Het Groene Spook slaat toe

    4
    1250

    Leestijd: 4 minuten.

    Er waart voor de zoveelste keer weer eens een spook door Duitsland. En dit keer is het niet bruin (nazi’s), rood (communisten) of geel (populisten) maar groen. De Groenen en niet de extreem-rechtse Alternative für Deutschland (AfD) jagen de gevestigde partijen de stuipen op het lijf.

    Ooit weggezet en belachelijk gemaakt als een partij van bosneukers, muesli-eters en ander warhoofdig geiten-sokken-volk, bepalen de Groenen nu meer en meer de politieke agenda. Één issue beheerst als geen ander het Duitse gemoed. Bijna 50 procent van de kiezers noemt de klimaatverandering hét topthema van de politiek. En waarschijnlijk heeft Greta Thunberg nergens zoveel fans als in Duitsland. De kleine Zweedse klimaatfee is een idool geworden en niet alleen van de tienduizenden klimaatspijbelaars die elke week de straat op gaan.

    In dat licht overspannen klimaat heeft de ecopartij de wind in de rug. Bij de laatste landelijke verkiezingen, voor het Europees Parlement, passeerden de Groenen voor het eerst de sociaaldemocratische SPD. Ze werden de tweede partij en zouden volgens sommige peilingen nu ook de CDU van kanselier Angela Merkel hebben overvleugeld. Van zoiets kan Jesse Klaver alleen maar dromen.

    Bij de SPD is nu regelrecht paniek uitgebroken. De sociaaldemocraten zitten al jaren in het slop maar de kiezers lopen nu massaal weg. De traditionele aanhang naar de AfD en de hoger opgeleiden in gestrekte draf naar de Groenen. De SPD, de oudste sociaaldemocratische partij in Europa zit niet eens meer in een existentiële crisis. Hier is sprake van doodsnood.

    En dan gaan politici vaak wild om zich heen slaan. Een SPD-kopstuk vergeleek de Groenen onlangs met de AfD. De brave groenzoeters waren nu opeens ook populisten. Zoals de AfD alle problemen herleidt tot één oorzaak, de immigratie, zouden de Groenen in de klimaatverandering de bron van alle ellende zien. De Groenen als ecopopulisten, dat was wel erg kort door de bocht. Niettemin, de SPD heeft zich voorgenomen ook (weer) klimaatpartij te worden.

    Ook bij de CDU zit de schrik er goed in. Merkel was ooit de ‘klimaatkanselier’, ze was zelfs minister van wat toen nog milieu heette. Maar andere sores, Euro-crisis, asielcrisis, Krim-crisis en de door-de-weekse besognes van de praktische politiek gingen voor. Nu hebben de conservatieven het klimaat herontdekt maar het gaat niet echt van harte. Met name de werkgeversvleugel ligt dwars. Het bedrijfsleven mag vooral geen last krijgen van al te drastische maatregelen zoals een CO2-belasting.

    Voor de Groenen zelf is het succes natuurlijk prachtig maar ze zien ook de schaduwkanten. De partij profiteert niet alleen van de klimaatangst en het ongenoegen over de SPD en CDU. Ze draagt zelf behalve in een aantal deelstaten geen regeringsverantwoordelijkheid. In de luwte is het makkelijk scoren. Daarnaast beseffen realisten dat hun partij wel eens teveel een life-style-partij zou kunnen zijn. Net als de bakfiets iets voor de beter opgeleiden die in hun kring mee willen tellen.

    Want net als bij ons in de polder zijn de Groenen  vooral een partij voor de grote (studenten)stad. Daar buiten wordt het moeilijker. Met name in het oosten krijgen de Groenen nauwelijks een poot aan de grond. In grote delen van de voormalige DDR is het dertig jaar na de hereniging nog altijd crisis. De werkloosheid ligt ver boven het landelijk gemiddelde en in sommige regio’s is de zwaar vervuilende bruinkoolwinning de grootste werkgever. Probeer dan maar eens stemmen te halen met de Groene boodschap.

    En net als bij elke partij die opeens snel groeit, zijn er grote organisatorische en personele problemen. Zijn er genoeg professionele krachten om plaatselijke afdelingen op te bouwen? is er geld genoeg? Zijn er geschikte kandidaten voor al die zetels die gewonnen gaan worden? De schrik sloeg ze opeens om het hart toen een verslaggever vroeg of ze al eens hadden nagedacht over een kanselierskandidaat. Daar wilde nog niemand aan denken: veel te vroeg.

