De grenzeloze egotripperij van Thierry Baudet

    18
    1966

    Leestijd: 4 minuten.

    Soms vraag je je af wat zelfs een politicus bezielt. Voor drie seconden op het journaal, een foto in de Amelandse Waddenbode, een selfie met de winnaar van Heel Holland Bakt, doen ze een moord. Een politicus, zei ooit een cynische Binnenhof-veteraan, is bereid zijn hele familie, niet alleen zijn schoonmoeder, te offeren aan de God van de Publiciteit. Hij zal dus van kerktorens springen, helaas aan een touw, zich in de modder wentelen, het ongetrainde lijf de Mont Ventoux ophijsen als hij er maar mee in het nieuws komt. Smaak, laat staan goede, is nooit een belemmering. De sprong van plaats 20 naar plaats 19 op de kieslijst rechtvaardigt alles. De kiezer is er inmiddels aan gewend. Het hoort er kennelijk bij.

    Soms maakt zelfs een politicus het te bont. Dan wordt het minimum aan politiek fatsoen met voeten getreden. Dan krijgen ook collega’s last van plaatsvervangende schaamte.

    Zo’n moment beleefden we tijdens het debat over de Mali-affaire. Twee soldaten waren om het leven gekomen door de ontploffing van een ondeugdelijke mortiergranaat en een derde was levensgevaarlijk gewond geraakt. Het was een tragedie die voorkomen had kunnen worden. Minister van Defensie Jeanine Hennis deed tijdens het debat het enige dat ze kon doen. Ze stapte op. De ministeriële verantwoordelijkheid bleek uiteindelijk geen holle frase. Haar reputatie heeft een paar forse krassen opgelopen maar ze bracht tenminste het fatsoen op dat de situatie vereiste. Ze zal daarmee op termijn haar politieke leven wel hebben weten te redden, maar goed, dat is van later zorg.

    Het debat zelf werd van links tot rechts met grote professionaliteit gevoerd. Er was vooraf met enige spanning uitgekeken naar de opstelling van de formerende partijen, VVD, CDA, D66 en ChristenUnie. Maar ook die woordvoerders, inclusief die van Hennis’ eigen partij, de VVD, deden waarvoor ze gekozen zijn. Hennis werd niet uit de wind gehouden en stevig aangepakt. Wie wilde kon vaststellen dat het met de geloofwaardigheid van de politiek niet altijd huilen met de pet op is.

    Alleen Thierry Baudet van Forum voor Democratie deed niet mee. Hij vond het nodig om in een militair vest en met een paar soldatenkistjes in de hand het woord te voeren. Puur om punten te scoren. Dat het ten koste ging van de nabestaanden van de omgekomen militairen kon hem kennelijk niet schelen. Hoofdzaak: kop op de tv, foto in de krant. Je moet alleen al uit kiesheid altijd voorzichtig zijn met dit soort toespelingen maar ‘over lijken gaan’ en ‘lijkenpikkerij’ zijn hier voor de verandering eens letterlijk op hun plaats.

    Kamervoorzitter Khadija Arib vond in elk geval dat Baudet te ver was gaan. ‘Wat heeft u nu weer aan? Ik vind dit niet gepast bij dit debat’. Dat vonden Baudets collega’s ook maar van de publieke tribune klonk applaus. Hij had het toch maar weer geflikt.

    Baudet zal ongetwijfeld aanvoeren dat hij zo een ten hemel schreiende misstand aan de kaak heeft willen stellen. Dat het een schandaal is van de buitencategorie: onze jongens met ondeugdelijk spul de woestijn in sturen. Van een ander zou je het met enig goede wil, als je nog niet zo cynisch bent als de Binnenhof-veteraan, eventueel, vooruit dan maar, nog kunnen aannemen. Maar van Thierry Baudet?

    Baudet is de egotripper van de polderpolitiek. Met zijn vleugel, zijn Latijnse citaten, banaliteiten over vrouwen en de homeopatische verdunning, het koketteren met Blut und Boden.

