De drank vloeit niet meer rijkelijk op het Binnenhof

    1
    598

    Leestijd: 2 minuten.

    Voormalig D66-leider Alexander Pechtold heeft deze week afscheid genomen van het Binnenhof, maar aanstaande dinsdag doet hij het nog eens dunnetjes over. In de Oude Zaal van het Tweede Kamergebouw vindt dan een receptie plaats waar ‘tout la Haye’ naar verwachting zijn gezicht zal laten zien. Maar of het ook een dolle boel wordt, is zeer de vraag. Want zoals de Volkskrant gisteren terecht schreef: politici leven tegenwoordig als topsporters. Ze eten gezond, doen veel aan beweging, gaan op tijd naar bed en drinken geen druppel alcohol, in elk geval niet onder werktijd.

    Nog niet zo heel lang geleden was dat anders. Het Binnenhof was een plek waar de drank rijkelijk vloeide, al vanaf de vroege middag en soms nog eerder. In perscentrum Nieuwspoort hingen niet alleen veel journalisten bezopen aan de bar, je kon er tot diep in de jaren negentig ook toenmalige Haagse toppolitici aantreffen (we zullen maar geen namen noemen want sommigen zijn nog actief), die daar bepaald geen ranja dronken.

    Zelfs gedurende debatten werd het keelgat geregeld gesmeerd met bier of sterke drank. Vooral de bewindslieden van de kabinetten Den Uyl (1973-1977) en Van Agt I (1977-1981) hadden wat dat betreft een reputatie op te houden. Kampioen van de drankorgels schijnt PvdA’er Henk Vredeling geweest te zijn, minister van Defensie onder Den Uyl. Als ook maar een fractie van de verhalen die over hem de ronde doen waar is, is het een wonder dat hij ooit een wet in het Staatsblad heeft weten te krijgen. Ook Fons van der Stee (CDA), minister van Landbouw onder Den Uyl en van Financiën onder Van Agt, was berucht om zijn alcoholinname. Van hem wordt verteld dat hij zich tijdens Kamerdebatten door een bode regelmatig een potje thee en een kopje liet brengen. In het potje zat echter geen thee, maar whisky, dat ongeveer dezelfde kleur heeft. Regelmatig nam de bewindsman een slok. Volgens een (vermoedelijk verzonnen) anekdote zou hij daarbij eens zodanig de kluts zijn kwijtgeraakt dat hij verwoed in de stapel papieren voor hem begon te graaien. “Waar is mijn stuk?” riep hij uit. “Ik ben mijn stuk kwijt.” Waarop iemand op de perstribune zijn handen aan zijn mond zetten en terugbrulde: “Kijk eens in je kraag!”

    Vanaf de eeuwwisseling liep het drankgebruik in het Kamergebouw en directe omgeving sterk terug. Symbolisch was de sluiting van het persbuffet een jaar of tien geleden. In deze locatie vlak naast de vergaderzaal van de Tweede Kamer werden destijds de dorstigen met royale hand gelaafd door beheerder Bert Bal. Vooral parlementair verslaggevers maakten gretig van zijn diensten gebruik, maar af en toe dook er ook nog wel eens een Kamerlid of minister op in ‘café Bert’. Maar toen ook in de journalistiek de nuchterheid steeds meer de boventoon begon te voeren, werd het persbuffet wegbezuinigd. Eerdere drankholen in het pand, zoals de bars op Binnenhof Vijf en Koloniën, hadden al veel eerder het veld moeten ruimen. Bert Bal is inmiddels met pensioen.

    Tegenwoordig is het alcoholgebruik vrijwel uitgebannen in het Kamergebouw. Politici leven, zoals gezegd, supergezond. Ja, Pechtold drinkt nog wel af en toe een glaasje. Hij rookt zelfs nog. Maar wel met mate. En na dinsdag in elk geval niet meer op het Binnenhof.

    1 REACTIE

    1. Wat geweldig!!! De tijd is voorbij dat dronken politici de jacht openden op nuchtere klokkenluiders. Nu jagen nuchtere politici op dronken klokkenluiders. Met andere woorden: Of politici broodnuchter zijn of stomdronken.
      Politiek bedrijven is vooral naar boven likken en naar beneden trappen. En naar het volk is politiek een grote reclame bureau en zoals met reclame: het zijn gewoon misleidende verhalen, maar wel mooi verpakt.

    Comments are closed.