Het mysterie van de misdaad

    18
    386

    Leestijd: 1 minuten.

    Het mysterie van de verdwenen criminaliteit. Dat is de titel van een publicatie van het Centraal Bureau voor de statistiek (CBS). De strekking van het verhaal: Sinds de eeuwwisseling neemt de misdaad af, maar we kunnen alleen maar raden hoe dat komt.

    De reacties laten zich raden. De sociale media staan bol van ongeloof en verontwaardiging. We worden opgeschrikt door liquidaties in het criminele milieu en bij geweldsdelicten bestaat vaak de vrees voor terrorisme. Ons gevoel zegt iets anders dan de nuchtere feiten van de statistici, namelijk dat de samenleving steeds onveiliger wordt.

    Vaak wordt gedacht dat armoede een drijfveer kan zijn om het pad van de misdaad op te gaan, maar na de Tweede Wereldoorlog ging een stijging van de welvaart lange tijd gepaard met een stijging van diefstal en roof. Ook blijkt uit statistieken dat het vooral jonge mannen zijn die de misdaden plegen. Met de vergrijzing zou dus ook de criminaliteit afnemen, maar volgens het CBS vindt ook deze theorie geen bevestiging in de cijfers.

    Misschien moeten we ervan uitgaan dat het de gelegenheid is die de dief maakt. Met de toename van de welvaart kwamen we ook beter in de spullen te zitten. Het touwtje ging uit de brievenbus. En ouderen herinneren zich nog hoe heroïneverslaafden met autoradio’s aan de haal gingen. Het toenemende aantal diefstallen bracht een reactie op gang van burgers die zich beter gingen beschermen, zie het toenemende aantal particuliere beveiligers.

    Opvallend aan de cijfers is dat de afname van de criminaliteit niet verklaard wordt door een grotere pakkans, een stijging van het aantal agenten of zwaardere straffen. En toch is dat waar politici, al dan niet onder druk van de publieke opinie, de oplossing zoeken. Het mysterie van de verdwenen criminaliteit is een verhaal dat er ook bij hen moeilijk in gaat.

    18 REACTIES

    1. Tja, als je suikerziekte en verwardheid niet meetelt kom je al ver. Dan kunnen ook nog eens heel ‘toevallig’ alle camara’s bij Centraal Station Amsterdam uitstaan en is het natuurlijk een ongeluk als je tijdens ramadan een stel Joodse toeristen (gelukkig) net niet dood rijdt, maar slechts het ziekenhuis in… En ja, in Den Haag wordt (gelukkig) je hoofd net niet van je romp gesneden want het lukte niet. Koelbloedig en volkomen rustig als dat – volgens getuigen ter plaatse – ging, de man was ‘slechts’ verward, beweerde het ‘gezag’ onmiddellijk. Ik rijd toevallig elke week met de tram vlak langs de plaats waar het gebeurde…. Stel je eens voor dat ik ‘toevallig’ was uitgestapt.
      Tja, ik weet het. Die kans is statistisch zeer klein dat ik het zou zijn die deze ‘verwarde’ persoon op die dag, dat moment zou tegen komen. ‘T zit volgens het CBS nu ‘slechts’ tussen mijn oren, wel vast nog aan mijn hoofd gelukkig, die oren en zelfs het hoofd zit vast op de romp.
      Toch HAD het kunnen gebeuren.
      En nog geen (terroristische) misdaad hoor… Want verward, tja… Da’s dan toch statistisch vast een vorm van ongeluk, of niet? ‘T zal je overigens als ‘ongelukkige’ maar overkomen. Je zal er maar wonen. Of er elke dag met de tram langs gaan… (ik gelukkig slechts een paar keer per week, dus mag ik eigenlijk ook niet zeuren…) Dan zit het ondertussen bij heel mensen wel tussen hun oren.
      Toch was er maar 1 persoon verward…
      Daarin zit natuurlijk dat ‘onveilige gevoel’ van velen. En statistisch telt dat niet. ‘T is geen feit. We leven eigenlijk dus heel veilig. Ook dronkenschap en auto rijden, zodat onschuldigen overlijden, of voor’t leven in een rolstoel zitten…
      Da’s vast geen misdaad maar een ongeluk? Toch? Of wordt te veel alcohol achter het stuur – het is verboden – niet als misdaad gezien? Of niet als zodanig in de statistieken meegenomen?
      Weet iemand dat? Hoe dit nu zit. Want wat is misdaad eigenlijk?
      Geen geld naar Griekenland en dan toch doen?

