Maakt Frans Timmermans een comeback als politicus?

    5
    699

    Leestijd: 2 minuten.

    Het zijn nog maar geruchten, maar ze worden steeds sterker. Frans Timmermans, Europees Commissaris en rechterhand van commissievoorzitter Jean-Claude Juncker, is in beeld als lijsttrekker van de gezamenlijke sociaaldemocratische partijen bij de verkiezingen voor het Europarlement volgend jaar. Als ‘Spitzenkandidat’ van die partijen zou hij het dan moeten opnemen tegen de nummer 1 van de christendemocraten. Mochten de sociaaldemocraten winnen, dan wordt Timmermans voorzitter van de nieuwe Europese Commissie en dus de opvolger van Juncker.

    De kans dat dat gebeurt, is overigens niet groot. De christendemocraten hebben in het Europees Parlement nu 30 zetels meer dan de sociaaldemocraten en er zijn geen aanwijzingen dat dat straks anders wordt. Integendeel: linkse partijen doen het in vrijwel alle EU-landen slecht, kijk maar naar de PvdA in Nederland en de SDP in Duitsland.

    Er is ook nog een ander probleem: als Timmermans zich opwerpt als Spitzenkandidat voor de sociaaldemocraten zou hij lijsttrekker van de PvdA moeten worden. En het vervelende is dat die partij al een kandidaat heeft: Paul Tang, die de lijst een kleine vijf jaar geleden ook trok. Tang heeft laten blijken dat hij niet van plan is om zonder slag of stoot plaats te maken. Heel wat van zijn partijgenoten zitten vermoedelijk ook niet te wachten op de terugkeer van de als eigengereid, superambitieus en lastig bekend staande Timmermans.

    De vraag is bovendien of Timmermans zelf wel lijsttrekker wil worden. Hij heeft al in het openbaar gezegd dat hij graag lid van de Europese Commissie wil blijven. Of dat lukt blijft afwachten, want Nederland zou hem dan moeten voordragen, en de PvdA zit – anders dan in 2014 – niet in het kabinet. Maar dat betekent niet dat Timmermans geen kans zou maken. Een ingewijde in de coalitie zegt dat het vooruitzicht op een mooie post in Brussel met Timmermans waarschijnlijk aanzienlijk groter is dan met een in Europa onbekende politicus van een van de regeringspartijen. Het is dan ook helemaal niet uitgesloten dat Rutte III Timmermans volgend jaar opnieuw naar voren zal schuiven als Nederlands gegadigde voor de Europese Commissie.

    Waarom, zo kun je je afvragen, zou Timmermans zich dan kandidaat stellen voor het Europees Parlement? Hij loopt het niet onaanzienlijke risico dat de sociaaldemocraten de verkiezingen verliezen en dan is hij voor zijn fatsoen genoodzaakt in het Europarlement plaats te nemen, iets waarvoor hij niet veel zal voelen. Bedankt hij daarentegen voor het lijsttrekkerschap, dan is het zeker niet uitgesloten dat hij lid van de Europese Commissie kan blijven.

    Gelukkig zijn er naast Timmermans nog wel andere potentiële sociaaldemocratische Spitzenkandidaten voor de Europese verkiezingen volgend jaar, zoals de Italiaanse Federica Mogherini, op dit moment EU-buitenlandvertegenwoordiger van de Europese Commissie. Mocht zij ‘ja’ zeggen tegen het lijsttrekkerschap dan zal Timmermans vermoedelijk een zucht van verlichting slaken. En Paul Tang eveneens.

    5 REACTIES

    1. De PvdA is een partijtje PvdA van maar 9 zeteltjes. Het wordt eens tijd dat zij zich aanpast aan haar ‘postuur’. Ze heeft al een Dijsselbloem en Timmermans geleverd, in de goede tijden van weleer. Het is tijd om de broekriem aan te halen.
      Bovendien is ‘de rode’ Timmermans m.i. geen goede commissaris voor EU. Er vanuit gaande dat je in een organisatie van zoveel landen en culturen – hoe divers wil je het hebben – zo nadrukkelijk iemand bent die in die diversiteit niet verbind maar juist polariseert… Politiek oorlogstaal uit naar populisten en nationalisten omdat dat die niet in ‘zijn’ EU mogen bestaan. Dan ben je geen verbinder, diplomaat. Dan ben je – op die positie – psychologisch en politiek een onruststoker van formaat.
      Dat is gevaarlijk en iets wat de EU nu juist niet kan gebruiken.
      Er bestaat namelijk zo iets als de diversiteit tussen landen en culturen. Maar dat kan Fransje niet accepteren, want hij ziet alleen zijn PvdA-diversiteits Europa als werkelijkheid. En da’s an sich een (opgelegde) eenheidsworst voor alle landen en culturen. Maar zo is Europa nu eenmaal niet.
      En zal het ook niet worden…