    En dat is niet de enige reden. Het succes heeft namelijk ook de traditionele verdeeldheid toegedekt. De Groenen hebben sinds hun oprichting een realistische vleugel, de ‘realo’s’ en een fundamentalistische, de ‘fundi’s’. Dat zorgde jarenlang voor veel heibel. De fundi’s zijn nu gekrompen tot een betrekkelijk kleine minderheid en minder radicaal. En omdat het succes voornamelijk te danken is aan de huidige realo-leiding, houden ze zich nu koest. Maar dat is natuurlijk geen garantie voor de toekomst.

    Als de partij gaat besturen zullen er keuzes moeten worden gemaakt. Groene leiders zullen voor de achterban moeilijk verteerbare compromissen moeten sluiten. Echte taboes, ononderhandelbare punten, lijken er op dit moment niet te zijn. De partij is ook aan de basis nog nooit zo weinig ‘alternatief’ en rebels geweest. Maar ook dat kan zo maar veranderen. Er zijn al stemmen te horen dat de partij wel erg ‘burgerlijk en teveel voor elk wat wils’ dreigt te worden.

    En boven alles hangt natuurlijk de bange vraag: hoe stabiel is die steun? Al die prachtige peilingen betekenen niet automatisch prachtige verkiezingsuitslagen. De Groenen doen het in de polls sowieso altijd beter dan bij verkiezingen. En de piek waaraan iedereen zich nu verlekkert zou best eens een gigantische hype kunnen zijn. Want ook in Duitsland is de kiezer tegenwoordig een trouweloze klant.

     

    .

    4 REACTIES

    1. Corné en Joop
      Als ik sommige mensen hoor dan kunnen we kolenmijnen in Limurg wel weer openen. Niks aan de hand, allemaal leugen en bedrog van die linkse politici en jawel, haal gewoon Soros maar weer eens van stal. Ik heb mij er altijd over verbaasd waarom zorg voor het milieu en klimaat iets te maken moet hebben met rechtse of linkse politiek. De natuur is namelijk nog rechts, nog links. Maar de natuur kan wel worden verpest door menselijke aktiviteit, zoals enorm hoeveelheid plastic afval in zee, of een teveel aan CO2 uitstoot. Als mensen hieraan iets willen doe zijn dat ‘milieugekkies’, en allemaal leugen en bedrog. Ik vind het vreemd dat dit zoveel frustraties oproept….

    2. Zou toch leuk zijn als dhr. Van Nuijsenburg eens een keer na zou gaan of wat ie zegt nou eigenlijk wel klopt, want dat is hier eigenlijk nergens het geval.

      De groenen draagt “behalve in een aantal deelstaten geen regeringsverantwoordelijkheid”. Om precies te zijn in een meerderheid van de deelstaten wel (9/16), bijna evenveel als de Union (10/16) en SPD (11/16) op dit moment. En ook op landelijk niveau hebben ze 8 jaar meegeregeerd, en zijn gedurende die periode ongeveer gelijk gebleven qua aantal stemmen.

      En dat ze alleen aanhang hebben in de studentensteden is ook niet waar, zelfs in de rechtse landelijke deelstaat Mecklenburg-Vorpommern (waar de neonazistische NPD pas bij de afgelopen verkiezingen uit het parlement verdween) scoren ze nu boven de 10% in de peilingen.

      Dat de groenen het in de peilingen altijd beter doen dan bij de verkiezingen is ook niet waar, bij de laatste Europese verkiezingen deden ze het beter dan ook maar één peiling in de weken ervoor had voorspeld (resultaat: 20,5, peiling gemiddelde: 18), idem dito bij de laatste landelijke verkiezingen (resultaat 9, peiling gemiddelde: 7,5).

      Als je toch onzin op gaat schrijven, doe het dan niet weet je.

    3. De Groenen zijn met hun ideeën over elektrisch rijden en zonnepanelen net zo hypocriet als andere politici.
      Immers zonnepanelen en accu’s worden veelal in ontwikkelingslanden geproduceerd; met als gevolg bijbehorende zware milieuvervuiling en uitbuiting van werknemers.
      Maar dat probleem is daar en niet hier dus kunnen wij zeggen dat we onze milieu-doelstellingen halen en hart hebben voor mens en milieu. Wat een bedrog!

    Comments are closed.