    2. Er wordt in de media vaak beweerd, dat de criminaliteit zó sterk is gestegen en de oplossing van misdaden zo weinig gebeurt, dat het publiek dan maar niet eens aangifte meer doet. Het CBS noemt deze mogelijkheid ook als verklaring van de criminaliteitsdaling, maar geeft ook aan dat dit slechts een deel van de daling verklaart.

      Mij lijkt zelfs dat nog overdreven. Verzekeringen keren pas uit als bij diefstal aangifte is gedaan. En bij moord of andere ernstige misdrijven hoef je niet eens aangifte te doen, maar is het feit zelf al voldoende om de politie in actie te krijgen. Ook het aantal moorden is gedaald. Dat heeft niets te maken met wel/niet aangeven, want achterwege laten van aangifte doet zich alleen voor bij relatief kleine misdrijven, zoals zakkenrollerij, fietsdiefstal, kleine winkeldiefstallen, etc.

      Nederland is de afgelopen tientallen jaren in alle opzichten gewoon veiliger (qua verkeer, gezondheid, misdaad, oorlog) geworden en dat zouden we moeten waarderen i.p.v. naar verklaringen zoeken waarom dit eigenlijk niet de werkelijkheid is.

        • Dat klopt en is misschien zorgelijk, misschien ook niet. Want Nederland hoort nog steeds bij de landen met de allerlaagste moordcijfers. Lager dan nul kan moeilijk en daarom komen er op een gegeven moment fluctuaties. We moeten nog één of twee jaar wachten om te kunnen zien of er een nieuwe trend is ontstaan.

      • Wellicht dat onderstaande verhaal in de Telegraaf (link 1) heel duidelijk aangeeft hoe het met de ‘veiligheid’ en de ‘aangifte behandeling’ door het gezag is gesteld. Als je je de vraag stelt hoeveel van deze ‘overlast’ misdadig is – veilig ga je je hoe dan ook niet door voelen anders verlaat je je huis niet – en hoeveel van dit gebeuren terug te vinden zou zijn in de statistiek – wordt het ‘ons’ wellicht duidelijk wat hier ontbrekend is… Mij lijkt dat op heel veel feiten a – niet op wordt gereageerd, b – niet worden geregistreerd, c – niet bewijsbaar worden geacht… dan blijft er wellicht een schamele d over – wat bewijsbaar wordt geacht en… waarop op gereageerd wordt – en voilà, hier ziet u dan heel duidelijk de mysterieuze ontbrekende misdaadcijfers in de CBS statistiek die de bewoners ongetwijfeld ‘gevoelsmatig (?)’ – dan wel feitelijk – zullen missen…
        Lijkt mij – het nieuwsartikel gelezen hebbende – toch een zeer plausibele constatering.
        Overigens: daar kan het CBS niets aan doen, zij bewerkt immers alleen de gegevens die door het gezag en bestuur ‘geregistreerd’ worden. En tja, wanneer wordt overlast misdadig??
        Hetzelfde speelt nu in Den Haag over het woord Verward. Wanneer is verwardheid terroristisch? Of… kan een terrorist ook verward zijn? (Link 2) Ik neem aan dat iemand met een mes steken niet onder de noemer buurtoverlast in het onderste laatje verdwijnt?
        De gemeente Amsterdam toont ook al aan een zeer grote moeite met de terminologie verwardheid, radicalisering en een terroristisch gemotiveerde daad te hebben. Ik verdenk onze bestuurders er van liever ‘te geloven’ in het beste van de mensheid… Onder het motto, ‘wat niet weet wat niet deert.’
        Daar heeft de bevolking natuurlijk weinig aan…
        https://www.telegraaf.nl/nieuws/2014891/omwonenden-worden-gek-van-haagse-shishalounge
        http://www.dagelijksestandaard.nl/2018/05/pvv-den-haag-laaiend-over-verwarde-man-geloofsfanatici-zijn-allemaal-verward-maar-dit-is-goedpraten/
        https://nos.nl/artikel/2231005-amsterdam-was-gewaarschuwd-voor-radicalisering-belager-joods-restaurant.html