    Hij zal ongetwijfeld de kleurrijkste figuur van het Binnenhof willen worden. De intellectuele nazaat van Pim Fortuyn. Net als Fortuyn een fenomeen willen wezen, de dandy die het establishment de stuipen op het lijf en de linkse kerk in de gordijnen jaagt.

    Alleen, wat bij Fortuyn werkte, werkt niet bij Baudet. Baudet heeft misschien enig charisma maar mist ten enenmale wat Fortuyn in overvloed had. Humor en zelfspot. Jezelf dodelijk serieus nemen, dat was er bij Fortuyn niet bij. Je moest om de politiek wel kunnen lachen. Bij Baudet wordt misschien wel eens gelachen, kan niet worden uitgesloten, maar zeker niet om Thierry.

    Lachen is vermoedelijk de beste manier om met Baudet om te gaan. “Lachend de waarheid vertellen, wie verbiedt dat?” Dat zei de Romeinse dichter Horatius 2000 jaar geleden al. Baudet zal hem ongetwijfeld in het Latijn kunnen opdreunen.

    Wat je niet moet doen is wat de de dames van het Radicaal Anarchistisch Feministisch Front (RAFF) hebben gedaan. De deur van zijn grachtenpand besmeuren geeft misschien een fijn gevoel, vrouwenstrijd enzo, maar het speelt hem alleen maar in de kaart. Hun vandalisme is zijn publiciteit. Slachtoffer van anonieme smeerpijperij. Daar kun je zelfs een aanslag op de democratie van maken.

    Of de RAFF-acties er ernstig aan bijdragen, kun je je afvragen, maar in elk gaat het hem en zijn partij voor de wind. Bijeenkomsten worden druk bezocht, in de peilingen gaat het crescendo (Latijn voor stijgen) en de pose als de intellectuele tegenhanger van Geert Wilders slaat aan. En toch, het is een keuze tussen bah en boe, toegegeven, maar als het mes op de keel wordt gezet, de loop van het pistool tegen de slaap drukt, de duimschroeven worden aangedraaid, dan toch altijd nog liever Wilders dan Baudet.

    18 REACTIES

    1. Ronaldo

      En weer ben ik het met jou eens.
      Het werd tijd dat de politiek met de neus op de feiten werd gedrukt. En dat deed Baudet hier heel netjes.
      Dat hij door mevr. Arib werd terechtgewezen was een tenenkrommend bewijs dat deze mevrouw niet neutraal is .
      Aanschouwelijk onderwijs is een prima methode. En het werkt , de tweede kamer schrok wakker. Alsof het licht aan ging in ‘n kippenhok. Het gekakel diende om het gelijk van Baudet te overstemmen. Hij is immers een geduchte concurrent die momenteel goed scoort in de polls.
      Een vraagje Ronaldo, op Elsevier ? Dan ben je niet de enige, let op de modus operandi.

      • Tenenkrommend? Dat was in ieder geval wel de constatering van Baudet, dat hij een blaadje van zijn speech was vergeten. Dat lag nog bij zijn collega Hiddema. Dat hij terechtgewezen werd door voorzitter Arib is mij niet opgevallen. Ze vroeg alleen of hij misschien militair was, meer niet. Baudet kon gewoon zijn vermakelijke bijdrage aan het debat beginnen en ongestoord afronden, vooral ook omdat de zaal heel rustig luisterde en zich zeker niet als een kakelend kippenhok gedroeg. Omdat er geen enkele vraag kwam, heeft de speech verder ook niet storend gewerkt, noch vertragend. Voor controle is het allemaal op YouTube terug te kijken. Je hebt kennelijk een andere speech gezien.

    2. Baudets actie was absoluut een gebrek aan fijngevoeligheid. Er werd overigens door hem in het bewuste kamerdebat geen enkele vraag aan de minister gesteld. Het werd daarmee duidelijk dat Baudet er alleen maar was ter meerdere glorie van hemzelf. Misselijk!

