Boef

    0
    75

    Leestijd: 3 minuten.

    Europadebat in de Tweede Kamer, altijd leuk. Leuk omdat iedereen probeert zijn gezicht in de plooi te houden wanneer Pechtold hartstochtelijk staat te pleiten voor verdere integratie van Europa. Als enige. Hij is waarschijnlijk ook de enige kiezer die het nog ziet zitten met Europa, pleiten voor de ontwikkeling van een Nederlandse Spaceshuttle kan momenteel op meer steun rekenen.

    Pechtold staat zijn eigen stemgedrag goed te praten. Aandoenlijk. Zo aandoenlijk dat je denkt, nou vooruit dan maar met je noodfonds. Want nee, die jaren dertig die willen we niet meer terug. Nee, wij ook niet, Alexander. Natuurlijk niet. En wat nog meer? Waar is dat Europa van jou nog meer goed voor? Ah, we trekken gezamenlijk op tegen die boef in Damascus. Zo zo. En hoe gaat het inmiddels met die boef? Hij mag Europa niet meer in, en zijn vrouw ook niet! Nou lijkt het me zelfs voor een bloeddorstige idioot als Assad op dit moment onwaarschijnlijk dat ie zin heeft in een weekendje Parijs, maar je weet inderdaad maar nooit.

    Dictators doen rare dingen, daar zijn ze nu eenmaal goed in. Daar denken we in Europa dan in ieder geval hetzelfde over: Assad is een boef. Maar interessant is natuurlijk dat er blijkbaar een gradatie is. En de vraag is vervolgens hoe je op de lijst stijgt of daalt. Als je je wapenarsenaal laat zien aan de IAEA, dan daal je wat, en als je net je derde dorp hebt uitgeroeid, dan stijg je weer.

    Hoe groot moet de moordpartij worden voordat Assad in de categorie Gaddafi terecht komt? Nog 10.000 doden? 20? Hebben ze het daarover in Brussel? Ik vermoed van niet. Ik vermoed dat zolang wij een lachende Premier hebben die stelt ‘niet tegen maar ook niet echt vóór Europa’ te zijn, dat ze zich daar in Damascus ook niet zo´n zorgen over hoeven te maken. De EU gaat rustig zijn gangetje, maakt een mooi maar onbegrijpelijk plan voor de financiële stabiliteit, en wacht op het moment dat het volk weer nieuwe wasmachines gaat kopen. De euro zit Assad niets in de weg.

    Pechtold wél. Vraag de man op straat wat ie vindt van de euro en het antwoord is doorgaans dat ie het heel gemakkelijk vindt dat ie geen Franse francs meer hoeft te wisselen bij een obscuur wisselkantoor, waar je steevast wordt genaaid, want ja, je spreekt die taal ook niet en voor je weet heb je een keer oui gezegd, en dan sta je met dat pak francs op straat en hoor je op de Wereldomroep ‘s avonds op de camping dat de officiële wisselkoers veel gunstiger was! Zie je wel! Volgend jaar gaan we naar Spanje.

    En geef de man in de straat eens ongelijk. Wie vertelt hem op de camping hoe het zit met die euro? Wie vertelt hem met zo’n koddig flesje Franse pils in de hand in twee minuten wat de echte meerwaarde is? Niemand. Omdat het niet te zeggen is. Alles wat je er over zegt is speculatie.

    Misschien waren we beter af geweest zonder de euro, zou kunnen. Misschien waren we slechter af geweest, zou ook kunnen. Of veel beter, of veel slechter. Zou allemaal kunnen. Maar we weten het niet. Wat we wel weten is dat we beter af zouden zijn als Europa die boef in Damascus op de knieën zou krijgen. Maar dat lukt ze niet, in Brussel. Want Rusland, want euro, want Verenigde Naties, want Turkije, want Syrië. Leg het nog een keer uit, Alexander.

    Lees hier de eerdere columns van Toon van IJsel:

    Minister https://frontbencher.nl//?p=602

    Premier Diederik: https://frontbencher.nl//?p=250