        • Overigens:
          De vraag, achteraf, is juridisch – wat terminologie betreft – ook wat het OM er van vindt (de gemeente Amsterdam was vooraf al in de fout gegaan) m.b.t. de politiek-ideologische gemotiveerde aanval van de Palesteinse-Syriër op het Joodse resaurant – omdat het Joods is – Toch klaagt het OM de persoon alleen voor vernieling aan…
          De Joodse gemeenschap ervaart en ziet het duidelijk als een terroristisch aanval. Immers – zo stelt de wet m.b.t. een terroristische misdaad – het is specifiek tegen een bevolkingsgroep gericht en zaait angst. (Zie link Volkkrant artikel met daarin de wettelijke definitie van een terroristische aanslag).
          Je kan je afvragen – zoals de Joodse gemeenschap – wat er mis met het OM in Nederland is? Is het wellicht (politiek) onwillig terrorisme te veroordelen omdat er dan – zogenaamd – ook geen sprake is (officieel) van een terroristische misdaad?
          Zoiets scheelt natuurlijk ook in de misdaadcijfers van het CBS. Want wanneer vindt het OM een misdaad echt een misdaad?? Wanneer is er sprake van verwarring danwel een politiek gemotiveerde (mis)daad? Ligt de echte verwarring niet bij het OM en haar (politieke) top???
          https://www.volkskrant.nl/nieuws-achtergrond/gemeente-was-gewaarschuwd-over-ruitengooier-verandert-dat-de-zaak-~b46649d4/

          • Als ik het Volkskrantartikel in uw link, waarvoor dank, goed lees, is het standpunt van het OM heel wat genuanceerder dan slechts ontkennen van het terroristische karakter van de aanslag. Bovendien geeft men nu al aan, dat de effecten op de Joodse gemeenschap wel tot uitdrukking zullen komen in de strafmaat. Maar ook hiervoor geldt dat de wet leidend is, gelukkig, en niet alleen de gevoelens van benadeelden.

            • Feit blijft – ook al komt het tot uitdrukking in de strafmaat, wat dus wel degelijk aangeeft dat het relevante wetsartikel geldt (en de overtreding daarin ligt) – het dan toch niet ‘te boek zal staan’ als een terroristische misdaad en dat bedoel ik dan gelijk (ook) voor de statistiek.
              Het CBS kan nu deze misdaad niet als terroristische daad aanmerken. Hoewel ‘in de strafmaat men daar (het terrorisme) wel rekening mee houdt.’
              M.a.w. ‘vertaald’ in gewoon Nederlands – en niet in ambtelijk juridische bochten – het was wel een terroristische aanslag, we straffen de persoon er zelfs voor, maar we noemen het niet zo. Dus ontkennen we het. Dus bestaat het officieel niet.
              Dat bevestigt precies het beleid wat ik al dacht te bespeuren. Terminologische muggenzifterij t.b.v. het wegmoffelen van terrorisme in Nederland!
              Mooier kan ik het niet maken…

            • Overigens, over de ‘gevoelens’ van de benadeelden gesproken, de Joodse restauranthouder overweegt ondertussen zijn zaak te sluiten, wegens veiligheidsredenen….
              Schijnbaar neemt de gemeente het niet zo ‘nauw’ met de beveiliging tegen mogelijke ‘terroristische’ dreigingen. Tja, van de overheid moeten de Joden het tegenwoordig schijnbaar niet meer zo hebben, lijkt me.
              Die (bagatelliserende) houding komt me bekend voor….
              http://www.dagelijksestandaard.nl/2018/05/joods-restaurant-overweegt-sluiting-na-vandalisme-en-geweld-van-moslims/
              https://www.elsevierweekblad.nl/nederland/achtergrond/2018/05/614109-614109/

            • Reactie op de heer Haasnoot.
              Dat het OM in de strafmaat rekening houdt met het grote aantal joden dat getroffen is, betekent niet dat het een daad van terrorisme is. Als een Nederlander met een misdaad een grote groep Nederlanders treft wordt dat ook in de strafmaat meegenomen, maar maakt de daad nog geen terroristische. We hebben hier met nauwkeurige wetsteksten te maken en ik ben blij, dat die niet zo snel worden genegeerd.
              Dat de dader, met gevechtstraining, maar vechtend tegen IS, al zo snel weer op straat staat met een gebiedsverbod lijkt me inderdaad iets voor een goede evaluatie.
              Die gevoelens van het slachtoffer zijn tragisch en relevant maar gelukkig niet alleen bepalend voor de strafmaat. We hebben hier professionele rechtspraak en geen jury of zelfrecht.

