De Duits-Turkse rapen zijn gaar

    15
    359

    Leestijd: 1 minuten.

    Het sudderde al een tijdje. Er wonen vier en een half miljoen Turken in Duitsland en onze oosterburen zullen merken dat Erdogan daar ook de trom wil roeren. Immers, de Duitse regering weigert mee te werken aan alles wat lijkt op zuiveringen onder de door Erdogan gehate Gülen-aanhangers. En dus gaan de verhoudingen op scherp.

    De Duitse regering houdt het voor mogelijk dat de Turkse regering Duitsers gevangen neemt, om ze te kunnen uitruilen tegen naar Duitsland gevluchte Turkse militairen die bij de coup op het verkeerde paard gokten.

    Toen ook nog de Duitse mensenrechtenactivist Peter Steudtner werd gearresteerd in Turkije, was voor de Duitse minister van Buitenlandse Zaken Sigmar Gabriel de maat vol. Hij onderbrak zijn vakantie en riep de Duitsers op niet meer op vakantie te gaan naar Turkije gezien het willekeurige arrestatierisico en hij vroeg het Duitse bedrijfsleven niet meer te investeren in Turkije of handel te drijven. Dat is makkelijker gezegd dan gedaan, want het gaat om miljarden.

    Omgekeerd had Ankara de Duitse regering een lijst overhandigd met bedrijven die banden met de Gülenbeweging hebben en daardoor betrokken zouden zijn bij terrorisme. Niet de minste namen, onder andere Daimler en BASF worden genoemd.

    De Turken spraken op hun beurt van verkiezingsretoriek. Op 24 september gaan de Duitsers naar de stembus en Gabriel (SPD) zou zo hopen zich beter te kunnen profileren. Gabriel kreeg echter onmiddellijk steun van bondskanselier Angela Merkel.

    Na de arrestatiegolf die Erdogan na de mislukte coup liet uitvoeren, was al duidelijk dat het met de mensenrechten in Turkije nog niet zo best is gesteld en dat een EU-lidmaatschap uitgesloten is. Maar Turkije is ook NAVO-lid en ligt strategisch. Vandaar dat we NAVO-baas Jens Stoltenberg nog niet hebben gehoord en de Amerikanen ook doen of hun neus bloedt. Ankara verbood onlangs een delegatie van de Bondsdag op bezoek te gaan bij in Turkije gelegerde Duitse militairen die meewerken aan de strijd tegen IS.

    Met de recent opgelopen spanning tussen Ankara en Berlijn is één ding duidelijk: de kloof tussen Turkije en de EU kan voorlopig alleen maar dieper worden. De NAVO kan maar beter om zich heen kijken naar alternatieven (Griekenland is tenslotte ook NAVO-lid) en niet alle kaarten op Turkije zetten. Gelukkig voor Berlijn is het overgrote deel van de grote Turkse populatie in de Bondsrepubliek alleen maar geïnteresseerd in een baan en geld verdienen.

    15 REACTIES

    1. Dat Trump niet iedereen gelukkig kan maken is evident. Dat kan geen enkele president.En wat men ook van hem vindt, de hele Amerikaanse pers lijkt voortdurend bezig met het demoniseren van de grote Donald. De Democraten spelen hier ook met vuur.
      Stel dat ze het toch voor elkaar krijgen om Trump af te zetten, dan komt er wellicht een democratische meerderheid.
      En dan? De Republikeinen zullen de Democraten trakteren op koekjes van eigen deeg. Wat hebben ze ermee gewonnen?
      Het lijkt mij dat hij de kans moet krijgen, maar dat hij kritisch moet worden gevolgd. Het is geen heilige, maar heiligen vind je ook niet bij de club van Clinton.

      • Natuurlijk is iedereen, niet alleen de Amerikaanse pers, gefocust op Trump. Maar wees heel eerlijk, daar maakt hij het toch ook iedere dag naar? En niet alleen hij zelf. Ik hoorde net dat de Russische ambassadeur per direct aftreedt, net nu hij weer in de schijnwerpers komt met onduidelijke contacten met mensen van Trump. Dat roept meteen weer reacties op. Het gaat maar door en steeds een stapje verder. Natuurlijk smullen de Democraten daarvan, maar dat hoort bij het Amerikaanse systeem. Het is of de één of de ander. Het ergste vind ik nog, dat hij met zijn gedrag maakt, dat hij niet meer serieus genomen wordt. Ik begin al te gniffelen als ik hem zie, puur vooroordeel, ik weet het, maar het gebeurt. En zoiets hoort niet te gebeuren bij het machtigste land ter wereld en dat is pas zorgelijk.

