De radicalen bij GroenLinks laten zich afschepen

    3
    433

    Leestijd: 1 minuten.

    Jesse Klaver wordt dan toch zonder enige tegenstand opnieuw lijsttrekker van GroenLinks. Er was wel een andere kandidaat,  Jantine Röttgering, maar die heeft zich teruggetrokken. Zodat het partijcongres op 14 maart nog maar één gegadigde heeft om op te stemmen.

    Het is nogal opmerkelijk dat Röttgering het opeens niet meer tegen Klaver wenst op te nemen, want een paar weken terug klonk ze nog behoorlijk strijdlustig. Weliswaar besefte ze dat ze weinig kans maakte om te winnen, maar ze wilde heel graag ‘de discussie over de koers aanwakkeren’.

    Röttgering hoort namelijk bij de radicale vleugel van de partij, die vindt dat er ‘maar één relevant thema’ bestaat: het klimaat. En hoewel Klaver dat woord ook met grote regelmaat in de mond neemt, zijn er binnen GroenLinks kennelijk nogal wat leden die zijn voorstellen veel te behoedzaam achten.

    Wat heeft Röttgering bewogen om plotseling af te zien van een gevecht om het lijsttrekkerschap? Heel simpel, ze is onder druk gezet door partijvoorzitter Katinka Eikelenboom. Die stopte Röttgering als compensatie een werkgroepje toe waarin ze zich hard mag gaan maken voor een klimaatneutraal Nederland in 2030. En die fopspeen bleek voldoende om haar ‘kalt te stellen’.

    Röttgerings gedrag mag de wenkbrauwen doen fronsen, ook dat van de partijleiding roept vragen op. Waarom wilde zij de totaal onbekende, dus kansloze tegenkandidaat met alle geweld bij voorbaat onschadelijk maken? Blijkbaar wenste de GroenLinks-top geen enkel risico te nemen. Het beeld van een verdeelde partij moest ten koste van alles worden vermeden. Dus restte er nog maar één middel: de opstandige Röttgering diende het veld te ruimen. Ze werd afgescheept met minder dan een lege huls: een werkgroepje waarin ze lekker mag vergaderen met haar vriendjes.

    Of deze poging om de gelederen gesloten te houden langdurig succes heeft, zal nog moeten blijken. Door de uitspraken van Röttgering van vorige maand weet het hele land nu dat er binnen GroenLinks een groepje rebellen bestaat dat op klimaatgebied veel verder wil gaan dan de Jessias. Mocht Klaver straks in de kabinetsformatie op oud-vaderlandse wijze aan het whealen en dealen slaan, dan is het meteen duidelijk welk prominent partijlid de media moeten bellen voor een weerwoord.

    Of het werkgroepje van Röttgering tegen die tijd nog in functie is blijft natuurlijk afwachten.

    3 REACTIES

    1. Radicale leiders hebben alle gelijk van de wereld en blijven voor altijd leiders van kleine partijtjes die in kleine kring klagen hoe oneerlijk het allemaal is. De verworpenen der aarde schieten daar niets mee op. Zie Corbyn in het VK; als iemand de achterban van Labour in de steek heeft gelaten is hij het wel. Wie gelijk heeft, ga aan een universiteit werken. Wie de wereld wil veranderen moet meerderheden kweken. Meestal is er geen ontkomen aan om dan ook maar de rekkelijken te pleasen.

    2. Jesse is een marionet van Rutte. Het groene is verbleekt, het linkse huilt. Want een partij moet duidelijk zijn wat ie wil. Jesse wilde geen formatie maar verder is ie het met alles eens.

    3. Het is altijd een kwestie van: gelijk hebben is nog geen gelijk krijgen. Je kunt als radicaal wel gelijk hebben of het nu gaat over het klimaat, kroonjuwelen, meer of minder van weet weet ik wat allemaal, het is toch handig om ‘wat’ binnen te halen. Alleen doorlopend getuigen dat jij gelijk hebt, schiet ook niet echt op. Dat geldt toch voor elke partij? Alleen maar van alles roepen staat natuurlijk wel heel erg flink en dapper, maar als het daar bij blijft, wat moet je dan als kiezer.

    Comments are closed.