            • Ik dank u voor uw mening. Toch verwijs ik naar het volgende artikel dat ik deze ochtend in het NRC las. (Zie link) Daarin definieert Mark van Ostaijen, bestuurssocioloog aan de universiteit van Tilburg, het gedrag van bestuurders – wat ik als terminologische muggenzifterij t.b.v. het wegmoffelen van terrorisme benoemde – als strak georkestreerde depolitiseringsstrategie (er bestaat dus een woord voor en het IS zelfs een beleidsvorm) om inderdaad Nederland te laten overkomen als aanslagvrij land.
              Hij gaat in op de Haagse steekpartij en laat in zijn artikel haarscherp zien dat de term ‘een verwarde man’ past binnen het beleid van bestuurders om de feiten omtrent aanslagen moedwillig te verdraaien en daders via medicatie en behandeling publiekelijk te laten voordoen als ware het psychiatrische verwarde patiënten, om daarmee hun politieke-ideologische (terroristische karakter van hun aanslag) te kunnen verzwakken danwel te ontkennen.
              Hij roept dan ook op dit ‘opzettelijke’ beleid te bekritiseren.
              Het moge duidelijk dat ik niet de enige ben die opzet bespeur bij onze bestuurders om het e.e.a. anders te doen laten voorkomen dan wat er werkelijk aan de hand is…
              https://www.nrc.nl/nieuws/2018/05/10/het-is-een-verwarde-man-gaat-u-maar-rustig-slapen-a1602553

            • Overigens – u verwijst naar de professionele staat van de rechtspraak – het OM is het politieke deel. In uw woorden is zij dat (politieke) deel die de strafeis stelt…
              Als het OM daarin het depolitiseringsbeleid toepast – zal de strafmaat zich daaraan spiegelen.. De rechter – een onafhankelijk niet-politiek deel – ordeelt en veroordeelt op grond van wat het OM aanlevert ook wat de inhoud en maximale strafeis betreft – en dat laatste is het (politieke) OM die dat bepaalt.
              Er zit dus nogal wat ‘speling’ aan de politieke kant van de rechtspraak namelijk de strafeisende partij – dat geeft de mogelijkheid tot sturing – en ik vermoed dat dat ook gebeurt.
              De rechter en de jury – waar u naar verwijst – kan danwel zeer professioneel en onbevangen zijn, dat doet niet af aan het feit dat het proces an sich door de strafeisende partij – het OM – beleidsmatig gestuurd kan worden. En dat kan ontegenzeggelijk effect op de uitkomst hebben. Ik denk dat wat hier kan, ook gebeurt en deel uit maakt van een vooropgestelde beleidshouding.

            • Correctie, u verwijst niet naar de jury. Een verschrijving mijnerzijds. Maakt verder niet uit, was niet relevant voor de kern van mijn betoog… Het OM dat vanuit politiek oogpunt de strafmaat en eis instelt (beïnvloed) aan de hand van het te voeren depolitiseringsbeleid.

    3. Dat is het probleem van onze politici, de moeilijke keuze tussen het hele en eerlijke verhaal en hetgeen wat het volk wil horen. Het hele en eerlijke verhaal kost je gegarandeerd stemmen.Het volk naar de mond praten kan je vroeg of laat opbreken. Dus iedereen begrijpt dat het vreselijk moeilijk is om politicus te zijn en dat politici soms nachtmerries hebben omdat hun geweten opspeelt: Moet ik liegen vanwege lijfsbehoud, of waarheid spreken in landsbelang? politici staan soms echt voor vreselijke keuzes omdat het volk graag optimistisch de toekomst ingaat en een hekel heeft aan verhalen die de onderbuik te weinig strelen. En natuurlijk weten ze in Den Haag hoe je de criminaliteit met succes kunt aanpakken, maar dat vertel je het volk niet. Een te bijdehand volk is een gevaar voor de democratie.

    4. Ik geloof niets meer en vertrouw maar op mij zelf.
      mijn huisje aan de grens NL/DLD compleet leeg geroofd en ben bezig met camera’s.
      In 50 jaar was daar zelfs nog nooit de politie geweest en nu er een AZ gekomen is de ene roof na de andere. weet niet of dit er mee van doen heeft, maar toch. je slaapt anders.
      Denk dat Brussel of den haag pas ontdekt dat er iets niet klopt wanneer er een terrorist zich verloopt en voor hun deur staat. Ps. dit geld ook voor een rover maar zij zijn beschermd en dat ook op mijn kosten .

      • Je leest iedere week dat er weer iemand is neergestoken of doodgeschoten. En het is de laatste jaar wel heel erg in en rond Amsterdam

    5. Ik denk dat de meeste mensen geen aangifte meer doet omdat de meeste aangiftes onder in de la gedumpt worden. Dan neemt de criminaliteit gauw af als de mensen geen aangiftes meer doen.

    Comments are closed.