        • Trump is democratisch gekozen (en Clinton dus niet). De Republikeinen hebben gewonnen en de zgn Democraten dus niet. De stemmers op Trump staan nog steeds achter hem.
          Wat wij er hier over te lezen krijgen komt allemaal uit de Amerikaanse (zgn Democratische) pers – niet geloven dus.

          • Waarom heb je het over de ZGN. Democraten??? Die partij heet toch gewoon zo, al heel lang. Maar dat de stemmers op Trump nog steeds achter hem staan wordt niet bevestigd door peilingen; zelfs de Republikeinen in de Senaat steunen hem niet meer door dik en dun. Dat heb je vast niet gemist. Je gelooft toch zelf niet, dat dat alleen maar verkondigd word door een niet-objectieve pers? Het is elke dag raak v.w.b. mīskleunen van Trump. Als dat allemaal verzonnen, zgn. fake news, zou zijn, dan zijn we als wereldsamenleving wel heel erg ver afgegleden en daar gaat gelukkig niemand nog vanuit.

    2. Het is bekend dat Hitler werd gekozen doordat bij het verdrag van Versailles de Duitsers het vel over de oren werd gehaald.
      De bevolking verarmde daardoor zo dat ze niets meer te verliezen hadden.
      Dit ondanks de enorme inflatie die de Duitse regering in werking stelde om de schuldenlast te verminderen. Hitler begon toen met de aanleg van wegen ,de wapenindustrie en machinebouw.
      Dit verschafte het volk banen en hoop op de toekomst. De alarmbellen gingen helaas te laat af.
      Wat Turkije betreft, Erdoghan is democratisch gekozen, merkwaardig is dat de diaspora vrijwel eensgezind voor Erdoghan stemde. Een dictatoriale theocratie is het gevolg.
      Trump is ook democratisch gekozen, maar de verliezende democraten accepteren hun verlies niet.

      • Trump is inderdaad democratisch gekozen. Maar daarna deed hij van alles waar een groot deel van zijn kiezers, en natuurlijk ook de Democraten, niet gelukkig mee zijn. En, naar het nu lijkt, hij heeft voor zijn verkiezing ook acties ondernomen of laten ondernemen, waar men in Amerika ook bedenkingen tegen heeft. Het democratisch proces zou daarom ook hier kunnen ontaarden in iets, dat met democratie niet zoveel te maken heeft.

      • Beste Anne Lise,
        Je kent de uitspraak: democratie is net als een langzaam rijdende trein; als je het zat bent spring je van deze trein af.
        Je ziet dat niet alleen in de vorige eeuw, maar helaas ook nu. Was deze uitspraak niet van Erdogan? Of vergis ik mij?
        Bert.

    3. Bert, een kleine correctie. Hitler is in vrije verkiezingen gekozen, met desastreuze gevolgen. Trump is ook vrij volgens de Amerikaanse regels gekozen, maar de gevolgen zijn nog niet goed te overzien. Erdogan is gekozen, in een mogelijk wat dubieus verkiezingsproces. Stalin is nooit vrij gekozen en van Poetin betwijfel ik dat. Je stelling kun je dus niet zo maar overeind houden.

      • Ik werk dit nog iets verder uit. Het is dus heel goed mogelijk, dat in een democratisch systeem beslissingen woeden genomen, gesteund door een grote meerderheid, die vervolgens datzelfde democratische systeem om zeep helpen. De periode van Hitler is een heel goed voorbeeld. En je kunt het Duitse volk niet dom noemen, want e.e.a is heel goed verklaarbaar (hoewel niet goed te praten) met de maatschappelijke situatie in die jaren. Misschien ligt een deel van de schuld en domheid wel bij de winnaars van WO1. Bovendien heeft juist Duitsland veel grote wetenschappers, van groot belang voor wereldwijde vooruitgang, voortgebracht, o.m. door zijn onderwijssysteem.

        Ook in Nederland kan iets vergelijkbaars gebeuren. Stel dat een partij met focus op veiligheid na democratische verkiezingen de meerderheid of tenminste een belangrijke positie krijgt. En ze besluit vervolgens om diverse groeperingen uit veiligheidsoverwegingen uit te sluiten van allerlei maatschappelijke processen, zoals hun eigen godsdienst, overheidsdiensten, onderwijs. En ze doet dit hoewel die groeperingen voor het grootste deel de Nederlandse nationaliteit hebben. Dan is dat naar de letter een democratisch proces. Maar is dat dan ook bedoeld in een democratie of moet je dat dictatuur van de meerderheid noemen en is het een stuk minder democratisch? Net als ik eerder beweerde rond de begrippen links en rechts, schiet m.i. ook hier het begrip democratie tekort.