    3. Gerard
      De krokodillentranen gestort door de Kamerleden bij het rouwbeklag om de overleden militairen was voorspelbaar. Het was koekoek één zang
      Zelfs de VVD kwam het electoraal beter uit die krokodillentranen te storten dan hun minister te verdedigen.

      Nu was er een Kamerlid die mij op realistische en existentiële wijze aantoonde dat Defensie en de Kamer al jaren lang verantwoordelijk zijn voor dit drama.

      • Baudet misbruikte de gelegenheid wel degelijk door een relatie te leggen tussen de bezuinigingen en de doden. Maar de mortiergranaten zijn gekocht toen er nog geen enkel probleem was met de centen, niet meer tenminste dan gebruikelijk. En de doodgeschoten trainer op de schietbaan is ook niet overleden door te weinig geld, maar omdat er werd geschoten met scherp terwijl dat dat daar niet was toegestaan. Indirect kun je altijd de relatie met geld leggen, maar hier ging het toch vooral om onnodige fouten en niet van de minister. Een minister die de nasleep overigens heel onhandig aanpakte en daarom terecht vertrekt.

        • Kenmerkend is dat het aanbestedingsbeleid van de overheid zeer sterk de nadruk legt op het gunnen aan de laagste bieder.
          Dit illustreert dat regelmatig niet veiligheid een doorslaggevende factor is, maar geld. Met minder wordt de klus immers ook wel geklaard.
          Zo ook met de aanschaf van mortieren, waarbij voor de kwaliteit van de mortieren niet kon worden ingestaan door de verkopende partij. Hoewel het dan misschien niet direct is bewezen, krijg ik dan toch zeer sterk de indruk dat niet zozeer de veiligheid leidend was maar een ander, onbevestigd, argument.
          Ook op de schietbaan in Ossendrecht werd er uit nood gekozen voor die schietbaan omdat een nieuwe, gewenste schietbaan, die voldoet aan de veiligheidseisen, niet binnen het budget pastte en er dus, middels de ‘can do-mentaliteit’ gepoogd werd er het beste van te maken. Dat er in de uitvoering uiteindelijk ook fouten zijn gemaakt is mogelijk, maar het bestuur heeft de militairen in deze positie gedwongen door niet de middelen ter beschikking te stellen die nodig waren om te trainen en aan de andere kant van het spectrum wel in toenemende mate een groter beroep te doen op diezelfde militairen.

          • Je bevestigt wat ik bedoel, Namelijk, dat de fouten binnen Defensie zijn gemaakt en niet het gevolg zijn van de extreme bezuinigingsmaatregelen van de laatste jaren. Binnen krappe budgetten blijven is heel gebruikelijk, in bedrijven om de winsten te maximaliseren en ook binnen ministeries om zoveel mogelijk te bereiken met eindige budgetten. Dat mechanisme is normaal en daarmee moet men kunnen omgaan. Tijdens de crisis werd dit heel ingewikkeld, omdat er steeds minder geld beschikbaar was.

    4. De linksen hebben een enorme hekel aan Thierry Baudet. Bleek wel de laatste dagen. Maar Thierry heeft goed gedaan. Hij is de enige die een voorbeeld laat zien dat die 2 militairen door zulke fouten omkwamen ! R.I.P.

      • Ondertussen zijn het de rechtsen die de ondeugdelijke mortieren hebben aangeschaft. Het waren niet de bezuinigingen die hiertoe hebben geleid. Wel zijn er rare afwegingen gemaakt. Zo heeft Nederland militair oorlogstuig aangeschaft met een dusdanig hoge prijs dat andere landen hiervoor terugschrokken, waaronder veel grotere landen dan Nederland.

    5. Beste Johan,

      Ben het helemaal met je eens dat het optreden van Baudet vooral respectloos was naar de nabestaanden. Smakeloos. En alleen maar om de publiciteit te halen.

