Niet teveel visie op het Binnenhof, aub

    6
    439

    Leestijd: 5 minuten.

    De polder is nog altijd een domineesland. Niet letterlijk meer, natuurlijk. De kerk is een tapijt-  of evenementenhal geworden en vrijwel niemand wil nog van de kansel horen hoe hij moet leven. Niettemin, de geschiedenis laat zich niet makkelijk opzij zetten. Politiek heeft hier altijd een hoog levensbeschouwelijk en moralistisch gehalte gehad.

    Naast de katholieke en vooral protestantse predikers had je ook rode dominees. Eén van hen, Willem Banning, behoorde tot de oprichters van de PvdA en schreef het beginselprogramma. De verzuiling versterkte deze ontwikkeling. Grote delen van de bevolking leefden in levensbeschouwelijke, – katholieke, protestante, socialistische -, getto’s waar het contact met andersdenkenden vaak moeizaam verliep. Een katholiek ging niet gauw op de koffie bij een gereformeerde. De Duits-Zwitserse socioloog Ernest Zahn beschreef het fenomeen zelfs als levensbeschouwelijke apartheid. Het was tamelijk uniek en niet alleen in West-Europa.

    Met het einde van de verzuiling en het oprukken van de secularisering lag het in de lijn der verwachtingen dat de politiek zich zou losmaken van die levensbeschouwelijke overheersing. Overal in het westen kondigde zich een nieuwe tijdgeest aan. Het ‘Einde der ideologieën’ hing in de lucht. De politiek zou ontdaan worden van naar mottenballen riekende relicten en pragmatisch worden. Die tijdgeest deed ook de polder aan en landde als eerste in Amsterdam. In de grachtengordel werd het café de kraamkamer van de politieke vernieuwing en D66 werd geboren.

    Dat pragmatisme is in elk geval in de polder nooit doorgebroken. D66 is nooit meer dan de loopjongen van de grotere partijen geworden. De reden bleek alras duidelijk. De zuilen mochten dan ingestort zijn, de oude levenshouding kreeg gewoon een nieuwe jas. Gods woord werd vervangen door dat van Marx. Eerst aan de universiteiten, te beginnen met de katholieke in Nijmegen en Tilburg, en later ook in de politiek. In de PvdA moest Bannings socialisme met christelijke bijsmaak wijken voor de oproerkraaiers van Nieuw Links.

    De vernieuwingsdrift stak ook jonge katholieken en gereformeerden aan. Voor een in de polder geïnteresseerde buitenlander als Zahn was het een fascinerend schouwspel. Een na de oorlog voortsudderend landje leek opeens een van ideeën bruisende heksenketel te zijn geworden. Uit die tijd stamt ook het idee dat Nederland ook internationaal moest laten zien wat het in huis had. De polder zou een voortrekkersrol in de wereldpolitiek moeten vervullen en, daar komt ie, ‘gidsland’ worden.

    Grote ambities, wat u zegt. Er kwam alleen niet zo gek veel van terecht. De werkelijkheid was zoals dat toen hier en daar begon door te dringen, ‘weerbarstig’.  Heel makkelijk ‘maakbaar’ bleek de samenleving toch niet. Dat is na verloop van tijd reden genoeg voor chronische ontgoocheling en die trad dan ook op grote schaal op. Je moet de hemelbestormers van toen niet de kost geven die later met evenveel overtuiging de eigen carrière gingen najagen.

    En toch bleef altijd het gevoel hangen dat politiek meer moet zijn dan het pragmatisch en technocratisch oplossen van problemen. Moralisme staat in de polder nog altijd in hoger aanzien dan macht. Het gaat misschien te ver om het een vorm van levensvervulling te noemen, maar voor veel mensen, godzijdank niet alle, komt het dicht in de buurt. Dat verklaart ook de roep om ‘visie’ die je vaak in de polder hoort galmen. Van links, vooral, maar ook van rechts.

    Het is op deze plek al vaak betoogd dat er in dit land aan visie geen gebrek is. Met 13 partijen en partijtjes in de Tweede Kamer kan je gerust van een overdosis spreken. Zelfs een verklaard tegenstander van ‘visie’ als de minister-president heeft een visie. Hij is als lid van de VVD een liberaal.

