Merkel wil over haar graf regeren

    4
    694

    Leestijd: 3 minuten.

    OK, de Gordiaanse knoop is ontward, na drie dagen kwartetten zijn de Europese leiders er dan uit, de Europese topjobs zijn verdeeld en elke EU-staat kan er vrede mee hebben. Frans Timmermans bijt in het stof omdat hij een aantal Oost-Europese landen de maat nam omdat ze een loopje namen met de persvrijheid, onafhankelijkheid van rechters en de mensenrechten.

    Er waren vele uren overleg nodig binnen en buiten de officiële arena, de hand met kaarten wisselde voortdurend om alle landen en politieke bloedgroepen tevreden te houden. En als de gedoodverfde topkandidaten dan niet kunnen, kom je op het tweede garnituur, des te minder gevaarlijk de kandidaten zijn, des te makkelijker kunnen de lidstaten immers instemmen.

    Gaandeweg de hele gang van zaken is het twijfelachtig of hier sprake is van ragfijn spel van bondskanselier Merkel of dat ze gebruik heeft gemaakt van de situatie toen duidelijk werd dat haar eigen christen-democratische EVP niet akkoord konden gaan met de socialist Timmermans, toen Merkel in feite die verdedigingslinie al had verlaten.

    Met de ban op Timmermans werd het echt zoeken naar iemand die echt nergens kwaad kon, waar nooit is gehakt vallen immers ook geen spaanders. En jawel, opeens kwam de Franse president Macron met de Duitse minister van Defensie, Ursula Von der Leyen, van wie hij vermoedelijk nog nooit had gehoord voordat Merkel hem influisterde dat dit nou net een onbesproken kandidaat was die de christen-democratische EVP wel wil slikken. Net als zij een goede protestant, in tegenstelling tot Merkel begiftigd met zeven kinderen, en geheel opgekomen als protegé van Merkel. Merkel kan haar dus dagelijks bellen, ook straks als ze is afgehaakt en zo houdt Merkel over haar politieke graf een mooie vinger in de Europese pap. Verliezer Frans Timmermans wordt hooguit vice-voorzitter met een zware portefeuille, een troostprijs.

    En dan volgen we de tombola nog even. De Belgische premier Charles Michel duikt opeens op als Europees president. Dat was zijn mede-Belg Herman Van Rompuy ook al eens, een tamelijk grijze en diplomatieke muis die nooit de confrontatie zocht, de precieze functie voor een Belg die gewend is compromissen te sluiten. Van Michel als ‘trait-d’union’ zal Europa dan ook weinig last hebben.

    En dan Christine Lagarde als baas van de Europese Centrale Bank. Een absolute vakvrouw die weet waar het over gaat, maar wel een Francaise. Tussen haar en Macron loopt het ook wel, dus als zij aan de touwtjes komt, mogen we een ruim monetair beleid verwachten. Immers, het IMF waar ze nu de leiding geeft heeft Europa herhaaldelijk geadviseerd meer te investeren, tenminste die landen die een begrotingsoverschot hebben. Kortom, de komende jaren wordt het stimuleren van economische groei belangrijker ten koste van het terugdringen van tekorten, behalve dan van landen die echt in de problemen zitten. Lagarde zal Italië geen carte blanche geven om verder feest te vieren, jammer voor vice-premier Salvini van de Lega, maar hij had het slechter kunnen treffen.

    Samengevat hebben we nu een pion van Merkel als hoofd van de Europese Commissie, een Europees president die twee jaar nodig heeft om te beseffen wat er eigenlijk is gebeurd, een Spaanse hoge commissaris voor het Buitenlands beleid die een geheel onbeschreven blad is en een president van de Europese Centrale Bank die in elk geval weet waar het over gaat maar die toch zuidelijke wortels heeft.

    Het is nog de vraag of het Europarlement akkoord gaat met de benoeming van Von der Leyen, maar als dat zo is heeft Merkel toch een pion in Brussel die ze drie keer per dag kan bellen met adviezen, ook vanaf haar vakantieadres in de Alpen. Het enige tegenwicht dat Macron dan heeft als tweede natie in Europa dat hij Lagarde kan bellen. En daarmee is Europa nog altijd overgeleverd aan de Frans-Duitse as. Hadden alle kleine dissidentjes de afgelopen dagen niet aan gedacht.

     

    4 REACTIES

    1. Aldus verdelen de grootste landen de belangrijkste posten.
      Duitsland de politieke voorzitter en Frankrijk de euro-geldpersen.
      Op het IMF van Lagarde circuleren al rapporten van economen die het geld alleen digitaal willen maken want dan kan je negatieve rentes invoeren en het smelten de schuldenbergen van landen als vanzelf weg. Zo ook de pensioenen en spaargelden. Werkelijk: legale diefstal als een politiek geaccepteerde oplossing is dat nog wat ze kunnen verzinnen?
      Volgens het verdrag van Lissabon is het de ECB verboden landen monetair te financieren. Maar ondertussen gebeurt het indirect toch. Als gepensioneerde kan je dus de vraag stellen: wat is dan het nut van een euro? Is het ondertussen niet een middel geworden om je “van bovenaf” van een goede oude dag te bestelen?
      Een transfermuntje dat via rentebeleid u geld afroomt om landenschulden te financieren?
      Met een Lagarde verzekert Frankrijk zich de komende 8 jaar van deze steun. Geen wonder dat Dijsselbloem voorstelde de rekenrente voor pensioenen nog lager af te stellen. Wellicht is hij een goede opvolger van Lagarde op het IMF?

    2. Opnieuw overgeleverd aan de Frans-Duitse as, het lijkt erop.
      Eigenlijk niet zo vreemd dat er sprake is van Brexit. Waren wij, de Benelux , vroeger toch maar lid geworden van het Brits gemenebest. Ze hebben ons er al een keer voor uitgenodigd. Een Brits-Benelux as lijkt me toch iets democratischer.

    3. De socialisten, in het bijzonder Timmermans, zullen wel uitgelaten zijn dat hun feministische idealen zijn verwezenlijkt en dat een moeder van nota bene 7 kinderen door het glazen plafond is gebroken. Hulde. 👍🏻🏅🏆

    Comments are closed.