Geen slingers, geen toeters, geen bellen

    7
    248

    Leestijd: 4 minuten.

    Zeventig is geen kroonjaar. Je staat er ongetwijfeld langer of korter bij stil, toch een kleine mijlpaal. Maar de feestattributen blijven in de kast. Geen slingers, toeters of bellen. Je gaat al gauw weer over tot de prozaïsche orde van de dag.

    Dat geldt ook voor instituties en organisaties. De Navo bestaat deze week 70 jaar en het wordt niet groots gevierd. Er is een bijeenkomst in Washington maar zonder de regeringsleiders om het luister bij te zetten. Er zal ongetwijfeld worden teruggeblikt op ’70 jaar gemeenschapplijke inspanning voor de vrede’ en het glas worden geheven op het ‘succesvolste bondgenootschap aller tijden’.

    Maar dat kan allemaal niet verhullen dat de Navo in een ernstige crisis verkeert. De lijst van problemen is lang. Een Amerikaanse president die regelmatig heeft laten weten af te willen van de profiteurs in Europa. Diezelfde Europese bondgenoten die op een paar uitzonderingen na maar niet willen voldoen aan hun verplichtingen. (Behalve de VS besteden maar zes van de 28 leden de afgesproken twee procent van hun nationaal inkomen aan defensie). De VS en Turkije, de onmisbare bondgenoot in het Midden Oosten, staan met elkaar op gespannen voet vanwege de Turkse plannen om een Russisch luchtafweersysteem aan te schaffen. In Europa gaan stemmen op voor een grotere en zelfstandiger eigen rol. En daarmee is de lijst nog lang niet uitgeput.

    Interne strubbelingen kunnen meestal met enige goede wil worden opgelost. De vraag is echter of die wil voldoende voorhanden is. President Donald Trump heeft natuurlijk gelijk met zijn ergernis over die beroerde betalingsmoraal van de Europeanen. Het kan niet zo zijn dat bijvoorbeeld het belangrijkste Europese Navo-lid, Duitsland, ook nu weer terugkomt op zijn belofte meer te betalen. Daar worden ze niet alleen in Washington en Brussel kriegel van. Het irriteert ook de armere bondgenoten die wel de portemonnee trekken. Maar steeds weer het nut van de club in twijfel trekken en eenzijdig actie ondernemen, zoals Trump doet, is evenmin bevorderlijk voor de sfeer.

    Die problemen zijn reëel en moeten zo snel mogelijk worden opgelost. Maar de belangrijkste uitdaging waarvoor de Navo staat is dat de VS het strategisch zwaartepunt steeds meer van Europa naar het Verre Oosten verleggen. Voor Washington is Moskou al lang niet meer de grote rivaal. Beijing is niet alleen economisch al een wereldmacht, maar ook druk bezig dat militair te worden.

    Die koersverandering is niet iets van Trump. Het speelt al jaren en heeft vooral onder zijn voorganger Barack Obama aan vaart gewonnen. Wie daarom denkt dat het met het vertrek van Trump weer ‘Europa boven’ wordt, zal van een koude kermis thuiskomen. Obama’s ‘draai naar Azië’ is meer dan een korstondige accentverschuiving. Het markeert een historische geopolitieke heroriëntatie.

    Maar om nu te zeggen dat voor Europa alleen nog maar een figurantenrol is weggelegd, zoals je hier en daar wel hoort, is zwaar overdreven. China zal inderdaad steeds meer in het brandpunt van de Amerikaanse buitenlandse politiek staan. Maar Europa, de EU, is het derde economische machtsblok van de wereld en blijft voor de VS een onmisbare partner. Wie ook in het Witte Huis zit.

    Er valt in Europa trouwens ook nog meer dan genoeg te doen. Rusland heeft zich onder Vladimir Poetin niet neergelegd bij de nederlaag in de Koude Oorlog. De invasie van de Krim, het oppoken van de burgeroorlog in het oosten van de Oekraïne zijn daar de militaire bewijzen van. Dat is voor West-Europeanen misschien een ver-van-mijn-bed-show, voor de Oost-Europese lidstaten die onder de knoet hebben moeten leven, toch iets om wakker van te liggen.

    Die militaire dreiging is dus reëel, zeker in het Oost-Europa, maar daarnaast zijn de voortdurende pogingen tot ondermijning van de democratie minstens zo gevaarlijk. Dat is het nieuwe Russische wapen. Een trollenleger zie je anders dan een tankkolonne of een squadron bommenwerpers niet aankomen maar zal bij een confrontatie steeds belangrijker worden. Dat is één terrein waarop de Navo zijn bestaansrecht kan en moet bewijzen.

