Een spelletje armpje drukken

    8
    310

    Leestijd: 2 minuten.

    De tussenkomst van de Poolse president Andrzej Duda om de meest gewraakte wetten om de rechterlijke macht te hervormen te blokkeren, heeft de spanning tussen Warschau en de Europese Commissie nauwelijks verminderd. De bijl gaat namelijk wel aan de wortel van de onafhankelijkheid van lagere rechters, en ook dat pikt de Commissie niet.

    Vice-president Frans Timmermans van de Europese Commissie speelt het hard. De inkt van de wet die de Poolse minister van Justitie het recht geeft lagere rechters aan te stellen of te ontslaan was nog niet droog, of Timmermans zette de strafprocedure in werking. Die kan er uiteindelijk in uitmonden dat Polen geen stemrecht meer heeft op Europese (minister)raden,  een nog nooit vertoond machtsmiddel.

    Eigenlijk wilde de rechtse Poolse regering (Recht & Rechtvaardigheid) veel verder gaan een ook de rechters binnen het hoogste rechtscollege binnen haar invloedssfeer brengen, alsmede de Nationale Raad voor de Rechtspraak die op haar beurt rechters voordraagt.

    Op die manier is de scheiding der machten er niet langer omdat er dan geen onafhankelijke rechter meer is om regeringsbesluiten te toetsen.

    Duda blokkeerde het feit dat de regering naar believen rechters van het Hooggerechtshof kan verwijderen. Hij is ook van de partij Recht&Rechtvaardigheid en mogelijk dacht de Poolse regering zo weg te komen.

    Maar EU-commissaris Frans Timmermans trapt er niet in. Het veto van Duda betekent niet dat er geen nieuwe omwegen worden gezocht om het doel toch te bereiken. En alle maatregelen bij elkaar leiden er zeker toe dat Polen dan geen democratische rechtsstaat meer is, zo ongeveer het eerste Europese grondbeginsel. Timmermans heeft gelijk dat hij voet bij stuk houdt, een staat met totalitaire trekjes past nu eenmaal niet binnen de EU.

    De Polen krijgen nu een maand de tijd beterschap te beloven. De kwestie speelt in feite al anderhalf jaar en de enige concessie die de Poolse regering heeft gedaan aan de woede van Brussel is het veto van Duda. Als de Poolse regering in de komende vier weken probeert alsnog andere hoogste rechters te benoemen, staat Timmermans klaar om de beginnen met de zogeheten ‘artikel 7 – procedure’, die kan ontaarden in het ontnemen van het stemrecht van Polen in Europese vergaderingen.

    Warschau kan van één ding uitgaan, de Commissie heeft nu A gezegd en zal zeker tot het gaatje gaan. Het feit dat de Hongaarse premier Orban aan de kant van Polen staat maakt niet zo veel uit. Beide landen zijn nu ook weer niet zo machtig dat ze zich de toorn van de rest van Europa kunnen veroorloven en al helemaal niet de stopzetting van EU-subsidies.

    Het wordt vast nog een aardig spelletje armpje drukken, maar Europa kan niet anders dan de poot stijf houden. In de Tweede Wereldoorlog is hard genoeg gevochten voor de democratische rechtsstaat en het wekt dan ook bevreemding dat juist landen die nadien nog decennia onder de Russische knoet hebben gezeten, daar nu aan willen morrelen.

    8 REACTIES

    1. De wijze waarop onze rechters worden benoemd is op z’n zachtst gezegd nogal ondoorzichtig. Ook dat roept veel vragen op.
      En of het allemaal zo goed functioneert ? Het eerste proces Wilders heeft de status van vrouwe justitia zichtbaar beschadigd. De beelden spraken voor zich.
      Spreken is zilver, zwijgen is goud !
      En de zorgen over de trias politica worden al of niet terecht ook in ons land geuit.
      De EU spreekt bijv. over democratie, het is zelf het meest ondemocratische instituut in Europa ! Altijd veel aandacht voor de splinter in het oog van de ander, maar de balk in het eigen oog ? Timmermans gaat er met gestrekt been in, echter de Polen zijn een trots volk.
      Ze zullen hun keuze verdedigen, en dat geldt ook voor hun besluit om geen migranten meer te accepteren. Ook daar moeten andere oplossingen worden gevonden. En dat, zo weten we gaat de EU liever uit de weg.
      Het zou best eens kunnen dat Warschau de kas eens gaat opmaken, en dat ze samen met de andere Balkanlanden naar een oplossing gaan zoeken. Timmermans overschat zichzelf schromelijk en daar heeft hij vaker last van.

    2. Ik ben het met de vorige spreker helemaal eens. Hypocrisie ten top. Over de VS geen woord, zelf zo ontransparante als een zwarte doos en qua structuur volstrekt ondemocratisch en waarbij Duitslad via Merkel een veel te grote invloed heeft, zie alle sjoemelaffaires waarbij telkenmale via rechtstreeks contact met Brussel er persoonlijk voor gezorgd heeft om de eisen tav milieu van auto,s deze persoonlijk heeft verlaagd tgv de Duiste auto lobby. Ook de eenzijdige beslissing tav massale vluchtingenstromen door Merkel had eens een ander land moeten lappen. triest.