      • Reactie op Ronaldo Haasnoot op 1 oktober 2018 om 08:09 uur

        Citaat: “Politiek oorlogstaal uit naar populisten en nationalisten omdat dat die niet in ‘zijn’ EU mogen bestaan.” Zou je ook mogen zeggen, dat populisten en nationalisten niet in ‘zijn’ EU WILLEN bestaan?? Dan wordt samenwerking heel moeizaam. Een duidelijk voorbeeld is Orban (n enkele collega’s), die wel de EU-lusten wil, maar geen enkele EU-last. Timmermans wil inderdaad diversiteit tussen EU-landen wegpoetsen, maar dat zijn geen culturele verschillen, want die mogen van iemand met zijn buitenlandse ervaring zeker blijven bestaan. Die diversiteit heeft te maken met democratische opvattingen, de manier van omgang met vluchtelingen, persvrijheid, etc. Hoe eerder de EU-landen daar één lijn trekken hoe beter.

    2. Door Wikileaks (Google wikileaks+Timmermans) werd duidelijk dat Timmermans (PvdA) niet met de SP wilde samenwerken, laat staan regeren. Let wel: aan een machtig land werd dus gevraagd zich te bemoeien met onze democratie en ervoor te zorgen dat de SP niet in de regering zou komen. Timmermans vond het dus wel kunnen om een concurrent op deze oneervolle, verraderlijke manier uit te schakelen.
      Hoe lukte het dan toch om de SP te verwijten ‘geen regeringsverantwoordelijkheid te nemen’, terwijl de SP dit wél wilde maar door de PvdA buiten spel werd gezet…
      En nu zou deze Timmermans zijn zeer riante baan op het spel moeten zetten om echt eerlijke politiek te gaan spelen? Kom op zeg, dat geloof ik toch echt niet! T

      • Reactie op Petra G op 30 september 2018 om 21:52 uur

        Ik ga uw informatie niet ontkennen, maar zet er wel wat kanttekeningen bij. Uw bewering staat namelijk niet me zoveel woorden in Wikileaks en ook niet in het artikel. Daar worden enkele feiten genoemd, die vervolgens door Marijnissen, en nu ook door u, worden geïnterpreteerd. Het “zou kunnen”, maar het “zou ook anders kunnen zijn”, o.i.d. Het speelt zich af in 2006, in een heel andere politieke setting, zeker v.w.b. PvdA en SP. Eigenlijk vind ik de reactie van Marijnissen klasse: ‘Nee. Ik ga hier niet verongelijkt zitten doen. Het is gelopen zoals het is gelopen.’

      • @Petra,
        Dat flikt(e) die PvdA keer op keer. PvdA is zo ongeveer – zou ik zeggen – de ergste vijand van de SP. Je merkt ook als ze hard krimpt er stemmen opgaan om met GroenLinks te fuseren. Hoewel Klaver dat volgens mij nu ook niet echt ziet zitten.
        Het zijn ‘oude’ politieke baasjes die het spel der ‘old boysnetwork on the block’ goed beheersen. Het genot van kartelliaanse macht smaakte ze immer zoet. Natuurlijk – achter de schermen – moet je dan de andere ‘old boys’ wel wat diensten bewijzen als je weer eens een keer aan de macht bent.
        Ach, het volk kan het wel lijen of is het lijden? Mag je een paar liberale bezuinigsronden leiden, maar so what? Voor wat hoort wat en tja – da’s ff makkelijk – je hoeft het toch zelf niet te betalen, dus wederom so what? Wel goed verkopen natuurlijk aan de bevolking anders kost het je stemmen…
        Maar goed, da’s deze keer duidelijk niet gelukt.
        En ach ja Old Boy Timmermans gaat het met zijn streken nog een keertje proberen in’t Europese netwerk. Maar zonder PvdA in de regering… En met 9 piepkleine zeteltjes niet machtig genoeg om een SP of zelfs een FvD van Baudet te verslaan. Hoe ‘zwaar’ kan Timmermans nog wegen?
        Weg oude vos met zijn PvdA-streken.

    Comments are closed.