    Daarnaast zit China ook in Europa niet stil. Via de nieuwe zijderoute proberen de Chinezen ook EU- en Navo-landen in haar invloedssfeer te brengen. Grootschalige investeringen in (spoor)wegen, havens, energiecentrales, en communicatienetwerken (G5!) moeten die landen over de streep trekken. En dat lukt meer dan aardig. Twee weken geleden nog heeft Rome haar handtekening onder een contract met Beijing gezet. Ondanks protesten uit Washington en Brussel. En landen als Griekenland, Hongarije en een paar kleinere Oost-Europese staten gingen de Italianen al voor.

    Reden genoeg om het bondgenootschap in ere te houden, zou je zeggen. De Navo heeft al eerder grote crises overleefd. De voorlaatste tijdens de laatste jaren van de Koude Oorlog, toen de voorgenomen plaatsing van kruisraketten een wig dreef tussen de VS en Europa. De dreiging is nu diffuser en soms ongrijpbaarder geworden maar daarom niet minder reëel. De Navo is nog lang niet rijp voor de mottenballen. En al helemaal niet omdat die Europese defensie voorlopig niet van de grond komt.

    Daarom moet de lucht tussen de VS en Europa zo snel mogelijk geklaard worden. De Europese lidstaten zouden kunnen beginnen met het betalen van de contributie. Dat zou de goodwill bij de Amerikanen aanzienlijk vergroten en Trump en eventuele gelijkgezinde opvolgers het argument uit handen nemen om de club op te doeken.

    7 REACTIES

    1. Sinds het neerschieten van de MH17 en het annexeren van de Krim is Rusland de grote Satan van Europa. Maar wat zijn de feiten: De NAVO is opgerukt van Oost-Duitsland tot Rusland en Oekraïne. Toen Verhofstadt en Van Baalen de Oekraïners aanmoedigden om de wettige regering omver te werpen en ook lid van de NAVO te worden, vond Rusland het genoeg en annexeerde de Krim om te voorkomen dat het zijn vlootbasis in de Zwarte Zee kwijt zou raken. Rusland is zwakker geworden, maar Amerika wakkert het anti-Ruslandsentiment aan om Rusland nog verder te verzwakken, zodat het via schimmige dictatoriaal geregeerde deelstaten greep krijgt op de bodemschatten van Rusland. Door de Nordstream pijplijn te blokkeren, wordt Europa gedwongen Amerikaans schaliegas af te nemen. Nederland danst naar de pijpen van Amerika. Het zou me niets verbazen als dat in de kleine lettertjes stond van de Marshallhulp. Wij moeten wellicht meer aan defensie uitgeven, maar laten we ons niet door de Amerikanen laten chanteren, die natuurlijk willen dat we dan meer wapens kopen in Amerika. Laten we dan onze eigen wapenindustrie steunen.

    2. Poll : bevoegdheden WORDEN ontnomen : meervoud ! dus niet “bevoegdheden wordt ontnomen” echt waar !

    3. Volgens mij moet de zin van de poll luiden: “zou het goed zijn als … de discretionaire bevoegheden WORDEN ontnomen”. Namelijk : bevoegheden worden ontnomen en niet de staatssecretaris ! Grammatica jongens, grammatica ! groeten Frans

    4. “De VS en Turkije, de onmisbare bondgenoot in het Midden Oosten, staan met elkaar op gespannen voet vanwege de Turkse plannen om een Russisch luchtafweersysteem aan te schaffen.”
      De dictatuur Turkije had ueberhaupt nooit lid van de NAVO mogen worden. De buitenste lidstaat had Griekenland moeten blijven omdat het Turkse bewind volstrekt onbetrouwbaar is.

      “De Navo is nog lang niet rijp voor de mottenballen. En al helemaal niet omdat die Europese defensie voorlopig niet van de grond komt.” Daar mogen we blij om zijn omdat leugenachtige EU-bestuurders dat leger subiet zouden gebruiken om dwars liggende lidstaten tot de orde te roepen.

      • Omdat het Turkse bewind volstrekt onbetrouwbaar is.
        Ik ben als de dood dat de EU wat voor positieve beweging dan ook, gaat misbruiken om Turkije toch weer naar de unie toe te trekken.
        Veiligheid is voor de unie niet interessant.
        Het is macht en lebensraum waar die Belgische schreeuwlelijk en zijn mannenbroeders op uit zijn.
        Waarschijnlijk ben ik een zwartkijker maar voor veiligheid moet je niet in Brussel zijn !
        vergeet niet: wanneer er iets fout gaat door de unie op Europees grondgebied hebben wij niets aan de NAVO.

    5. De EU maakt zichzelf belachelijk doordat de leden uiteindelijk gaan voor eigen volk eerst en wie de grootste heeft. Ze hebben nog steeds niet door dat China echt de lachende derde wordt. Niet America first, maar China first. Kennelijk hebben de leden van de EU en de NAVO nog alle ruimte en tijd om met elkaar te knokken wie de grootste en de dikste heeft en wie wat financieel wil bijdragen aan de Navo, geen cent teveel.

    Comments are closed.