    Maar dat is bij hem een type visie met een ondersteunende rol. Het helpt bij het in kaart brengen van prioriteiten bij de technocratische en pragmatische oplossing van problemen zoals klimaatverandering, zorg, vergrijzing, pensioenen, migratie, enfin, de hele catalogus van dringende en nog dringender kwesties. En dat is, vraag het maar aan diezelfde premier, al een klus waar een mens zich gauw aan vertilt.

    Dat is niet wat de hardste visieroepers bedoelen. Zij willen ‘iets anders’, iets meer dan het prozaïsch knutselen aan praktische problemen. Een vergezicht, een lokkend perspectief, een nieuwe dageraad. Iets dat ‘de’ mensen in al hun verscheidenheid ‘verbindt’. Iets als een Groene samenleving met veel multiculti en weinig, liefste helemaal geen, boze witte mannen. Of juist een homogene, ‘boreale’ gemeenschap van vreemde smetten vrij. Dat zijn idealen waar veel mensen warm voor lopen en die met de juiste verkoper goed aan de man te brengen zijn. Denk aan Jesse Klaver en Thierry Baudet.

    Helaas voor hun aanhangers zullen die vergezichten nooit realiteit worden. De leiders weten dat ook. Althans, mogen we hopen. Die idealen kunnen in hun zuivere vorm nooit meer dan een leidraad zijn. In de politiek van alle dag zijn ze beperkt bruikbaar. Zeker bij ons in de polder waar de politiek bestaat uit het moeizame sluiten van compromissen vaak op basis van de kleinste gemene deler. Daar sta je als aanhanger van Forum voor Democratie (FvD) of GroenLinks niet bij te juichen.

    Dat is dan meteen het risico van teveel visie in je politiek. Het zal veel kiezers uiteindelijk teleurstellen. Dat verklaart ook waarom veel linkse kiezers overstappen naar een verwante rivaal als de partij van hun eerste voorkeur heeft geregeerd. Ze zien in die morsige compromissen nauwelijks iets terug van hun meestal te hooggestemde verwachtingen. Daarvoor hadden ze niet op hun partij (PvdA, D66, binnenkort mogelijk GroenLinks) gestemd. Het was teveel thuiskomen van een koude kermis.

    Voor populistisch rechts speelt dat vooralsnog niet. Forum en de PVV zijn in de eerste plaats protestpartijen. Zelfs de meeste van hun kiezers zullen weinig meer verwachten. Hun functie bestaat vooral uit het bij de les houden van de gevestigde partijen. Ze zijn de porstok van de politiek en proberen te verhinderen dat ze in de Binnenhofse bubbel de echte wereld uit het oog verliezen.

    Politiek kan inderdaad niet zonder visie. Maar het gaat om de mengsmering en daarin is goed bestuur altijd belangrijker. De dominee mag uiteraard ook zijn duit in het seculiere zakje doen. Maar hij moet wel zijn plaats weten.

    6 REACTIES

    1. Door de secularisatie zijn wij veel waarden verloren, zoals de liefde voor je naaste, de gehoorzaamheid aan je ouders en de wetten. 1 Van de hoofdoorzaken van de groeiende armoede in ons land en de stijgende jeugdcriminaliteit. En de steeds gebrekkigere zorg voor bejaarden en zieken. In het nog steeds streng katholieke zuiden van Europa , is het heel normaal om bij je oude ouders en zieke familieleden in te wonen en voor ze te zorgen. Hier kunnen wij in het ongelovige soms ronduit asociale Nederland nog veel van leren !!
      Het roer van de politiek in Nederland moet drastisch om. Daar moet het volk ook aan mee werken door te stemmen, en goed te stemmen. En meer respect hebben voor de nog wel gelovige en sociale Nederlander.

    2. Zomaar enkele schrijnende feiten m.b.t. de ‘geweldige’? Visie van div. Kabinetten Rutte.
      * Overmatige! en Economisch schadelijke bezuinigings maatregelen.
      Wel uitgevoerd! M.i. kortzichtig paniekerig reactionair niet echt diepzinnig beleid.
      * Voorstel tot afschaffing van Divident Belasting.
      Beschaamd ingetrokken.
      Reactie is hier overbodig!
      * Afschaffen van Belasting van het eigen woning Forfait. Ingevoerd! En later weer (gedeeltelijk) afgezwakt, Ingetrokken!
      M.i. : Misleiding v d Burgers.
      * Een van de grootste Gasvoorraden ter wereld verkwanselen, de winsten grotendeels vergeven aan exploiterende bedrijven en de Groninger Bevolking voor het gelag op laten draaien!
      * Herziening van ‘de Verzorging’ weliswaar zeker ged. noodzakelijk! echter op onzorgvuldig voorbereide wijze in praktijk gebracht.
      * Aanpak van Immigratie,
      De falende overhaaste maatregelen om bijkomende werknemers te winnen voor Economische groei en geldzucht van Kabinet en Aandeelhouders. Bracht enkel maar veel ellende voor de best. Bevolking

