zijn er uitzonderingen dat Kamerleden op eigen kracht in de Kamer komen. Dat laatste zou de regel moeten zijn, maar dat bevalt de besturen van de politieke partijen weer niet omdat het volk nu eenmaal geen verstand heeft van politiek en het eigenlijk onzinnig is dat zij naar de stembus gelokt worden met grootse en heftige reclames.

    3. Het is het democratisch dilemma van alle politieke partijen: Ben je lid omdat je het partijprogramma onderschrijft of wil je door je lidmaatschap het partijprogramma bepalen? Wil je dat leden van de SP langs democratische weg van de SP een liberale partij maken? Of moet je dan maar lid worden van de VVD? Het eerste is democratisch, maar zo verwatert elk programma onder invloed van de leden. Pas je een partijprogramma aan om zoveel mogelijk kiezers te behagen of accepteer je dat er maar weinig mensen zijn die jouw overtuiging delen? Het verschil tussen opportunisme en idealisme.

    Comments are closed.