        • Leuk, Piet jouw reactie.
          Kan ik dit weekend eens over nadenken.
          Wil je ook reageren op mijn reactie bij het
          artikel “papieren tijger moet melktanden kwijt”.
          Zou ik leuk vinden. Fijn weekend.
          Bert.

      • Beste Piet,
        Leuk dat je reageert. Ik kijk toch enigszins anders tegen
        figuren als Erdogan en Poetin aan. In Turkije zijn gewoon
        verkiezingen gehouden. Zelfs ook de Turkse Nederlanders
        mochten stemmen. Ook in Rusland zijn verkiezingen ge-
        weest om Poetin een volgende termijn te verstrekken.
        Je kan deze verkiezingen dubieus noemen; misschien wel
        terecht. Je kan dictators de grootste boeven vinden, maar
        ik constateer dat de meeste Turken Erdogan geweldig vinden,
        de meeste Russen Poetin geweldig vinden. Immers, deze
        “heren” zetten het land toch best op de politieke wereldkaart
        En daar zijn de inwoners echt trots op. Dat het land zelf naar
        de filistinos gaat; het zij zo. Daarom is eea ook zo dom.
        Of Stalin gekozen is weet ik niet. Maar dat hij in en vlak na de
        oorlog beschouwd werd als oorlogsheld door de Russen is wel
        het geval geweest. Men noemde niet voor niets een stad Stalin-
        grad. Later bleek hij de grootste moordenaar in de Russische
        geschiedenis. Maar ja, zo gaat het vaak met dictators, helaas
        Vrolijke groet, Bert.

        • Mee eens, Erdogan wodt door zijn volk in meerderheid gewenst, maar dat wil niet zeggen dat hij democratisch is gekozen. Bij Poetin ligt dat inderdaad ongeveer net zo. Stalin is nooit vrij gekozen en was tijdens de tweede wereldoorlog al de alleenheersende despoot waardoor hij later berucht is geworden. De naam Stalingrad heeft niets te maken met WO2, want die stad heette halverwege de 20-er jaren al zo.

          Ik wilde met mijn reactie laten zien, dat kiezen voor democratie naar het Griekse model geen enkele garantie is voor een vreedzaam bestaan zonder grote problemen. “Domme” beslissingen kunnen altijd worden genomen en die zijn misschien in democratische systemen wel veel sluipender dan in dictatoriale waar je niet anders verwacht. Ook in Nederland kunnen politieke partijen op heel slinkse wijze gebruik maken van democratische rechten om heel ondemocratische veranderingen overtuigend onder de aandacht te brengen. Daarop zou elke kiezer alert moeten zijn voor hij/zij een stem uitbrengt.

          • Dank voor jouw reactie, Piet
            De strekking van jouw laatste reactie onderschrijf ik
            zeker wel. Alleen is in mijn opvatting in een democratie
            ondemocratisch handelen bespreekbaar in de media en
            ook via demonstratie’s. Elke burger mag zijn stem laten
            horen, via politieke partijen, verkiezingen of persoonlijk
            op straat. Hij/zij wordt daarvoor niet gediscrimineerd, of
            ontslagen, of opgepakt en gevangengezet. Niet zoals in
            Turkije, waar elke oppositie terrorisme wordt genoemd.
            En dat zie je altijd in dictaturen. Leve de democratie.
            Bert.

            • Jouw definitie van democratie is m.i. geen garantie. Ik vind het fascinerend om de filosofische vraag te stellen of het mogelijk is om op 100% democratische wijze, dus met inspraak van iedereen en met instemming van een voldoende meerderheid in alle meebeslissende en controlerende instanties, te besluiten om de democratie af te schaffen, zo nodig in een aantal stappen. Precies dat is wat er in een aantal landen nu gebeurt.

    4. Wat leert ons de geschiedenis? Sterke, intelligente volkeren kiezen voor een democratie, waar de wortels liggen in de Griekse beschaving. Zwakke, domme volkeren hebben een grote leider nodig. Denk aan Hitler, Stalin, Poetin, Trump(?) en Erdogan. En dat leidt altijd tot dictaturen. Als de Polen ook voor deze
      richting kiezen zal de Europese Unie daar helaas niet veel tegen kunnen uitrichten. Ik wil wel de NAVO waarschuwen. Een land als Turkije is zeer gevaarlijk in ons NAVO-pact. Ik hoop niet, ook Polen straks. U begrijpt mijn advies.
      Bert.

    Comments are closed.