In de te grote schoenen van vader Jan

1
1018

Leestijd: 3 minuten.

Eén ding kun je Lilian Marijnissen nooit verwijten: dat ze voor de weg van de minste weerstand heeft gekozen. Wie leider wordt van de SP weet dat hij altijd vergeleken zal worden met de Godfather van de partij. En als je zijn dochter bent ben je bijna gedoemd altijd en overal in zijn schaduw te opereren.

Je kunt je afvragen wat Jan Marijnissen heeft bezield om zijn dochter zo vroeg naar voren te schuiven. Want laten we maar meteen de mythe opruimen dat Lilian tot partijleider gekozen is. De SP is een achterkamertjespartij. Dat achterkamertje staat in Oss en wat daar gebeurt, bepaalt nog steeds één man. Jan Marijnissen is en blijft de SP, ook al treedt hij tegenwoordig nauwelijks naar buiten.

Zijn dochter begon met een paar forse handicaps. Lilian had geen noemenswaardige politieke ervaring. Ze moest het roer overnemen van Emile Roemer op een moment dat de partij de zoveelste teleurstellende verkiezingen achter de rug had. En het feit dat ze als politiek leider geparachuteerd werd na een schijnverkiezing, was zeker voor de buitenwacht geen aanbeveling. Het bevestigde weer eens dat het met de interne democratie bij de tomaatrode kameraden nog altijd droevig is gesteld.

En dan die verwachtingen. Ze moest de partij weer nieuw elan geven. Roemer had de partij een gemoedelijk gezicht gegeven en op lokaal en regionaal vlak deuren weten te openen die tot dan gesloten waren gebleven. Maar voor het grote werk, op het Binnenhof, bleek hij te licht. Na een sterk begin zakte hij af tot het niveau van een vaak stuntelende figurant. Onder zijn aanvoering was de SP vastgelopen. Terwijl onder pa Marijnissen de grote doorbraak leek te zijn gemaakt, ging het onder Roemer weer bergaf. Zo wist de SP twee jaar geleden niet te profiteren van de enorme afstraffing van de PvdA.

De SP leek bovendien de weg kwijt. Was ze in de eerste plaats een actie-partij met een paar geprononceerde speerpunten, zoals de zorg? Of wilde ze ook besturen? Met alle ongemakkelijke compromissen van dien? De beuk erin of deals sluiten? Het is een dilemma waar de SP nog steeds mee worstelt. En ook uit Oss komt maar geen witte rook.

Probeer dan maar eens als onervaren politica een dolende club weer in het juiste, winnende spoor te brengen. Wat ook niet helpt, is dat de SP geen open en vrije discussiecultuur heeft. Dwarsdenkers die in andere partijen de boel nog wel eens opschudden, ontbreken. Wie afwijkt van de partijlijn, zet zichzelf buitenspel en wordt gestraft. Vraag maar aan de inmiddels naar GroenLinks vertrokken ex-partijcoryfee Sharon Gesthuizen. De Kamerleden en andere kopstukken zijn misschien geen marionetten maar dansen wel op de maat die Marijnissen senior aangeeft. Wat dat betreft lijkt de SP veel op een sekte waar je je eigen opvattingen ook inlevert bij de leider.

Dan moet je niet gek opkijken als de kiezers weglopen. De drie verkiezingen tijdens het bewind-Lilian, voor de gemeenteraad, de provinciale staten en het Europarlement, gingen allemaal verloren. Dat mag je haar misschien niet helemaal aanrekenen maar het ligt wel op haar bord. Een politiek leider moet verkiezingen winnen. Wie te vaak verliest, verliest vertrouwen, geloofwaardigheid en dus aantrekkingskracht. En probeer die maar eens terug te winnen.

Overtuigend optreden bij grote debatten is daarbij van vitaal belang. Daarmee kan een politicus zichzelf én zijn partij redden. Alexander Pechtold heeft destijds het op sterven na  dode D66 zo weer nieuw leven weten in te blazen. Maar ook daarin heeft Marijnissen nog niet uitgeblonken. Ze mist de slagvaardigheid, scherpte en humor van de geboren debater. Inhoudelijk valt er misschien niet eens zo gek veel op af te dingen, maar het komt nauwelijks over. Het sprankelt te zelden. Het is te vaak net niet.

De vooruitzichten zijn dus niet goed, voor Marijnissen noch de SP. Het lijkt er op dat zij net als zo veel ‘kinderen van’ toch last heeft van het succes van een briljante ouder. In haar geval dreigt ze te mislukken in de slagschaduw van een dominante vader.

1 REACTIE

  1. Binnen de SP weten ze niet het verschil tussen gelijk hebben en gelijk krijgen. Wij hebben gelijk en dus zullen we dat krijgen ook. Dat het zo niet werkt schijnt daar niet binnen te komen. Hier komt bij als de SP niet geleid wordt door een SterkeMan, of SterkeVrouw, de partij in stukjes uiteen valt. Wel is het natuurlijk zo dat elke partij haar in het gareel houden methodes heeft. We weten toch dat de meeste volksvertegenwoordigers hgelemaal niets moeten hebben van klokkenluiders. Deze mensen hebben nauwelijks rechtsbescherming en mogen kapot gemaakt worden. Alleen naar de SP wijzen lijkt me dan ook niet terecht. Het volk is er om machthebbers te dienen en zijn er niet om gediend te worden. Een eeuwenoude traditie die alle politieke partijen koesteren. Is dat geen open deur?

Comments are closed.