Nieuw kinderpardon?

    4
    480

    Leestijd: 3 minuten.

    Het gaat waarschijnlijk te ver om beide situaties één op één met elkaar te vergelijken. De kinderen van afgewezen asielzoekers zijn stukken beter af dan die van IS-strijders. Hoe vervelend hun lot ook kan zijn, de eerste groep zijn geen slachtoffers. Het land van terugkomst mag dan meestal geen welvaartsparadijs zijn maar het is er in elk geval veilig. En dan hebben we het niet over nog een ander pré. De acties en publiciteit waardoor ze als de emoties maar genoeg worden opgeklopt vaak ook nog mogen blijven.

    Die voordelen, als je het zo mag noemen, hebben de IS-kinderen niet. Hun situatie is oneindig veel beroerder. Ze vegeteren in meestal primitieve kampen in van god en de wereld verlaten uithoeken. Vaak emotioneel verwaarloosd en getraumatiseerd. Soms zijn hun ouders verdwenen, gesneuveld of gevangen genomen en zijn ze overgeleverd aan de hulp en het mededogen van vreemden. Je moet oppassen iets een hel te noemen, maar dit komt er wel heel dicht bij. En desondanks, op breed gedragen sympathie hoeven ze niet te rekenen. Het verschil tussen terugsturen en terughalen is kortom enorm.

    Niettemin, er zijn ook overeenkomsten. De belangrijkste is natuurlijk: mag je kinderen de dupe laten worden van omstandigheden waarvoor ze geen enkele verantwoordelijkheid hebben. De kleine Mohammed en Fatima net zo min of misschien nog wel minder dan de Armeense Howick en Lili. Maar voor de laatsten stond het land op zijn kop en voor de eersten wordt op zijn best de schouders opgehaald.

    En de tweede overeenkomst is dat de politiek voor hetzelfde dilemma staat. Wat laat je het zwaarst wegen: de belangen van de kinderen of het beleid, al dan niet vastgelegd in een regeerakkoord?

    En dat dilemma zie je nu al weer opdoemen. Nog niet in volle heftigheid maar de contouren zijn al zichtbaar. Van de regeringspartijen zijn VVD en CDA (nog) onwrikbaar en neigen D66 en ChristenUnie naar coulantie. Respectievelijk gesteund door de PVV en FvD op rechts en GroenLinks, PvdA en SP op links. Weddenschappen over hoe lang het CDA de rug recht houdt dan wel met de hand over het hart strijkt (doorhalen wat niet gewenst is) worden niet aangenomen.

    Het kabinet stelt zich nog steeds op het standpunt dat ze geen mensen naar onveilige gebieden gaat sturen om de kinderen op te halen. De kleuter en baby die het afgelopen weekend in aanwezigheid van een Nederlandse diplomaat aan een voogd zijn overgedragen, zijn, met permissie, bijvangst. Ze zaten in een grotere groep die door de Fransen zijn opgehaald. Dat mag vooral geen precedent worden. Of zoals minister Stef Blok (Buitenlandse Zaken) keer op keer bezweert, het beleid wordt niet gewijzigd. We zullen zien. Dilemma’s hebben per definitie geen makkelijke oplossingen.

    Dat dilemma geldt niet voor de ouders, voor zover nog in leven tenminste. Hun zaak is glashelder. Zij moeten terecht staan voor de misdaden die ze onder die lijkenvlag van IS hebben gepleegd. Of er een speciaal tribunaal moet komen waar ze ongeacht hun nationaliteit berecht worden of in het eigen land is van ondergeschikt belang. Zolang het maar via een zo eerlijk mogelijk proces gebeurt.

    Bij die kinderen ligt dat uiteraard anders. Want wat moeten we: hen laten verrekken omdat ze ouders hebben/hadden die niet goed snik, gehersenspoeld of gejihadiseerd of dit alles tegelijk zijn? Dat kan een beetje beschaafd land niet maken en dat zou geen punt van discussie moeten zijn. Maar dat betekent natuurlijk niet dat je de ogen moet sluiten voor de risico’s. Die kinderen zijn inderdaad misschien wel die ‘tikkende tijdbommen’, jihadistjes en terroristjes in de dop.

