Het falen van Macron

    2
    508

    Leestijd: 4 minuten.

    De Fransen zijn weer eens in opstand gekomen. Niet allemaal natuurlijk, maar de groep die zich achtergesteld en benadeeld voelt. Het is begonnen als protest tegen verhoging van brandstofprijzen die vooral bejaarden en automobilisten op het platteland treft. En is het uitgegroeid tot een rebellie tegen het Parijse establishment en met name zijn belangrijkste vertegenwoordiger, president Emmanuel Macron.

    Bij de protesten van de in gele hesjes gestoken demonstranten zijn inmiddels twee doden en een groot aantal gewonden gevallen. Je kunt dus zeggen dat het menens is. Het oproer heeft bovendien geen leiding, er zijn geen aanvoerders die eventueel als contactpersonen kunnen optreden. Daardoor is het protest onvoorspelbaar en moeilijk beheersbaar voor de overheid. Hier is de onderbuik in actie. Dat is een Franse traditie waaraan ook deze president zich niet aan kan onttrekken.

    Voor Macron zou het een teken aan de wand moeten zijn. Tijd om eens een moment van bezinning in te lassen. De kerst kom er aan, dus dat komt goed uit. Hij zou zich eens moeten afvragen waarom hij zoveel mensen tegen zich in het harnas jaagt. En waarom zijn grootse plannen op steeds meer verzet en weerstand stuiten. Niet alleen binnnenshuis maar ook in Europa.

    In elk handboek voor leiders in het bedrijfsleven, en waarom zou je de politiek daarvan uitsluiten, waarschuwt de schrijver voor valkuilen. Daarvan zijn er afhankelijk van de auteur minstens zeven. Die gaan we hier niet allemaal behandelen. Maar de boodschap is helder: de aspirant-leider moet zijn pad zorgvuldig kiezen anders gaat het al mis voor hij goed en wel is begonnen.

    De eerste en verreweg de gevaarlijkste valkuil is zeker voor een politicus met een ambitieus programma het te ver uitlopen voor de troepen. Je kan de mooiste plannen van de wereld hebben en het beste met de mensheid voor hebben, als je te hard van stapel loopt, zal je dat programma nooit realiseren. Het gaat voor veel kiezers te snel. Er wordt teveel op de schop genomen. Er is geen draagvlak. En dan gaan ze onherroeplijk een keer de kont tegen de krib gooien.

    De tweede valkuil is het overschatten van je mandaat. Macron heeft vorig jaar bij de presidentsverkiezingen de rechtspopulistische Marine Le Pen verpletterend verslagen, 66 tegen 34 procent. Dat was in de tweede ronde in een rechtstreeks duel. Maar in de eerste ronde, met meerdere kandidaten en waarin de kiezer ‘met zijn hart’ stemt haalde hij nog geen kwart, krap 24 procent, 2,5 meer dan Le Pen. Dan kun je aan die uitslag in de tweede ronde nog zoveel krullen draaien als je wilt, het lijkt maar is geen overweldigend mandaat. En zeker geen vrijbrief om zonder rekening te houden met allerlei gevoeligheden de boel al te radicaal overhoop te halen.

    Om die reden was behoedzaam opereren van meet af aan geboden. Frankrijk moet hervormd worden. De zaken zijn door de falende politiek van Macrons voorgangers veel te lang op hun beloop gelaten. Dat de nieuwe president het achterstallig onderhoud eindelijk eens wilde aanpakken, viel te prijzen. De loftrompet werd bijkans aan stukken geblazen, zeker in het buitenland. Hier was eindelijk weer eens een politicus met visie, elan en allure. Het antwoord op de populisten van links en rechts.

    Alleen, je moet daarvoor wel de burger mee krijgen. En dat is hem niet gelukt. Dat ligt ook aan zijn persoonlijkheid. Macron is afstandelijk en heeft autoritaire trekjes. Hij wilde van het presidentschap een boven de gewone sterveling verheven roeping maken. Dat zouden de Fransen volgens hem eigenlijk ook willen: een koning, een grote historische figuur. Menig landgenoot zal zich achter het oor hebben gekrabd toen hij dat hoorde.

