De leegloop bij GroenLinks

    7
    1632

    Leestijd: 2 minuten.

    Isabelle Diks (GroenLinks) verlaat de Tweede Kamer om wethouder in Groningen te worden. Moet fractievoorzitter Jesse Klaver daar blij mee zijn?

    Enerzijds niet. Het parlement is geen duiventil, zoals wijlen Telegraaf-commentator Kees Lunshof placht op te merken. Je wordt gekozen voor vier jaar (of zolang als een regeerperiode duurt). Die termijn hoor je uit te dienen, bijzondere omstandigheden daargelaten.

    Maar Diks zorgde wel erg vaak voor nare publiciteit, waarmee ze haar partij ernstig in opspraak bracht. Vorig jaar bleek dat ze haar inkomsten als Kamerlid liet aanvullen met een flinke smak wachtgeld. Daar had ze recht op omdat ze eerder wethouder in Leeuwarden was geweest, maar toch. Kwam Diks dan niet toe met het lang niet kinderachtige jaarsalaris van 115.000 euro dat een Kamerlid opstrijkt? Nee dus. Ze had nu eenmaal ‘een bepaald bestedingspatroon’ en daar wenste ze geen afstand van te doen.

    Zoiets kun je misschien zeggen als je voor de VVD in de Kamer zit, maar in de politiek correcte wereld van GroenLinks is dat taboe. De partij dwong Diks dan ook haar wachtgeld op te geven.

    Maar kort daarna bleek dat zij de boel nog verder had geflest ten behoeve van haar portemonnee. Ze had aan de Tweede Kamer opgegeven dat ze nog steeds in Leeuwarden woonde, wat haar een extra bedrag aan verblijfskostenvergoeding opleverde. In werkelijkheid bracht ze het overgrote deel van haar tijd met man en hond in Den Haag door.

    Fraude? GroenLinks legde de kwestie voor aan een onafhankelijke commissie. Die kwam tot de slotsom dat Diks strikt formeel niet tegen de regels had gehandeld. Die zitten zo ingewikkeld in elkaar dat je er bijna niet tegen kúnt zondigen. Om haar goede wil te bewijzen betaalde Diks niettemin zo’n 26.000 euro terug aan de Kamer.

    Heel mooi, dat laatste gebaar, maar toch zal Klaver opgelucht zijn dat hij nu van haar af is. Geldwolven kan GroenLinks niet gebruiken. Zeker niet op het Binnenhof, waar alles voortdurend onder het vergrootglas van de media ligt.

    Het vervelende is alleen: Diks is niet het eerste GroenLinks-Kamerlid dat vertrekt. Een hele sliert ging haar voor.

    Zoals Liesbeth van Tongeren. Jarenlang Kamerlid voor de partij. Woordvoerder energie, klimaat en nog zo het een en ander. Belangrijk, met andere woorden. Toch wilde de partijtop eind 2016 van haar af. Het werd tijd voor verjonging, voor nieuwe gezichten. Van Tongeren kwam niet voor op de concept-kandidatenlijst voor de Kamerverkiezingen van 2017.

    Haar onbegrip en woede waren groot. Van Tongeren voerde actie in de partij en wist zowaar alsnog een zesde, volop verkiesbare plek op de lijst te veroveren. Liesbeth weer in de Kamer.

    Maar niet voor lang. Na de gemeenteraadsverkiezingen van 2018 stapte ze alsnog op om wethouder in Den Haag te worden. Nota bene in een coalitie met onder meer de uit de PVV afkomstige Richard de Mos, niet echt een voor de hand liggende politieke partner voor GroenLinks.

    Maar hiermee was de leegloop bij de partij niet voorbij. Ook Rik Grashoff moest vertrekken, nadat hij een liefdesrelatie met de partijvoorzitter had verzwegen. En Zihni Özdil, die ruzie kreeg met de fractietop over het sociaal leenstelsel. En Linda Voortman, tegenwoordig wethouder in Utrecht.

    Vijf Kamerleden van GroenLinks zijn dus inmiddels afgehaakt, al dan niet gedwongen. Vijf van de veertien. Dat is, zo leert mijn politieke scorebord, meer dan een derde.

    Natuurlijk, ook in andere fracties is sprake van ‘doorstroming’, zoals dat vriendelijk heet. Ook VVD’ers, CDA’ers, PvdA’ers en anderen zochten hun heil elders. Maar ruim een derde van de fractie is wel erg veel.

    Zou Klaver zich niet toch een beetje zorgen beginnen te maken?

    7 REACTIES

    1. Dit soort ‘mensen’ zorgen ervoor dat ik al het vertrouwen in de politiek en zelf democratie, verloren ben. En miljoenen met mij …

    2. “Ze had nu eenmaal ‘een bepaald bestedingspatroon’ en daar wenste ze geen afstand van te doen.”

      Laat me raden, verre (vlieg)reizen en het kopen van mooie spulletjes? Of toch donaties aan goede doelen / zonder subsidie alles duurzaam doen?
      GroenLinks heeft vaker last van baantjesjagers natuurlijk..

    3. Fraude? GroenLinks legde de kwestie voor aan een onafhankelijke commissie. Die kwam tot de slotsom dat Diks strikt formeel niet tegen de regels had gehandeld. Die zitten zo ingewikkeld in elkaar dat je er bijna niet tegen kúnt zondigen. Zo zie je dat Kamerleden geen gewone mensen zijn en is het begrijpelijk dat klokkenluiders keihard aangepakt behoren te worden. Dat valt allemaal onder het begrip: integer politiek bedrijven. En maar verbazen dat GroteSterkeLeider het zo goed doet. En maar verbazen dat Thierry uitgeroepen is tot het lekkerste stuk van politiek Den Haag.

    4. Om nog maar zwijgen over de bende en het gegraai van Schorem voor Demagogie.

    5. Zelfverrijking bij (voormalige) communisten. Er is toch echt
      werkelijk niets nieuws onder de zon. Groen is het nieuwe Rood.
      Zo luidt de titel van een boekje, uitgegeven door Cultuur onder
      Vuur. Zeer aan te bevelen. Je schrikt je rot van de beschreven
      dictatuur, leugens en bedrog. We kunnen later nooit zeggen:
      “we hebben het niet geweten”. Ongelooflijk!!!
      Bert.

      • En wat te denken van Wijnand Duyvendak, vroeger aanhanger van Rara, de terroristische groep die aanslagen pleegde op o.a. de Makro in Duiven en op het huis van politicus Aad Kosto (PvdA). Daarnaast werd Duyvendak veroordeeld wegens een inbraak op het Ministerie van Economische Zaken.
        Duyvendak moest zijn Kamerlidmaatschap opgeven maar werd daarna adviseur van Jesse Klaver. Een partij met dit soort lieden kun je met goed fatsoen niet steunen.

    Comments are closed.