Geen dwarsliggers

    1
    250

    Leestijd: 0 minuten.

    In de Amsterdamse Rai hield vandaag de Partij voor de Dieren een congres. Iedereen die wat voorstelt in de partij was er: voormalig politiek leider Marianne Thieme, die afscheid nam, haar opvolgster Esther Ouwehand, PvdD-parlementariërs, en andere dierenfanaten. Iedereen, behalve uiteraard  Sebastiaan Wolswinkel, de ex-voorzitter die in oktober door het partijbestuur werd afgezet.

    Wolswinkel had graag naar binnen gewild, want tijdens het congres stond zijn royement op de agenda. Maar het bestuur wenste niet dat hij verscheen, en een ruime meerderheid steunde dat besluit van harte.

    Wolswinkel mocht dan een klein jaar terug tot voorzitter zijn gekozen, hij toonde zich een dwarsligger door meteen op te roepen tot interne discussie. Dan ben je bij deze sektarische club aan het heel verkeerde adres. De partijleiding gooide hem op de keien en wilde daarna niets meer met hem te maken hebben. Dus ook geen optreden op het congres. Eens geroyeerd blijft geroyeerd, en een ledenvergadering is tenslotte geen ‘functioneringsgesprek’.

    Volgens Wolswinkel is de interne democratie bij de dierenpartij ver te zoeken. Maar wat had hij dan gedacht? Bij de PvdD zijn de leden er om elk besluit van de partijtop met applaus te begroeten, niet om praatjes te verkopen.

    1 REACTIE

    1. Bij elke partij is het dilemma: democratie of vasthouden aan het partijprogramma: bepalen leden het programma of het partijbestuur? Wil men een grote partij worden en daarvoor water doen in de wijn van de principes? Of moeten dissidenten zich maar aansluiten bij een andere partij? Uiteindelijk bepalen kiezers, niet leden, het succes van een partij.

    Comments are closed.