Een kruiwagen vol kikkers

    0
    254

    Leestijd: 1 minuten.

    De regeringsleiders van de 27 EU-landen hebben in Rome 60 jaar na dato maar weer eens bevestigd dat de Europese gedachte springlevend is.  Zestig jaar na oprichting van de Europese Economische Gemeenschap is er nu een nieuwe verklaring ondertekend, die een agenda bevat voor de komende tien jaar. Dit met het accent op interne en externe veiligheid, economische voorspoed, banen en een sociaal vangnet.

    Maar in die zestig jaar zijn de Europese lidstaten uitgebreid van zes naar 28, veranderd en de wereld er om heen is gigantisch veranderd. Het achtentwintigste lid, het Verenigd Koninkrijk, was niet bij de festiviteiten in het gemeentehuis van Rome waar alles zestig jaar geleden begon. Dat is veelzeggend, een belangrijk lid van de EU houdt het voor gezien en wil op eigen kracht verder.

    Om de rest binnen boord te houden is nu sprake van een “Europa van verschillende snelheden”, wat in feite betekent dat groepjes landen op eigen houtje en in eigen tempo verder kunnen met de vorming van Europa. In feite is daarmee de bestaande praktijk al vastgelegd, sommige lidstaten gaan al sneller dan anderen, denk maar aan de euro.

    De voormalige Oostblok-landen waren bang dat er nu een Europa van eerste en tweederangs lidstaten ontstaat, daarom wilde de Poolse premier Beata Szydlo aanvankelijk niet tekenen. De voormalige Sovjet-satellieten zijn bang dat ze straks minder uit de Europese ruif krijgen. Uiteindelijk tekende Szydlo alsnog.

    Wat overblijft is een fort Europa met tal van bressen in de muren. De bevolking vergrijst, er staan honderdduizenden immigranten uit Afrika en het Midden-Oosten klaar, economisch verschuift het zwaartepunt in de wereld ook van de VS en Europa naar Azië en Europa geeft nu in feite openlijk toe dat de verdeeldheid heeft toegeslagen. De weg naar een federaal Europa loopt nu dood, lidstaten willen zeggenschap over zichzelf houden. Daarmee is de overdracht van bevoegdheden naar Brussel tot staan gekomen. Al helemaal op terrein van buitenlandse beleid en belastingen.

    Europa is altijd een kruiwagen vol kikkers van verschillend pluimage geweest, één springt er nu over de rand. De andere blijven voorlopig nog wel even, maar wel op hun eigen voorwaarden.  En toch is een Europa waarbij de lidstaten elkaar vasthouden te prefereren boven ieder voor zich, zeker op een moment dat de VS hun handen aftrekken van Europa en Poetin rammelt aan de achterdeur.