Laat Timmermans alsjeblieft die troostprijs pakken

    1
    579

    Leestijd: 2 minuten.

    Frans Timmermans wordt dus geen voorzitter van de Europese Commissie. Naar verwachting houdt hij zijn huidige baan, die van eerste vicevoorzitter, mogelijk met een iets zwaarder takenpakket. Althans, dat willen de nieuwe commissievoorzitter Ursula von der Leyen en scheidend EU-president Donald Tusk. Ook premier Mark Rutte heeft al laten weten blij te zijn met de ‘hele mooie plek’ die het kabinet voor de PvdA’er in de wacht heeft gesleept.

    Maar is het daarmee ook zeker dat Timmermans in Brussel blijft? Zelf heeft hij het in ieder geval nog niet gezegd. Niet in de media, en al helemaal niet op Twitter. Daar is zijn account zelfs al weken niet meer bijgehouden.

    Waarschijnlijk wacht de Nederlander gewoon even op de afloop van het debat in het Europees Parlement. Dat moet immers de uitkomst van het Brusselse banencircus van gisteren nog goedkeuren. En los daarvan, Timmermans heeft toch geen andere keuze? In het Europarlement plaatsnemen kan niet meer. De zetel waarvoor hij in mei royaal zo is gekozen heeft hij al opgegeven. Een beetje kiezersbedrog trouwens, maar een kniesoor die het daar op dit moment over gaat hebben. Nee, Timmermans móet wel vicevoorzitter blijven.

    Hoewel? Er is toch nog een andere mogelijkheid. Timmermans zou ook gewoon kunnen terugkeren naar Nederland en dan over (vermoedelijk) zo’n anderhalf jaar aan de lijsttrekkersverkiezing van de PvdA meedoen. De sociaaldemocraten hebben nu eenmaal de traditie dat er voor elke Tweede Kamerverkiezing zo’n beauty contest plaatsvindt, dus daar komen ze nooit meer van af.

    Voor huidig PvdA-leider Lodewijk Asscher zou het bovenstaande scenario vermoedelijk een nachtmerrie betekenen. Want als Timmermans deelneemt aan de lijsttrekkersverkiezing, is er een aanzienlijke kans dat hij ook gaat winnen. De man is tenslotte – zo bleek maar eens bij de laatste Europese verkiezingen – een uitstekende campagnevoerder.

    Bovendien, zo is Asscher als partijgenoot maar al te goed bekend, beschikt Timmermans over keiharde ellebogen. En schroomt hij geen seconde die te gebruiken als hij dat nodig acht. Voormalig PvdA-leider Job Cohen, om maar eens een voorbeeld te noemen, kan daar over meepraten. Natuurlijk, Asscher zelf is evenmin voor een kleintje vervaard, zo werd duidelijk tijdens zijn tweestrijd destijds met Diederik Samsom. Maar toch.

    Ook Mark Rutte zou niet gerust zijn als Timmermans werkelijk terugkeert naar Nederland en zich daar weer in het politieke gewoel stort. Want mocht dat gebeuren, dan gaat de PvdA’er uiteraard voor de hoofdprijs: het premierschap. En hem verslaan zou nog wel eens een hele harde dobber kunnen worden.

    PvdA’ers hebben doorgaans niet de gewoonte te bidden. Ook VVD’ers staan daar niet om bekend, al schijnt Rutte wel gelovig te zijn. Maar het zou mij niet verbazen als zowel Asscher als Rutte een dringend verzoek doet aan de Allerhoogste om Timmermans ‘ja’ te laten zeggen tegen zijn Europese troostprijs. En laten we wel wezen: in 2014 was de Limburgse polyglot nog dolblij met die post.

    1 REACTIE

    1. Hoezo een troostprijs? Er is tijdens de bijeenkomsten zeer deskundig en betrouwbaar en integer met elkaar geknokt dat de juiste man of vrouw op de juiste plaats kwam. Na de nodige knok en vrij partijen kwam de juiste vrouw bovendrijven. En wat krijgt ‘onze’ Frans? Niks troostprijs. Onze Frans krijgt een fantastisch mooie plek om al die miljoenen medemensen te dienen. Ja bidden? Misschien moeten we massaal God danken dat Hij er toch maar mooi voor gezorgd heeft dat ‘onze’ Frans een fantastische baan heeft gekregen, een geweldige baan, een schitterende baan. Een baan waarin hij al die hotemetoten duidelijk kan maken wat het daadwerkelijk betekent dat je geroepen bent om te dienen en niet om gediend te worden.

    Comments are closed.