De kansen van Sigrid Kaag

    2
    615

    Leestijd: 3 minuten.

    Bij de meeste partijen is al duidelijk, of zelfs al officieel bekend, wie er over een jaar de lijst zal trekken bij de Tweede Kamerverkiezingen. Bij slechts een zeer beperkt aantal kan het nog spannend worden. Als we ervan uitgaan dat minister Wopke Hoekstra van Financiën de te kloppen CDA-kandidaat is, is dat er in feite zelfs maar één. Namelijk D66.

    Bij deze regeringspartij gelden drie namen als kansrijk: fractievoorzitter Rob Jetten en de ministers Sigrid Kaag (Buitenlandse Handel en Ontwikkelingssamenwerking) en Kajsa Ollongen (Binnenlandse Zaken). Eigenlijk is Ollongren al een beetje uit beeld geraakt doordat ze de laatste maanden wegens ziekte afwezig was. Eind deze maand schijnt ze weer aan de slag te gaan, maar het is de vraag of ze nog veel zin heeft in een moddergevecht om het partijleiderschap. Zou zij zich niet als gegadigde melden, dan gaat de strijd waarschijnlijk alleen tussen Kaag en Jetten.

    Het is onmiskenbaar dat Kaag daarbij over de beste papieren beschikt. Volgens een onderzoek van peilingbureau I&O Research is haar positie een stuk veelbelovender dan die van Jetten. Kiezers waarderen haar met een 6,2 tegen een 4,8 voor de huidige fractievoorzitter.

    Afgaande op dit cijfer (dat je natuurlijk met de nodige korrels zout moet hanteren) gaat Kaag het dus dik winnen.

    Waaraan dankt deze minister haar populariteit? Vermoedelijk vooral aan haar portefeuille. Kaag zit in de buitenlandhoek, en heeft dus niet rechtstreeks last van hoofdpijndossiers als de afschaffing van het raadgevend referendum, een in D66-kring zeer gevoelig onderwerp. Uiteraard is Kaag daar als lid van het kabinet ten volle medeverantwoordelijk voor, maar de pijlen van de kritiek richten zich op haar partijgenote Ollongren, niet op haarzelf.

    Tot dusver heeft Kaag nog nooit een debat hoeven te voeren over een typisch binnenlandse kwestie als de koopkrachtplaatjes. Ze beperkt zich tot haar eigen winkeltje en dat doet ze met kennis van zaken en met een schwung die in elk geval bij haar eigen achterban goed valt. Af en toe geeft ze een lezing over een wat breder thema, zoals de bescherming van de democratie en het verzet tegen het populisme. Dat gaat haar zeker niet slecht af, maar het zijn ook geen items die haar makkelijk in het nauw kunnen brengen.

    Hoe anders is dat bij die arme Rob Jetten, die voortdurend moet opdraven om allerlei actualiteit en politiek geruzie van een reactie te voorzien. Jetten had als opvolger van Alexander Pechtold eind 2018 toch al geen gelukkige start door zijn wat al te enthousiast gebruik van de automatische piloot in mediacontacten. Inmiddels heeft hij misschien wel wat meer een eigen geluid weten te ontwikkelen, maar niettemin wekt hij regelmatig de indruk van iemand die te vroeg voor de leeuwen is gegooid.

    Van hem moet Kaag het met gemak kunnen winnen. Maar dan? Pro forma is ze dan ook kandidaat-premier, maar geen zinnig mens verwacht dat D66 voor die functie in aanmerking komt. Afgaande op de huidige polls moet de partij zich straks tevreden stellen met een zeteltje of 13. Het Torentje kun je dan echt vergeten, ook als de politieke versnippering nog veel verder voortschrijdt dan nu.

    Welke functie ambieert Kaag dan wel? Volgens iemand die haar goed kent zou ze wel minister van Buitenlandse Zaken willen worden. Het is echter zeer de vraag of ook die post niet te ambitieus is voor haar. Haar legendarische voorganger Hans van Mierlo kreeg hem wel, in 1994. Maar toen kon D66 nog bogen op 24 Kamerzetels. Bovendien was de partij toen voor de vorming van iedere logische meerderheidscoalitie onmisbaar.

    Maar als Buitenlandse Zaken ook niet haalbaar is, blijft er voor een buitenlandspecialiste als Kaag niet veel anders over dan haar huidige, voor een partijleider misschien wat te lichte portefeuille. Of ze moet als fractieleider in de Tweede Kamer gaan zitten pingpongen over centen en procenten. Zou haar dat echt zoveel beter afgaan dan, pakweg, Jetten?

    2 REACTIES

    1. Heerlijk, even geen corona. Moge hij/zij winnen die beschikt over de meeste deskundigheid, en het met Ien Dales, toenmalig minister van Binnenlandse Zaken. eens is: een beetje integer bestaat niet. Over dat laatste hoor je niemand in Den Haag, als het om eigen positie handhaven gaat en deze versterken moet je vooral niet integer zijn dan leg je het af zowel tegen je concurrenten als bij de kiezers.

    2. Eén van de eerste daden van Kaag na haar benoeming was het overboeken van miljoenen euro’s Nederlands belastinggeld naar de UNWRA. Heel veel hulpgeld van de bijna volledig door Palestijnen gerunde UNWRA verdween al in de zakken van Palestijnse leiders en hun directe omgeving, waartoe ook de man van Kaag behoort. Deze meneer Al-Qaq diende al eerder onder de megadief Arafat die zes miljoen dollar hulpgeld naar zijn eigen bankrekeningen liet verdwijnen en dit is slechts het bewezen deel. Het bijzondere echtpaar woont niet in Nederland, maar in het paradijs voor een ieder die geen goede verklaring voor zijn inkomsten kan geven, Zwitserland. Is het al vreemd genoeg dat een in het buitenland woonachtige vrouw benoemd is tot Nederlands minister, het feit haar de financiële handel en wandel volledig ondoorzichtig is, ruikt erg slecht. Het maakt mij niet uit welke extreme figuur de leiding krijgt over D66, zolang deze corrupte partij maar niet weer in een positie komt waar ze met haar gretige handen aan ons belastinggeld kan komen.

    Comments are closed.