    3. Ik ben het met de vorige spreker helemaal eens. Hypocrisie ten top. Over de VS geen woord, zelf zo ontransparante als een zwarte doos en qua structuur volstrekt ondemocratisch en waarbij Duitslad via Merkel een veel te grote invloed heeft, zie alle sjoemelaffaires waarbij telekemale via rechtstreeks contact met Brussel er persoonlijk voor gezorgd heeft om de eisen tav milieu van auto,s deze persoonlijk heeft verlaagd tgv de Duiste auto lobby. Ook de eenzijdige beslissing tav massale vluchtingenstromen door Merkel had eens een ander land moeten lappen. triest.

    4. Ik heb het hier al eens eerder geschreven: er is geen sprake van, dat de zgn “scheiding der machten” democratisch zou zijn. Het tegendeel is eerder waar. In de VS bijvoorbeeld heeft de politiek wat in te brengen over de keuze van rechters. De politici vertegenwoordigen dan de kiezers.
      Wie wijst de rechters aan in Nederland? (Weet u niet) – Heeft u hier ook maar enige invloed op? (Nee)
      Ik ben niet echt tegen de Trias Politica, maar beweren die die democratisch zou zijn is een farce.

      • De trias politica is zelf niet democratisch, maar een manier om een democratie mogelijk te maken. In zo’n situatie hebben de de samenstellende delen hun eigen onafhankelijke functie en controleren ze elkaar. Diverse landen hebben hieraan hun eigen invulling gegeven om hun opvatting van democratie te realiseren, zo ook Amerika. Je zou eigenlijk eerst moeten definiëren wat jij onder democratie verstaat, voor je een oordeel geeft over verschillende uitvoeringsvormen ervan.

        Veder komt het mij voor, dat de EU door velen ondemocratisch genoemd wordt, omdat de eigen definitie van democratie vooral gericht is op het eigen land. En precies daar gaat het wringen. Want je kunt m.i. niet een bestuurslaag, de EU, boven andere, de Europese landen, creëren, zonder bevoegdheden over te dragen. Dat kan beleefd worden als het minder democratisch worden, want je directe invloed neemt af, er komt immers een bestuurslaag bij. En als je dat niet heel goed duidelijk maakt, blijft men zitten met dat ondemocratische gevoel, terwijl het eerder een verschuiving van bevoegdheden is. Tussen gemeenten en overheid vindt voortdurend iets vergelijkbaars plaats, in beide richtingen.
        Overigens, ook ik vind als eurofiel, dat er veel te verbeteren valt aan de Europese bestuursvormen, maar we zijn dan ook nog maar net bezig.

    5. De EU – Timmermans – kan niet anders dan de poot stijf houden. Polen zal er net zo over denken en als ze daarmee stemrecht verliezen kan het wel eens uitdraaien op een “POLEXIT”. Hongarije en Rusland drinken er alvast een wodkaadje op. Een nadeel voor Polen is dan wel, dat ze niet kunnen delen in onze Nederlandse pensioenpotten, waar Brussel het toezicht op heeft weten te bemachtigen.

    6. De EU is zelf één van de meest ondemocratische bestuursvormen, en die moet zich dan bemoeien met een democratisch gekozen Polen?! Daarnaast mogen ze dan ook wel eens wat zeggen van de USA, want daar gaat ook de politiek over de benoeming van de hoogste rechters. Dat noemt niemand ondemocratisch.

      • Beste EH, geef jezelf eens een naam.
        Ik ben het best eens met jouw reactie. Maar………..
        Ik ben geen grote fan van Timmermans, maar ik vind
        wel dat hij dit goed doet. Wij moeten in ons Europa
        blijven streven naar democratische rechtsstaten. Als
        landen binnen Europa daarvan gaan afwijken, moeten
        ze aan politieke macht gaan inboeten, zoals de artikel 7-
        procedure dat voorstaat. Daar sta ik helemaal achter!
        Ja en Amerika? Een leuke handelspartner, dat wel. En
        dat moet ook zo blijken, vind ik. Maar de trias politica
        kennen ze daar niet. Is ook nooit geweest. En daarom
        kunnen ze politiek ook nooit Europese vrienden worden.
        Nog los van de huidige president, Trump; daar valt de
        komende vier jaar ook niets goeds van te verwachten.
        Eiropa zal in de geschiedenis eens “zijn eigen broek moeten
        ophouden”. En niet meer achter “grote broer” Amerika gaan
        aanlopen. Ik juig dat zeker toe. De invloed van Amerika op
        Europa is de afgelopen twintig jaar zeker niet meer positief
        te noemen. Europa moet zijn eigen boontjes doppen.
        Bert.

    Comments are closed.