      Daarentegen moet ook worden gemeld dat het beleid van de Nederlandse regering al jaren bijzonder stuitend is. Want deze zaak staat niet op zichzelf. Al eerder kreeg maatschappelijk werker Spijkers de opdracht te verbloemen dat een militair was omgekomen door ondeugdelijk oefenmateriaal. De staat ging zover dat ze probeerden de man gek te verklaren (letterlijk!). Deze goudeerlijke man weigerde te doen alsof het de eigen schuld was van de militair en heeft jaren en jaren een juridische strijd moeten leveren met de staat. Zelfs toen hij in het gelijk werd gesteld, werd de uitbetaling van de schadevergoeding zoveel mogelijk getraineerd.

      Ik wil maar aangeven dat er al werd gewerkt met ondeugdelijk materiaal jaren voordat de bezuinigingen werden ingezet. Ook toen al was het vooral een kwestie van het maken van slechte en onverantwoorde keuzes. Over het algemeen kijkt men onder een rechts bewind meer naar de prijs dan naar de kwaliteit. Ook buiten het leger gaat dit op, denk maar aan de Fyra treinen. Of beter voorbeeld nog: de nog niet zolang geleden aangeschafte helikopters voor op vliegdekschepen: onveilige roestbakken nota bene van dezelfde fabrikant als de Fyratreinen.

    6. Hoe populairder Thierry wordt hoe gemener de linkse kliek reageert. Je vergeet trouwens het lavendelzakje te vermelden, wel op de persoon blijven spelen hé. Het is smullen hoe Baudet de Tweede Kamer als een pletwals betreedt.

    7. Hoe duidelijk kan je zijn. Net als de mariniers nam Thierry Baudet zijn eigen militaire kleding mee. Hij naar het strijdtoneel der Tweede Kamer. Visueliteit spreek boekdelen. Goed te begrijpen voor het volk en…. politici.
      Natuurlijk, Thierry ging weer eens buiten het (partij) kader om, op zijn manier de onverkwikkelijke materie aan de schandpaal hangen. Kostelijk gewoon. En ja, hij scoorde er mee en waarom niet? Vond het persoonlijk voor het debat een verademing..

    8. Op het moment van schrijven bevind ik mij in een uitzendgebied, u kan zich voorstellen dat dit debat alhier met bovengemiddelde belangstelling is gevolgd.

      Absoluut, de keuze om deze misstand aan de kaak te stellen door dhr. Baudet, tijdens dit debat is discutabel, maar het is niettemin een misstand die weggehoond wordt door politiek Den Haag, terwijl het voor mij en mijn collega’s de dagelijkse realiteit is.
      En als ik iets langer nadenk over wat dhr. Baudet zegt valt de link met onze omgekomen collega’s ook nog wel te leggen.
      Kern van het debat was namelijk dat de mortieren ondeugdelijk waren, een opeenstapeling van fouten in het controleproces die uiteindelijk hebben geleid tot dit tragische ongeval. Maar waarbij in het aankoopproces al was opgesteld in het koopcontract dat de veiligheid discutabel was, daar het Amerikaans Department of Defense niet in kon staan voor de veiligheid van de mortiergranaten.
      En daar zie ik juist het raakvlak met dit debat; het continu beknibbelen op uitgaven, het zoeken naar ‘de laagste bieder, voor een dubbeltje op de eerste rij zitten.’ Precies hetgeen dhr. Baudet uitbeelde in zijn betoog.
      Hoewel het directe verband tussen het ‘afknijpen’ van het defensiebudget en de garantie stelling van de veiligheid van de militairen waar ook ter wereld waarschijnlijk niet bewezen kan worden, zie ik in mijn dagelijkse praktijk toch altijd dit directe verband weer terug en dhr. Baudet illustreerde dit feilloos met zijn, voor de leek wellicht betekenisloze, attributen.
      Stemmingmakerij? Allicht, maar dat was niets anders dan waar de andere kamerleden van bijvoorbeeld de SP eveneens mee bezig waren.
      Door dhr. Baudet dan vervolgens weg te zetten als ‘lijkenpikker’ is in mijn optiek huichelachtig wanneer u diezelfde maatstaf niet legt langs alle andere politici die op 3 Oktober aan het woord zijn geweest.

