Gezocht: uitstekend acteur, topsporter, ijskonijn

    0
    564

    Leestijd: 4 minuten.

    De verkiezingskaravaan trekt nog een dikke week vrolijk voort, de politieke kopstukken zijn niet van tv, radio, krant en internet te slaan. Of kiezers echt wijzer worden van de verbale stortvloed, mag betwijfeld worden. Maar dat een ijzeren optreden vereist is omdat anders stemmen verloren kunnen gaan, dat staat vast.

    Maandag liet Google weten dat Jesse Klaver na het Carrédebat van alle politici de meeste zoekopdrachten had gescoord. Tijdens het debat had de GroenLinks-leider zelf laten vallen dat hij soms discriminerende mails krijgt met opmerkingen als “Rot op naar je eigen land”. Het leidde massaal tot zoekopdrachten naar de achtergrond van Klaver, zoals naar wat zijn “echte naam” is.

    Dat Klaver zijn Marokkaanse achtergrond (zijn vader is Marokkaans, zijn moeder Nederlands-Indisch) ter sprake bracht tijdens het debat, is geen toeval. Want zijn levenswandel is weliswaar goed bekend bij de politiek-watchers, maar veel minder bij het grote publiek. Met het actief opwekken van belangstelling in zijn persoon, hoopt Klaver een zogenoemde gamechanger te bewerkstelligen.

    Dit “new-kid-on-the-block”-effect werkte in 2012 namelijk perfect. Voor de Binnenhof-watchers kende de persoon Diederik Samsom namelijk weinig geheimen, maar dat gold helemaal niet voor de buitenwereld. In enkele weken vielen miljoenen voor de spitsvondige snelprater met het “eerlijke verhaal”. En zo hopen alle lijsttrekkers één of andere stunt uit te halen.

    In enkele weken vielen miljoenen voor de spitsvondige snelprater met het ‘eerlijke verhaal’

    Want, zo weten ze allemaal, om de inhoud gaat het niet. De kopstukken zoeken podium en krijgen gelegenheid om in korte soundbites uit de doeken te doen waar ze de portemonnee voor willen trekken of wat ze snoeihard willen aanpakken. Over de posten waarop zij willen bezuinigen hoor je niets. Wie weet dat de VVD de WW-uitkeringstermijn wil halveren en de hoogte ervan op termijn wil terugbrengen naar bijstandsniveau? En dat de liberalen willen snijden in de wet Arbeidsongeschiktheid?

    Wie is zich ervan bewust dat Sybrand Buma zegt op te willen komen voor armen en mensen met schulden, terwijl het CDA in de afgelopen regeerperiode stelselmatig stemde tegen wetten om hun lasten te verlichten? En dat de SP wil dat boven de 350.000 euro de hypotheekrente niet meer aftrekbaar is?

    Dat het niet zozeer over de inhoud gaat, is ergens ook wel weer begrijpelijk. Niet alleen de lijsttrekkers, maar ook de kiezers weten dat geen enkele partij zijn programma straks volledig kan uitvoeren. Regeren is compromissen sluiten, dus bij voorbaat is al duidelijk dat alle beloften van de politici met een flinke korrel zout genomen moeten worden.

    Dat indachtig, gelden de laatste koortsachtige weken voor de verkiezingen eerder als een mentale, fysieke en verbale krachtmeting. Een spektakelshow. Als een soort moderne gladiatoren worden ze de arena ingeduwd om zich voor het oog van het volk te verdedigen ten onverwachte aanvallen in de rug of, beter, kans te zien de dolk zelf ergens te planten. En dat gaat er soms hard aan toe.

    Als een soort moderne gladiatoren worden ze de arena ingeduwd om zich voor het oog van het volk te verdedigen

    Zo moest Mark Rutte zich in een talkshow plots verweren tegen een dozijn boze Groningers, en viel Jesse Klaver eerder ditzelfde lot ten deel tegenover kwade boeren. Alexander Pechtold werd geconfronteerd met een burger met een doodswens, terwijl Sybrand Buma het live op moest nemen met een verbolgen ex-CDA-lid. Jan Roos, die zegt voor westerse waarden te staan, werd op tv uitdrukkelijk zijn eigen homofobe opmerkingen in herinnering gebracht.

    Continu beducht voor bananenschillen, gelden deze weken dan ook als een ware, zenuwslopende slijtageslag. Wie houdt zich staande? Henk Krol versprak zich een paar keer over de AOW waarna hem hoon ten deel viel. Prompt liet zijn partij weten dat hij het in de rest van de campagne rustiger aan zou gaan doen omdat hij een te zwaar programma had. Hij verloor direct zetels in de peilingen. Ancilla van de Leest van de PiratenPartij werd uit bed gebeld door de politie omdat ze niet op was komen dagen bij Radio 3. Ze bleek het over het hoofd te hebben gezien in haar volle agenda.

    En Thieme liet zich imponeren door het overweldigende Carré. Door haar nervositeit kwam ze niet uit de verf, een gemiste kans in deze zo belangrijke tijd. Hoe fout het kan gaan, bewijst de fletse Asscher. Als je zover bent weggezakt in de peilingen gaat niemand meer op je stemmen, omdat de kiezer het gevoel heeft dat hij daarmee zijn stem weggooit. Al met al niet zo gek dat Emile Roemer (die in de vorige editie de dolk kreeg) zich dit keer beter lijkt te hebben voorbereid: 15 kilo eraf en ogenschijnlijk fit.

    Het moge duidelijk zijn: in de eindfase van de verkiezingsstrijd maakt het niet zoveel meer uit wat precies je plannen zijn of je trackrecord is. Wat wel in je wordt gezocht zijn de eigenschappen: uitstekend acteur – artiest zo je wil -, topsporter en een absoluut ijskonijn.