    3. Niet teveel Visie op het Binnenhof. euh? Visie?
      * Aanpak van criminaliteit met ontoereikend bestand van personeel en middelen. Een voortetterend gezwel dat niet geheeld word.
      *Hoogste rekenrente van Europa toepassen op onze Pensioenspaarpot.
      * Onredelijk hoge Belastingaanslagen opleggen op spaargelden van de burgers, voor in praktijk onhaalbare (rente) winsten. Schandalige en ongehoorde uitpersing van de spaarzame Burgers.
      * 50 Milliard gaan lenen maar nog niet weten wat je ermee gaat doen.
      Wel wetende dat het nageslacht het toch allemaal zal moeten terug betalen. En dan maar aan de Oppositie verwijten: U neemt onverantwoordelijk standpunten in! wij mogen de schulden niet doorschuiven naar ons nageslacht. Oh?nee?Euh?
      Nog verder gaan? Of is het nu wel ‘n beetje duidelijk? ?

    4. Niet te veel visie op het Binnenhof, aub.
      Nee zeg, Alstublieft niet nog meer ellende!
      Neem nu b.v. de krachtige introductie van:
      ‘de kreperende Burger’ zo mooi geformuleerd door onze Premier. Oh, gossie! Foutje, het was ‘de Participerende Burger’ mijn excuus!
      Nu, van die Participatie hebben wij weinig gemerkt.
      De grote ‘visie’s’ van deze Coalitie onder leiding van Rutte, zijn tot op heden, na 10 moeizame jaren! Een grote Deceptie gebleken. Met afscheidneming van veel van zijn eigen, in aanvang hooggeprezen! en daarna diep gevallen! (Niet capabele!) Staatssecretarissen en Ministers op cruciale posten. (Een van hen was ‘in zijn visie’ zelfs persoonlijk in de Datcha van Poetin geweest, Maar niet heus!) dieper kun je toch niet vallen. De volledige teneurgang van het Ministerie van Justitie en Veiligheid. en van het Ministerie Volksgezondheid. Over de Belastingdienst en aldaar heersende moraal en sociaal besef, hoef ik niets te vermelden, dat weet inmiddels elke Participerende (financieel uitgeperste) Burger.

    5. Visie, (vervolg)
      Waar die geroemde Participatie Visie nu dan wel uit bestaat dat is kennelijk moeilijk ‘in tastbare daden met voordelen voor de kiezers’ te verwezenlijken door dit Kabinet. Zij dromen lekker verder.
      Tot nu toe brengt ‘de Visie’? Van deze Coalitie ons niets meer dan Onrust, Ongewis, Financiele achteruitgang, Woningnood, Toenemende (jeugd) criminaliteit, meerdere crisissen en ellende met ongecontroleerd inreizende mensen. Waar de echte vluchtelingen ook de nadelen van ondervinden.
      Visie is voorbehouden aan echte Bestuurders!

    6. Politiek is zo begreep ik alles afwegend datgene te besluiten wat het beste is voor het volk en het vaderland. Alle binnenkomende informatie vanuit vele hoeken, bijvoorbeeld het onderwijs, worden gewikt en gewogen en ontstaat er een visie die open en eerlijk bediscussieerd wordt in alle openheid en niet in achterkamertjes, zoals door sommigen beweerd wordt. Dat alles is vreselijk moeilijk omdat het volk geen visie heeft en als het Binnenhof visie toont dan loop je het gevaar door de visielozen afgestraft te worden, vandaar dat het in de Kamer er soms hard aan toe gaat om de tegenstander als visieloos weg te zetten terwijl jij als aanvaller zelf visieloos bent om anders je achterban over je heen te krijgen. De kiezers dwingen de dames en heren politici visieloos te zijn en wanneer het haar uitkomt, eisen zij juist visie en daadkracht.

    Comments are closed.