      Mijn oproep aan u is dan ook om in te gaan op de kern van het verhaal en uw subjectieve emoties jegens dhr. Baudet eenmaal opzij te zetten, daar het hier wel gaat over de veiligheid en uiteindelijk de levens van mij en mijn collega’s. Dat lijkt mij een discussie die het waard is om te voeren, na alles wat wij, als instrument van de politiek, voor ons Nederland over hebben en hebben gehad, lijkt me dat toch wel het minste.

      • Ik heb niet zoveel moeite met de actie van Baudet. Ik heb wel moeite met de manier waarop in de Kamer, door Baudet en veel anderen, en hieronder een aantal zaken door elkaar gehaald worden. Er zijn bij de aankoop van de mortiergranaten inderdaad fouten gemaakt. Die worden overigens door politiek of Kamer niet weggehoond, of ik moet iets gemist hebben.
        Maar ik maak vooral bezwaar tegen de manier waarop hier van alles door elkaar gehaald wordt. Die granaten werden in 2006 aangeschaft. Toen werd er ook op Defensie gelet, vooral of het niet wat goedkoper kon. Maar wat er nu wordt bijgehaald zijn de extreme bezuinigingen van de afgelopen jaren, waardoor allerlei Defensie-taken in de verdrukking zouden komen. Bij die problemen kan ik me wel iets voorstellen. Maar dat heeft niets te maken met de zonnige stand van ‘s lands financiën in 2006. Toen zijn er gewoon fouten gemaakt, door collega-defensiemedewerkers. Je nu verschuilen achter onhaalbare extreme bezuinigingen is onterecht, want die bezuinigingen zijn van de laatste jaren en geen oorzaak van de fatale ongelukken met die mortieren. Defensie zou veel meer de hand in eigen boezem moeten steken, want ze maakten er toen gewoon zelf een zooi van. Ik denk eerder, dat de uittocht van ervaren oudere Defensie-medewerkers, ik ken en spreek er relatief veel, veel meer heeft bijgedragen aan die problemen dan de centen.
        Hiermee praat ik niet de bezuinigingen van de afgelopen crisisjaren goed, want die versterkten nog eens de neergang van het functioneren van Defensie. De grootste fout die nu gemaakt kan worden, is gewoon meer geld naar Defensie sturen in de overtuiging dat ze dat dan wel goed zullen besteden. Bij Defensie is veel meer aan de hand, met en zonder crisis. En een ministerswisseling was misschien wel nodig, maar is echt geen oplossing.
        Kortom, ik krijg de indruk, dat het ongeval met die mortieren misbruikt wordt om meer geld naar Defensie te krijgen. Dat is ze gegund, maar niet voldoende.

      • “… dan toch altijd nog liever Wilders dan Baudet” sluit niet uit, dat Baudet bij de schrijver onderaan staat en Wilders net daarboven. Dat is heel wat anders dan VOOR Wilders zijn. 😉

        @Peter van Nuijsenburg
        Excuus, ik kan het niet laten. Crescendo is een muziekterm en komt niet uit het Latijn, maar uit het Italiaans, waar het groeiend (bijvoorbeeld in volume) betekent. Ik heb helemaal niets met Baudet, maar zijn kennis van het Latijn lijkt me beter. 😉

    9. Als ex-beroepsmilitair vond ik het een zeer juiste actie. Laten zien waar het misgaat bij defensie, namelijk het gebrek aan de meest elementaire middelen en zorg die een werkgever zijn medewerkers met gevaarlijke beroepen dient te verschaffen. Zou mij niets verbazen als het applaus van de publieke tribune van militairen afkomstig was…

      • Er zijn mensen doodgegaan. Het is respectloos om dan er een grap van te maken puur om wat hoger in de peilingen te komen. Bij een ander debat had het gekund, maar als het gaat om de dood van 2 onschuldige soldaten hoort het niet.

    Comments are closed.