    Het gevolg is dat Macron in rap tempo veel krediet heeft verspeeld. Hij is nu bijna net zo impopulair als zijn voorganger de socialist Francois Hollande en die had een nooit eerder dieptepunt bereikt. Macron wordt steeds meer gezien als de president van de rijken, de geslaagde, hoogopgeleide stedelingen. Hij zou geen oog hebben voor de noden van de sappelaars in de provincie en de banlieu die het hoofd boven water moeten zien te houden. Hij is de president van de tweedeling geworden.

    Ook in Europa liep Macron al gauw te ver voor de troepen uit. Er werden ook weer grote woorden gesproken. Dit keer over een nieuw elan voor een nieuw Europa. En het applaus was weer niet van de lucht. De EU is toe aan een grondige opknapbeurt, daar is iedereen het wel over eens. Maar kom dan wel met realistische plannen. Met voorstellen die de noordelijke lidstaten zien als het openen van het loket voor de zuidelijke brassers en potverteerders, vervreemd je uiteindelijk iedereen van je. Het noorden om bovengenoemde reden, het zuiden omdat je uiteindelijk niks voor mekaar krijgt.

    Dat is sowieso het risico voor iemand die (te) hoog inzet. Misschien is het nog te vroeg om hem nu al af te schrijven en de koers kan altijd nog verlegd worden. Maar zoals de zaken er nu voorstaan, is Macrons presidentschap hard op weg een mislukking te worden. Dat is niet alleen jammer voor Frankrijk. Ook de EU kan wel een vaste hand aan het stuur gebruiken, zeker nu Duitsland vooral bezig is met zichzelf.

    En misschien wel het belangrijkste: Macron zou wel eens niet het antwoord op het populisme kunnen zijn, maar in tegendeel, de aanjager. Dat maakt de Euroverkiezingen in mei volgend jaar extra interessant.

     

     

    2 REACTIES

    1. Het Franse volk pikt het beleid van Macron niet meer. Maar hoe reageert zijn regering: ‘t zijn de nationalisten – Le Pen – en de rechts radicalen! Zelfs onze NOS huppelt vrolijk met deze desinformatie mee. (Link 1) Nationalisten worden ondertussen overal van beschuldigd!
      Maar de hand in eigen boezem steken ho maar…
      Iedereen weet dat het gele hesjes protest een spontane volksopstand is dat niets met de politiek te maken heeft. (Link 2) Maar de demoniseringsmachinerie draait op volle toeren. Europese verkiezingen komen er aan en Macron zoekt naarstig naar een zondebok om zijn falen te verbergen.
      Wellicht dat we nu iets van de EU gaan horen? Van dat buro over desinformatie?
      Of geldt dat niet voor’t Franse kartel?
      En haar Franse president. 😇
      Link 1 – https://tpo.nl/2018/11/26/nos-journaal-snapt-geen-snars-van-anti-macron-revolte-giletsjaunes/
      Link 2 – https://www.volkskrant.nl/nieuws-achtergrond/gele-hesjes-veroorzaken-rellen-in-parijs-minister-van-binnenlandse-zaken-wijst-naar-extreemrechts~b8af2b9a/

    2. Ik maak mij zorgen:(
      VK nu officieel gescheiden van ons (als het parlement dit verdrag toestaat) en wat nu?
      Ieder denkt: mooi er komt nu rust en iedereen gaat aan het werk om deze scheiding in banen te lijden.
      Ben bang dat het feest nu pas begint .
      Spanje zal er alles aan doen om van deze scheiding een bloederige vechtscheiding te maken want de straat moet en zal onder haar controle komen .
      Wat China en Rusland kunnen kan Spanje ook (vergeet Spaans N Afrika niet)
      Macron heeft zijn tegengewicht verloren en droomt te veel van Napoleon.
      Merkel gaat en laat politici daar achter. politici die vergeten zijn om zelfstandig te regeren om dat mutti dit voor hun deed.
      Italië is weer op zoek gegaan naar de Adelaar van Varus .
      In Zweden weten ze nog niet of iedereen een rokje of een broek gaat dragen?
      En NL ?? Ik zeg maar niets , vraag dat maar aan Halsema of Ollongren ?
      En dan krijgen we de wisseling van de wacht in Brussel !
      Ik ben geen fan van Rutte of de EU !
      Maar ik denk dat Rutte met spoed naar Brussel moet !!
      De problemen beginnen nu echt.!

    Comments are closed.