    En stel dat ze na het gebruikelijke gesteggel en onvermijdelijke gewetensonderzoek terug mogen komen. Wat doen we dan? Ze zullen psychologische begeleiding nodig hebben, uiteraard. Mogelijk voor de rest van hun leven. En verder? Gaan ze terug naar hun familie met mogelijk dezelfde giftige sympathieën als die van hun vader of moeder? Of moeten ze los van het familieverband heropgevoed worden? En wie moeten dat dan doen? De overheid of pleeggezinnen die daar vermoedelijk niet voor in de rij zullen staan? En, om nog maar iets te noemen: wat doen we met de kinderen die zich überhaupt niet meer laten integreren?

    Je hoeft geen rabiate moslimhater te zijn om te denken, dat is me allemaal het risico niet waard. Het is uitermate zielig en triest, maar ja. Er zijn in dit land meer dan genoeg andere kinderen die het buiten hun schuld moeilijk hebben. Laten we die maar eerst helpen. Dat is een standpunt dat best valt te verdedigen. En het maakt je absoluut niet tot onmens. Niettemin, desondanks, alles afwegende, toch maar doen, zo’n nieuw kinderpardon.

     

     

    4 REACTIES

    1. Je kan er op wachten dat die Kinderombudsvrouw geval en CU gaan zeuren dat een wees van 17jaar en 11 maanden ook een zielig weeskindje is!
      Veiligheid garandeert den haag al lang niet meer.
      De kans om 2x tegen de zelfde trein aanlopen hoor ik de dames en heren in den haag zeggen is vele malen groter dan dat er hier een terrorist op duikt .
      En die neus groeide maar door.
      niets dan minachting voel ik .

    2. Nou ja, het is natuurlijk wel een geruststellende gedachte dat al die kinderen liefdevol worden opgenomen in Groen lInks gezinnen die voor kost en inwoning zullen zorgen.

    3. Het tekent Nederland weer dat onze dappere militairen niet naar onveilige gebieden willen gaan en dat Nederland tegenstribbelend een kindje aanvaardt dat de Fransen daarvandaan hebben meegenomen.

      Aan de andere kant heeft Haasnoot gelijk: wat is het verschil tussen een zielig kindje in Syrië en een zielig kindje in een willekeurig ander oorlogsgebied? De kindjes zijn in Syrië geboren. De ouders hadden de kans te leven in veilig en welvarend Nederland, maar kozen ervoor dat niet te doen. Wanneer accepteren we eens dat mensen verantwoordelijk zijn voor hun eigen daden? Het is zielig voor de grootouders en natuurlijk ook zielig voor de kindjes, maar Nederland kan niet thuishaven zijn voor alle zielige kindjes in de wereld. Die uit Nederland vertrokken ouders hebben het voor hun kindjes verpest. Andere zielige kindjes in de wereld, wier ouders niet zo stom waren hebben meer aanspraak op ons mededogen.

    4. Die kinderen zijn geboren en getogen in Syrie of Irak en de ouders zijn geen Nederlanders meer, immers zij zijn in een buitenlands (terroristisch) leger getreden. Derhalve zijn het geen Nederlanders maar Syrieers of Irakezen. Klaar.
      Er moet eens een streep getrokken worden in dit zwakzinnige beleid. En een verwijzing naar die Armeense Howick en Lillie is sowieso verkeerd. Die konden met een zak Nederlands steungeld in een veilig land hun toekomst opbouwen maar ja, CU en links humanitair gezwijmel. Alle wetten worden gebroken.
      Wetteloosheid is het resultaat want de wetten worden niet toegepast.
      Uitzondering hier, uitzondering daar.
      Het is totaal funest.
      Ik heb het onderwijl totaal gehad, met deze gestoordheid.

    LAAT EEN REACTIE ACHTER (maximaal 200 woorden per reactie)

    Please enter your comment!
    Please enter your name here