Kamerleden horen in principe de rit af te maken

    2
    169

    Leestijd: 2 minuten.

    Niet minder dan 42 leden hebben in deze regeerperiode de Tweede Kamer verlaten. 42 van de 150, dat is bijna een derde. Het Parlementair Documentatiecentrum van de Universiteit Leiden heeft het uitgerekend.

    Volgens deze wetenschappers is 42 weliswaar boven het gemiddelde, maar niet eens zo heel ver. Door de bank genomen schijnen in een vierjaarlijkse kabinetsperiode 35 Kamerleden de pijp aan Maarten te geven. Kamerlid is dus een beroep waarin lang niet iedereen de eindstreep haalt. Waar ligt dat aan?

    Er zijn er uiteenlopende redenen voor Kamerleden om ermee op te houden. Sommigen vertrekken gedwongen, omdat ze een scheve schaats hebben gereden en voor hun fractie niet meer te handhaven zijn. Dat overkwam de afgelopen vier jaar onder anderen de VVD’ers Mark Verheijen (gesjoemel) en Matthijs Huizing (dronken rijden).

    Anderen hielden het voor gezien omdat ze in hun fractie niet konden aarden, zoals de PvdA’ers Myrthe Hilkens en Désirée Bonis.

    Er waren er ook die de Kamer verlieten omdat ze elders een functie konden krijgen die hen leuker leek. Zo ging Mariëtte Hamer (PvdA) naar de Sociaal-Economische Raad en Cora van Nieuwenhuizen van de VVD naar het Europees Parlement, terwijl Eddy van Hijum (CDA) gedeputeerde werd van de provincie Overijssel.

    Weer een andere reden had Jan de Wit van de SP, die er in 2014 plotseling achter kwam dat hij te oud was voor het Kamerwerk. Een soortgelijke reden gaf Magda Berndsen (D66) op bij haar afscheid. Kennelijk waren zij zich in 2012 nog niet van hun leeftijd bewust.

    Ziekte, dus overmacht, was de aanleiding voor Manja Smit (SP) om ermee te stoppen. Ook Martine Baay legde haar functie neer vanwege gezondheidsproblemen. Zij was overigens de opvolgster van Henk Krol (50PLUS), die wegens gesjoemel was opgestapt, maar die na het verdwijnen van Baay weer vrolijk terugkeerde.

    Het vertrek van Jolande Sap (GroenLinks) en Diederik Samsom (PvdA) was het gevolg van politieke problemen: fractieleider Sap had het vertrouwen van haar partijgenoten verloren na de zware verkiezingsnederlaag in 2012, Samsom werd als lijsttrekker opzij gezet door Lodewijk Asscher. Bram van Ojik, fractieleider van GroenLinks, had echter geen enkel politiek probleem, maar maakte uit strategische overwegingen plaats voor Jesse Klaver.

    Wie bovenstaande, verre van uitputtend lijstje bekijkt zal constateren dat lang niet alle Kamerleden die er de afgelopen vier jaar mee ophielden daarvoor een dwingende reden hadden. Dat je stopt als je gezondheid langer doorwerken niet toestaat zal iedereen kunnen billijken. Betrapt worden op gesjoemel lijkt me eveneens een uitstekend motief om weg te wezen. Ook politieke problemen kunnen ervoor zorgen dat een Kamerlid niet langer op zijn post kan blijven. Er plotseling achter komen dat de partij waarvoor je gekozen bent niet deugt, vind ik al minder overtuigend. Halverwege vertrekken omdat je denkt dat je fractie meer kans maakt met een nieuw, fris gezicht is bedenkelijk. En opstappen omdat je het elders beter denkt te krijgen, valt natuurlijk helemaal niet goed te praten. Kamerleden worden voor vier jaar gekozen. Ze horen in beginsel de rit af te maken.

    Benieuwd hoeveel Kamerleden de komende vier jaar weer voortijdig zullen afhaken.

     

     

    2 REACTIES

    1. Raar dat deze mensen zo maar vertrekken. Het is hun baan en zijn gekozen. Ook ziekte is geen reden. Iedere werknemer moet ook na geruime tijd weer werken. Ze maken zichzelf op die manier onbelangrijk en een opstapje voor een andere baan

    Comments are closed.